Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De impulſibusLXIIII

acciꝑe vitatis. miſcent enī ſꝑ falſū aliqd̓ veritati. citiꝰ recipiat̉ toxicū melle litum peccati. Doloſus impulſor theologizabat inpuella phitonica de actibꝰ apl̓oꝝ. teſtificans paulo et ſocijs Iſti hoīes ſerui deiexcelſi ſunt. annūciāt vob̓ viā ſalutꝭ. ꝓhibuit exēplo xp̄i paulꝰ. et qꝛ q̄ſtū dn̄is ſuis abſtulit ꝑſecutꝰ ē vehemēter/ ꝯtrafaciētfictis miraculis et reuelatōibus mulierculaꝝ/ vt ita queſtū ſibi parēt vel honorē. Docuit hanc fraudē exꝑientia de ml̓tis ī ml̓tis ſub ſpecie ſctītatis in obfuſcatiōꝫ catholice ꝟitatis. Doloſitas ſathane deſcribit̉ampliſſime ſub typo triū amicorū Iob­D figurā tenēt hereticoꝝ. ſic̄ qͣrtꝰ heliu p̄ſumptuoſus ſignificat/ ptꝫ in ip̄oꝝ diſputatōeQuintꝰ ſathanoſtētabat̉ theologꝰ. ſꝫ adpeſſimū ꝯͣ Iob finē armabāt̉ eo doloſiuſ veriꝰ diuiniꝰ allegāt in pl̓imis Doloſitas ſic aꝑit̉. Erat Iob īterior ſpūal̓ p̄ditus ſapīa deſurſuꝫ ē. Sciebat hoīesuidentiā dei ſctōs/ hr̄ent ciuitatemmanentē ſꝫ futurā inqͥrerēt. Sciebat qd̓ vltimū erat in mūdo iudiciū vt reciꝑetvnuſqͥſqꝫ opꝰ ſuū ſed oīa ī futuꝝ ẜuabat̉ īcerta qͦuſqꝫ illumīaret dn̄s abſcōdita tenebraꝝ. Doloſitas amicoꝝ iob in erat / qꝛ ſapīaꝫ ſeq̄bāt̉ deſurſū ē/ ſꝫ t̓renā aīaleꝫdiabolicā. ẜm tria tꝑalit̓ offerunt̉ bona tāqͣꝫ fines mūdanorū. ī diuitijs/ in delicijs honoribꝰ/ pompis. Itaqꝫ tres amiciIob beatū dixer̄t ppl̓m cui hec ſunt. Iobv̓o dixit/ btūs ppl̓s cuiꝰ dn̄s deꝰ eiꝰ. Doloſus īde ꝯſurgit aduerſuꝫ iob īpulſus/ qꝛ collaudat vitā hāc veterꝭ hoīs. ſꝫ ex ꝯſideratōe pctōꝝ miſeriaꝝ qͥbꝰ ꝯpedita ē maledicit odiēdo deteſtādoqꝫ naturā ſꝫ culpas miſeriā. neqꝫ petit abſoluto rōnisiudicio impoſſibilia fieri/ ſꝫ qͣdā velleitateꝯditionata. ꝯcludit tadē ſe miſerias pati ꝓpter pctā ſua ꝓut īproperāt amici. necdeſꝑat ī hac vita in nec p̄t nec dꝫ felicitasexpectari. bonis ſepe mala mal̓ honaueniāt. qͥdē lege certā dei ſed nob̓ ad ple cognita. Doloſitas ſathan manifeſtat̉ ī heliū garrulo/ faſtuoſo/ ꝯſolat̉ ſꝫoneroſus et amarꝰ inſultator verba iactatſapīe. inuoluēs (teſte dn̄o) ſnīaſ ẜmōibꝰ imperitꝭ. caret illoꝝ ſenſu ītimo roboratalit̓qͣꝫ multi doctoꝝ vl̓ xp̄ianorum iactantde iudicijs dei. maieſtate ſua. de ſapīabonitate v̓ba magnifica ſꝫ velut ī ſomnio.

Decas octauaAlignus īpulſus ex pura excomgitata malicia ꝓuocat ad peccā­ E/ ſicut honeſtas ſola trahit bonos ad laudabilit̓ oꝑandū. Eſtenī hec palma vicioꝝ honeſta polluere. delectāt̉ malefecerint/ exultat ī rebꝰ peſſimis. Malignꝰ impulſus ferri p̄t ī pu maliciā ſub rōe ſoliꝰ malicie.. qꝛ ẜmdyoniſiū nemo ad malū aſpiciēs oꝑat̉.enī habꝫ rōem appetibilitatis vt ſic. Malignꝰ īpulſus habꝫ ſuo termīo fantaſticāſuꝑbāqꝫ libertatē. Tractat illud btūs Auguſtinꝰ furto pomoꝝ puer eſſꝫ/ cōcludit tandē delectabat pctū ſꝫ libertasfalſa peccādi. Dicit alibi felicitas mūdanoꝝ ē impunita neqͥcia/ peccēt vt voluerīt.Nec aliqͥs dicat. cur ita facis/ nec puniat. Malignus impulſus apparet ī blaſphemantibꝰ horribilit̓ nomē dei ſctōꝝ ſctārūqꝫ ſuaꝝ ſine cauſa ſꝫ ſola libidīe blaſphemādi ſic īpune. Inde eſt illd̓ qͦrūdā nobiliumad ruſticos. Tu das anīaꝫ tuā dyabolo. tunegas deū. deſpicꝭ. cur ſiſ vir nobi. Malignꝰ īpulſus. ī ꝓphanatōibꝰ ſolēnitatū locoꝝ ſacroꝝ vtilitate nll̓a ſequēte/ docent hāc malignitatē īſanie falſe quaspalliāt ſub noīe feſti ſtultoꝝ/ vbi fiūt horrēda ſupͣ maliciā paganorū in ꝯculcatōeꝫ rerum deo ſacrataruꝫ. Malignꝰ impulſusoſtēdit̉ in dehoneſtatōe parentū pure gͣtis.qͣliter fuit in nerone ꝓpͥam euiſcerari iuſſit mr̄eꝫ. iuſſit pr̄eꝫ ciuilē ſenecā mori. gaudebat ī crudelibꝰ mortibꝰ ſenatorū. Deniqꝫnimis valde debachata ē ſathane malignitas ꝑſecutōe tot martyꝝ ſuꝑ rabiē beluaꝝ.Exurge toto malignitatis ſpū debachare/ dicebat Uincen. ad tyrannū/ malignita īproperās. Malignꝰ īpulſus īpellitīſipiētes vt dicāt ī corde ſuo. īmo ī ore oꝑe.Non eſt deus/ cum tamen velint ip̄i nequaqͣꝫ adorari ſicut deꝰ. Sꝫ iſta ē inuidoꝝ malignitas/ iacturā ꝓpͥam querere in aliorumleſione. Malignitas diabolica eſt conarimulierē violare qꝛ caſta eſt/ qꝛ ꝟ̓go eſt quianobilis eſt honeſta/ licꝫ ī corꝑe deformisſit. q̄rere p̄terea ſocietatē ī peccatis nec ſibiſatis eſſe ꝓpͥam dānatōem/ ſed neqꝫ ꝓponere qͥcqͣꝫ de penitētia. īmo dolere ſi ſibi malicia diſplicens eſſꝫ. Malignitas eſt diabolica delectari in mendacijs qꝛ fallunt/ tra

li 4