Centilogium
ſibi ſomnia fingūt. ⁊ hͦ maxīe circa ml̓iebrēauiditatē qꝛ variū ⁊ mutabile ſemꝑ femīa.Sequit̉ quoqꝫ p̄ceps impetuꝫ cordis ſui.¶ Cognitionē ſuꝑ impulſibꝰ moralibꝰ ꝓbabilem nō haberi ex motibꝰ cordis naturalibus/ qͥ ꝓueniunt ex radice multiplici/ ſe habente indifferēter ad mores quaꝝ potior ēcomplexio naturalis ſub qͣdruplici genereſanguineoꝝ/ colericoꝝ/ flegmaticoꝝ/ melācolicoꝝ de quibꝰ alibi multa. ¶ Cognitiōeꝫſuꝑ inſtinctibꝰ moralibꝰ nō haberi ſufficiēter ex altera radice impulſuū naturaliuꝫ / q̄eſt cōplexio accidētalis ꝑ paſſiones ⁊ paſſibiles qͣlitates habitus vel diſpoſitōes acſitos. ¶ Cognitionē huius nō dari ſufficiēter ex altera radice q̄ colligit̉ a diſpoſitionemedij circūſtātis. aut alimēti varij vel etiāa ſuꝑiori radice celi. Cuius influxus ⁊ impulſus v̓tuoſitatē/ ſentiūt ⁊ oſtendunt resalie nō habētes rōnē/ in qͥbus tn̄ nihil taleeſt laudabile vel morale. ¶ Cognitionē nōhaberi ſuꝑ impulſibꝰ moralibꝰ / ꝑ qͣleſcūqꝫimpulſus qͥ ſunt indifferēter ſe habētes adbonū vel ad malū morꝭ iuxta ꝯditiōes vtētis libertate. hoc vidit qͥ dixit. talia ſunt iſtaqualis ē animus vtētis. ¶ Cognitionē impulſuū moraliū/ qꝛ cognoſcere certitudinaliter nō poſſumus. Dictū eſt cor hoīs prauum ⁊ inſcrutabile qͥs cognoſcet illud?Decas quartaIximus impulſus diuidit̉. qm̄Z dalius eſt ꝟ̓tuoſus/ alius ē lumīoſus. alius benignus ſeu dulcoroſus. ⁊ hͦ ẜm tria appropriata indiuinis. Sic ex aduerſo/ triplex ex ſathanaꝯſurgit generalis īpulſus. vnus ē violētusalius fraudulētus. tertius malignus. Uiolentus īpellit iraſcibilē. Fraudulētus ⁊ doloſus rōnalem. Malignus ꝯcupiſcibilem¶ Diuinus īpulſus fit aliter qͣꝫ dyabolicusDeus illabit̉ aīe rōnali q̄ tria capit ab ipſoſine medio. naturā gr̄am ⁊ gl̓iaꝫ. Dicit̉ aūtillapſus plenū ſuꝑ aīaꝫ interius ⁊ exteriushominiū. Cor regis (inqͥt ſapiēs) in manudei ē/ quocūqꝫ voluerit inclinabit illud. diabolus aūt vel altera creatura dominiū tale nunqͣꝫ hꝫ. ¶ Diuinus illapſus ⁊ ſi nō poſſit cogere libeꝝ arbitriuꝫ vt libeꝝ eſt/ qm̄ hͦimplicat cōtradictionē/ vt idē fiat violēter⁊ nō violēter/ pōt tn̄ inducere neceſſitatemad illud qd̓ ſibi placuerit vt de aīa nō volūtaria pōt reddere ſpontaneā/ docuit hͦ pau-
li ꝯuerſio. ¶ Diuinus illapſus ponit ſub lege ſua hoīes qui ſpū dei agunt̉/ dicunt̉ tn̄legi dei nō eſſe ſubiecti. qꝛ ducunt̉ nō metulegis aut p̄mio/ ſꝫ illapſu dei ſolo ad impletionē legis ſue. Nō eſt em̄ cōtradictōis deꝰvt liberet ſuos a lege ſua. ne faciant illā ꝓutilli nepharij de lege libertatis blaſphemabāt. ¶ Diuinus illapſus nō ita ꝯfirmat animam rōnalē qn̄ libeꝝ eius arbitriū/ ꝓprietati eius relictū / vt deliberās vel arbitransne poſſit in oppoſituꝫ ꝓlabi vel ſuſpenſo ſetenere. ꝓpterea finalis ⁊ radicalis ꝯfirmatio btōꝝ eſt in et̓na manu tenentia illapſusbeatifici qͥ ꝯſideratus ad diuinā potentiaꝫabſolutā nō hꝫ neceſſitatē eſſendi niſi ꝑ inſtans ſolū/ qꝛ pōt dū eſt deſinere eſſe. qͣꝫuisneceſſariū ſit dū eſt ip̄m eſſe. ¶ Eſt em̄ contradictio dicere hͦ dū eſt nō eſt. ¶ Cōſequit̉ex an̄dictis ꝙ oīs vita ſpūalis aīe xp̄iane/ (fundat̉ in ſolo miraculo influentie diuineſumme libere ꝯtingēter ad extra nō ītra ſe.ꝓpterea reducit̉ vita opeꝝ ad vitā habituūſuꝑnaturaliū. ⁊ hec habitualis vita ad prima in deo vitā que dicit̉ liber vite. ¶ Concludit̉ exinde ſtulta p̄ſumptio ꝯfidentiū inconatu opeꝝ ſuoꝝ qͣſi p̄uenire poſſet gratieinfluxū reſpexit vtiqꝫ dn̄s ad abel poſt admunera eius. Cur aūt ad Cayn ⁊ ad mūera eius nō reſpexit. murmuret ſi voluerit ſuperbia nō ꝑtinget/ det̉ volūtati dei gr̄a ſuadet̉ ⁊ ſalus. ¶ Diſtinctio diuinalis īpulſusa naturali nō ſufficiēter accipit̉ ꝑ hoc ꝙ naturalis inclinatio noſtra ſemꝑ ē recurua adꝓpriū bonū cōmodū ⁊ honorē. Natura ſiquidē fert̉ in deū ſicut cōdita ē numero ſpecie ⁊ ordīe. Eſt aūt ordo ſuus reuerti ī deūplus qͣꝫ ad ſe. vt ſtabilē ſui faciat orbē ¶ Nōeſt aſſerendū generalit̓ ꝙ ex impulſu naturali ⁊ habituali/ nō poſſet deus ſuꝑ oīa diligi/ dū nō adeſt naturalit̓/ gr̄a gratū reddēsad meritū vite et̓ne. Patuit in pͥmis parētibus ẜm dicētes ip̄os fuiſſe formatos ī puris naturalibꝰ ⁊ elicuiſſe actū dilectōis circa deū/ ꝯſtat ꝙ hͦ actu diligebant deū plusqͣꝫ ſe ⁊ ſuꝑ oīa. alioqͥn peccaſſent ⁊ ſymoniace dilexiſſent. nō tn̄ merebant̉/ ſic poſt nature deſtitutionē/ nihil ꝓhibet hoīeꝫ bn̄ habituatū. ſine gr̄a gratificāte/ deū ſuꝑ oīa diligere. ¶ Diuinus influxus ꝑ gr̄aꝫ gratum faciente/ īmo ⁊ ꝑ quācunqꝫ gr̄aꝫ ſuꝑnaturaliter inſpiratā/ cognoſci nō pōt euidēter hicniſi ſpecialiter fuerit reuelatū. Nō em̄ videtur certitudo maior poſſibilis hic naturali