De impulſibusLXIIII
acciꝑe vitatis. miſcent enī ſꝑ falſū aliqd̓ veritati. qͦ citiꝰ recipiat̉ toxicū melle litum peccati. ¶ Doloſus impulſor theologizabat inpuella phitonica de actibꝰ apl̓oꝝ. q̄ teſtificans d̓ paulo et ſocijs Iſti hoīes ſerui deiexcelſi ſunt. qͥ annūciāt vob̓ viā ſalutꝭ. ꝓhibuit eā exēplo xp̄i paulꝰ. et qꝛ q̄ſtū dn̄is ſuis abſtulit ꝑſecutꝰ ē vehemēter/ qͦ ꝯtrafaciētfictis miraculis et reuelatōibus mulierculaꝝ/ vt ita queſtū ſibi parēt vel honorē. Docuit hanc fraudē exꝑientia de ml̓tis ⁊ ī ml̓tis ſub ſpecie ſctītatis in obfuſcatiōꝫ catholice ꝟitatis. ¶ Doloſitas ſathane deſcribit̉ampliſſime ſub typo triū amicorū Iob qͥD figurā tenēt hereticoꝝ. ſic̄ qͣrtꝰ heliu p̄ſumptuoſus ſignificat/ ptꝫ in ip̄oꝝ diſputatōeQuintꝰ ſathanoſtētabat̉ eē theologꝰ. ſꝫ adpeſſimū ꝯͣ Iob finē armabāt̉ ⁊ eo doloſiuſqͦ veriꝰ ⁊ diuiniꝰ allegāt in pl̓imis ¶ Doloſitas ſic aꝑit̉. Erat Iob īterior hō ſpūal̓ p̄ditus ſapīa q̄ deſurſuꝫ ē. Sciebat hoīes ꝑ ꝓuidentiā dei ſctōs/ qͥ nō hr̄ent h̓ ciuitatemmanentē ſꝫ futurā inqͥrerēt. Sciebat qd̓ vltimū nō erat in hͦ mūdo iudiciū vt reciꝑetvnuſqͥſqꝫ opꝰ ſuū ſed oīa ī futuꝝ ẜuabat̉ īcerta qͦuſqꝫ illumīaret dn̄s abſcōdita tenebraꝝ. ¶ Doloſitas amicoꝝ iob in hͦ erat / qꝛnō ſapīaꝫ ſeq̄bāt̉ q̄ deſurſū ē/ ſꝫ t̓renā aīaleꝫdiabolicā. ⁊ hͦ ẜm tria q̄ tꝑalit̓ offerunt̉ bona tāqͣꝫ fines mūdanorū. ī diuitijs/ in delicijs honoribꝰ/ ⁊ pompis. Itaqꝫ tres amiciIob beatū dixer̄t ppl̓m cui hec ſunt. Iobv̓o dixit/ btūs ppl̓s cuiꝰ dn̄s deꝰ eiꝰ. ¶ Doloſus īde ꝯſurgit aduerſuꝫ iob īpulſus/ qꝛnō collaudat vitā hāc veterꝭ hoīs. ſꝫ ex ꝯſideratōe pctōꝝ ⁊ miſeriaꝝ qͥbꝰ ꝯpedita ē maledicit odiēdo deteſtādoqꝫ nō naturā ſꝫ culpas ⁊ miſeriā. neqꝫ petit cū abſoluto rōnisiudicio impoſſibilia fieri/ ſꝫ qͣdā velleitateꝯditionata. ꝯcludit tadē ſe miſerias nō pati ꝓpter pctā ſua ꝓut īproperāt amici. necdeſꝑat ī hac vita in qͣ nec p̄t nec dꝫ felicitasexpectari. cū bonis ſepe mala ⁊ mal̓ hona ꝓueniāt. ⁊ hͦ qͥdē lege certā dei ſed nob̓ ad plenū nō cognita. ¶ Doloſitas ſathan manifeſtat̉ ī heliū garrulo/ faſtuoſo/ qͥ nō ꝯſolat̉ ſꝫoneroſus et amarꝰ inſultator verba iactatſapīe. inuoluēs (teſte dn̄o) ſnīaſ ẜmōibꝰ imperitꝭ. caret illoꝝ ſenſu ītimo qͥ roborat nōalit̓qͣꝫ multi doctoꝝ vl̓ xp̄ianorum iactantde iudicijs dei. ⁊ d̓ maieſtate ſua. de ſapīa ⁊bonitate v̓ba magnifica ſꝫ velut ī ſomnio.
Decas octauaAlignus īpulſus ex pura ⁊ excomgitata malicia ꝓuocat ad peccā Edū/ ſicut honeſtas ſola trahit bonos ad laudabilit̓ oꝑandū. Eſtenī hec palma vicioꝝ honeſta polluere. delectāt̉ cū malefecerint/ ⁊ exultat ī rebꝰ peſſimis. ¶ Malignꝰ impulſus ferri nō p̄t ī purā maliciā ſub rōe ſoliꝰ malicie. Rō. qꝛ ẜmdyoniſiū nemo ad malū aſpiciēs oꝑat̉. nōenī habꝫ rōem appetibilitatis vt ſic. ¶ Malignꝰ īpulſus habꝫ ꝓ ſuo termīo fantaſticāſuꝑbāqꝫ libertatē. Tractat illud btūs Auguſtinꝰ d̓ furto pomoꝝ dū puer eſſꝫ/ cōcludit tandē ꝙ nō delectabat pctū ſꝫ libertasfalſa peccādi. Dicit alibi ꝙ felicitas mūdanoꝝ ē impunita neqͥcia/ peccēt vt voluerīt.Nec aliqͥs dicat. cur ita facis/ nec puniat.¶ Malignus impulſus apparet ī blaſphemantibꝰ horribilit̓ nomē dei ⁊ ſctōꝝ ſctārūqꝫ ſuaꝝ ſine cauſa ſꝫ ſola libidīe blaſphemādi ſic īpune. Inde eſt illd̓ qͦrūdā nobiliumad ruſticos. Tu das anīaꝫ tuā dyabolo. tunegas deū. tū deſpicꝭ. cur hͦ cū nō ſiſ vir nobi. ¶ Malignꝰ īpulſus. ī ꝓphanatōibꝰ ſolēnitatū ⁊ locoꝝ ſacroꝝ vtilitate nll̓a ſequēte/ docent hāc malignitatē īſanie falſe quaspalliāt ſub noīe feſti ſtultoꝝ/ vbi fiūt horrēda ſupͣ maliciā paganorū in ꝯculcatōeꝫ rerum deo ſacrataruꝫ. ¶ Malignꝰ impulſusoſtēdit̉ in dehoneſtatōe parentū pure gͣtis.qͣliter fuit in nerone qͥ ꝓpͥam euiſcerari iuſſit mr̄eꝫ. iuſſit ⁊ pr̄eꝫ ciuilē ſenecā mori. gaudebat ī crudelibꝰ mortibꝰ ſenatorū. Deniqꝫnimis valde debachata ē ſathane malignitas ꝑſecutōe tot martyꝝ ſuꝑ rabiē beluaꝝ.Exurge ⁊ toto malignitatis ſpū debachare/ dicebat Uincen. ad tyrannū/ malignitatē īproperās. ¶ Malignꝰ īpulſus īpellitīſipiētes vt dicāt ī corde ſuo. īmo ī ore ⁊ oꝑe.Non eſt deus/ cum tamen velint ip̄i nequaqͣꝫ adorari ſicut deꝰ. Sꝫ iſta ē inuidoꝝ malignitas/ iacturā ꝓpͥam querere in aliorumleſione. ¶ Malignitas diabolica eſt conarimulierē violare qꝛ caſta eſt/ qꝛ ꝟ̓go eſt quianobilis eſt ⁊ honeſta/ licꝫ ī corꝑe deformisſit. q̄rere p̄terea ſocietatē ī peccatis nec ſibiſatis eſſe ꝓpͥam dānatōem/ ſed neqꝫ ꝓponere qͥcqͣꝫ de penitētia. īmo dolere ſi ſibi malicia diſplicens eſſꝫ. ¶ Malignitas eſt diabolica delectari in mendacijs qꝛ fallunt/ tra
li 4