Secunda pars de myſtica
lucis. hoc mō ſimilās pacē valde ſimilē illipaci quā apl̓s dicebat oēm exuꝑare ſenſū.Propt̓ea neceſſe eſt ꝓ argutōe aut directōetaliū eſſe viros ſtudioſos in libris eoꝝ qͥdeuotōem habuerūt ẜm ſcīam. ¶ Eos nihilominꝰ cōmonitos velim ne citiꝰ debitodānare p̄ſumāt ꝑſonas deuotas ſimplicesī ſuis affectibꝰ admirādis vbi nihil aduerſum vl̓ fidei vl̓ bonis moribꝰ palā inueniunt. ſꝫ aut venerent̉ incognita ſub ſilētio ſuſpenſam tenētes ſnīam. aut ꝯſilio peritorūexamināda remittāt. ꝑitiores aūt ſunt qͦsvtraqꝫ īſtructio reddit ornatos vna intellectus et affectꝰ altera. qͣles fuerūt Augꝰ. ſanctus Tho. Bonauētura. Guilhelmꝰ pariſiēſis. ⁊ ceteroꝝ admodū pauci. Cuiꝰ raritatis cauſaꝫ īferiꝰ afferre conabimur. ¶ Deniqꝫ additū eſt ī ꝯſideratōe/ dūmō credantcis. Alioqͥn ip̄i talia ſcrutātes d̓ficerēt ſcrutinio. et nō niſi laq̄os infidelitatis ſibimetacqͥrerent/ et denſioribꝰ tenebris circūuoluti cecarent̉.Secūda pars principalis eſt de natura aīe rōnalis ⁊ ſex potētijs eius. A nona ꝯſideratiōe vſqꝫ ad decimā ſeptimaꝫ. Ordine ꝟo nona ꝯſideratiomodū oſtendit ꝓcedendi in hoc oꝑe. excluſis minus ſeruiētibꝰ ꝓpoſito manenſ circaanime ꝓprietates.Xpedit ad ip̄iꝰ theologie myſtiQce cognitōem ſpeculatiuā acquirenda/ naturā aīe ratōnalis ⁊ eiꝰpotentias tā cognitiuas qͣꝫ affectiuas cognoſcere. ¶ Cōſideratio hec de ſeꝑſpicua eſt. quoniā ignorata natura ignorant̉ eiꝰ paſſiones. ¶ Poſitis ergo eis q̄ on̄dunt aliquā eſſe theologiā myſticā/ tradēdo ſub qͣdā generalitate quēadmodū ꝓſit⁊ ꝓ qͥbus ꝓſit ſuū ſtudiū eniti/ volumꝰ adducere in cōmunē intelligentiā (ſi deꝰ annuerit) qualis ſit hec theologia myſtica/ ⁊ in qͣvi anime reponit̉. quā rōe ꝯparat̉ qͦ fructuqͦve fine ꝯquirit̉ qd̓ fieri ignorata aīe natua nullo pacto p̄t. ¶ Et qm̄ doctrine moddptimus eſt ꝑ reſolutiuas abſtractōes dūfiūt/ vel vſqꝫ ad pͥma pͥncipia ꝑ ſe nota/ vl̓vſqꝫ ad ſimplices reꝝ qͥdditates eas a cōfuſiōe accidentiū/ et ab inuolutōne circumſtantiaꝝ forinſecaꝝ denudādo. placꝫ hͦ loco ip̄am ſimplicē aīe ſubſtātiā ſecernere qd̓ammodo ī varias denoīatōes/ iuxta multiplicitatē effectuū ab ip̄a eadē ꝓducibiliuꝫ
vt dicat̉ talis. qꝛ taliū elicitiua eſt. ⁊ alteraqꝛ aliorū. ¶ In hoc itaqꝫ mihi vident̉ formalizātes agere laudabilit̓ docte/ ⁊ acuteꝙ reſolutōes hmōi q̄ant fieri quēadmodūapud mathematicos abſtractio a motu eta materia. fit etiā abſtractio puncti a trinadimēſiōe linee a duplici ⁊ ſuꝑficiei ab vnaAttn̄ dū affirmāt vltra ꝙ p̄ter oēm oꝑatōnem intellectus illa ſunt in rebꝰ talit̓ penitꝰqͣliter intellectꝰ abſtrahens ea imaginat̉/ ꝙſunt vniuerſaliter/ ꝙ diſtincte eternal̓r ⁊ cetera ſil̓ia. Ego ꝓculdubio tota ſnīa diſſentio ab eis/ qꝛ nō intelligo qͣ rōe iſtd̓ dictū p̄ſertim in diuīa ſimplicitate ꝓ ꝟ̓o poſſit vl̓ſano ſuſtineri neqꝫ ꝓpt̓ea abſtrahentiū eſtmendaciū. qm̄ ⁊ ſi nature reꝝ ſic ſe habeātvt intellectꝰ negocians circa eas poſſit vtitalibꝰ abſtractōibꝰ ad faciliorē. intelligētiānihilominꝰ ſcire debent nō taliter diſtīguirē eādē qͣlit̓ p̄t eam intellectꝰ indiſtincta ſecernere. Alioqͥn res eadē a ſeip̄a reali diſtinctōe differret. Ita enī p̄t intellectꝰ ꝯciꝑe (exempli gr̄a) ꝙ volūtas ꝓductiua volitōnisdiffertrealit̓ a voluntate que volitionē elicit/ ſicut ꝙ in eadē eēntia aīe intellectus ⁊volūtas exn̄tes ab eadē eēntia quōlibet exꝑte rei diſtinguūt̉. Sed hec mat̓ia minusvtil̓ eſt qͣꝫ vt nos ſua īpugnatōe lōgiori ſermone detineat. Ab artiſtis p̄terea logicꝭ etmethaphiſicis potiꝰ qͣꝫ a theologꝭ p̄ſupponēda vētilādaqꝫ ē. p̄ſertim dū de theologiamyſtica ẜmonē habeamuſ. ¶ Dicamꝰ gͦ deanīa rōnali ꝙ ip̄a ꝓ diuerſitate officiorū ⁊agibiliū diſtinctas vires habꝫ. diſtīctas inquā nō re ſed noīe. Ita eī ꝟtuoſa ē / ita fecūda qd̓āmodo ip̄a eadē exiſtēs/ quēadmodū ſi contineret in ſe tales v̓tutes realit̓ vl̓aliter ex ꝑte rei differētes. īmo eo ampliꝰ qͦvirtus nō tā vnita qͣꝫ vnita fortior eſt ſeipſa diſꝑſa. ſicut ſapiētia ī deo ꝑfectior eſt ẜmdeductōem/ vt Augꝰ. vult locis pl̓imis detrinitate. qꝛ eſt fortitudo iuſticia ⁊ bonitaſ.⁊ ita de ceteris ꝑfectiōibꝰ qͣꝫ ſi ab eis qͣlibetdiſtinctōe ſecernat̉. Qui alit̓ capiūt viderītqͣꝫ recte. Ego ſane nō capio. ¶ Attn̄ ſic vtamur in ꝓpoſito qͣſi vires aīe eēt penitꝰ innatura diſtincte diuidētes pͥmo aīam rationalē in ītelligentiā ſimplicē. ſcd̓o in rōeꝫ.tercio in ſenſualitatē vl̓ aīalitatē vel potentiā cognitiuā ſenſualē. ⁊ hͦ qͦ ad vires cognitiuas/ et quo ad affectiuas ꝓportionabiliter. Primo in ſynderiſim ſeu mentis apicēSecundo in volūtatē vl̓ appetitū rōnalē.