De impulſibusLXIII

inſuꝑ adeo dependere/ minus ꝓpterea exiſtere quo ad hoc neceſſe eſt. plꝰ deniqꝫ diuino niti impulſui ſicut et fluxui. qm̄ fluxusillo modo cōincidat cū impulſu. ¶ Creaturaꝝ beatitudinē ſeu felicitatē naturalē poſſe dici ẜm naturā ꝓpͥam ⁊ bene inſtitutamagi vl̓ impelli/ ſpectat ad hoc illud philoſophie iuxta Boetiū de deo dictū. Cuiꝰ agifrenis ſūma libertas eſt. ¶ Creaturaꝝ pacēeſſe diuino influxui ſuauiter obedire. Eſt eīpax ordīs tranqͥllitas. Ordo autē diffinit̉ꝙ eſt pariū diſpariūqꝫ reꝝ ſua vnicuiqꝫ tribuens diſpoſitio. Hec aūt diſpoſitio nonfit ſine impulſu diuīo ſiue influxū pariter⁊illapſu ſuo modo cuilibet. ¶ Creaturaꝝ diſpoſitōem diuinā nō poſſe ꝑ depoſitōeꝫ oppoſitā ꝯturbari. nec penitus ab om̄i ſede d̓poni. nam qꝛ q̄cunqꝫ res deponit̉ ab vnoordine vel diſpoſitōe defluit ⁊ impellit̉ ī alteram. ſicut ex depoſitōe a ſede miẜicordiereponit̉ in ſede iuſticie vbi nō minus ordinate collocat̉ dānatus ī inferno ſuo mō/ qͣꝫbtūs in ꝑadiſo. ¶ Creature rōnalis ꝓpriaꝫbeatitudinē hic inchoare ꝑ gr̄am/ ⁊ ꝯſūmare ꝑ gl̓iaꝫ/ exiſtere in ſuſceptione exaltatiuahumiliū ſicut ecōuerſo miſeria ⁊ damnatioꝯſiſtit in depoſitione potentiuꝫ ſuꝑborum.¶ Creatura rōnalē plus obligari deo/ ſi nūqͣꝫ a ſede ſui ordinis gratuiti depoſita fuerit ꝑ pctm̄/ qͣꝫ ſi poſt impulſioneꝫ ⁊ caſumreponat̉ in ſede/ ⁊ hoc ceteris paribꝰ. ⁊ ẜmꝯſiderationē gr̄e p̄ſeruātis. ¶ Creaturaꝫ rōnalem q̄ corruit a ſede gr̄e/ plus ceteris paribus obligari miſericordie liberāti ⁊ exaltanti. Et hoc ẜm rōnem hāc miẜicordie q̄miſeriā ſupponit infuiſſe. ¶ Creaturā rōnalem q̄ nunqͣꝫ depoſita eſt nec deponi debuita ſede gr̄e qualis inter homīes ſola fuit aīaxp̄i plus obligari deo qͣꝫ cetere/ in rationegratuiti mūeris accepti. Cōcordāt he tresꝯſiderationes vltime rn̄ſuꝫ ſymonis a xp̄oꝓbatū. Cui minus dimittit̉ minus diligitſupple facta comꝑatione ad miſericordiaꝫliberantē a miſeria/ nō ad pure liberalit̓ largientē. Notauit pͣs. quattuor exaltationesPrīo a lapſu mortis. Beati qͦꝝ remiſſe ſūtiniqͥtates. Scd̓o a venialibꝰ. ⁊ quoꝝ tectaſunt pctā. Tertio ꝑ ſanationē a pctō originali. Btūs vir cui nō imputauit dn̄s peccatū. Qualis fuit inter hoīes virilis marieſpūs. Quarto ꝑfecta innocētia. Qualis eſtaīa xp̄i ſola in cuius ſpū nunqͣꝫ fuit dolus.¶ Creaturā humanā viatricē/ attēdere pl̓ꝰ

debere impulſus varios ꝓut habent rōneꝫboni moralis ⁊ honeſti atqꝫ laudabilis autmoralis/ aut oppoſitas rōnes/ qͣꝫ ſub cōditione ſua naturali. ¶ Creaturā hūanā viatricē attēdere plus debere ad impulſus reꝝvarios ẜm ph̓iaꝫ moralē qͣꝫ naturalē vl̓ methaphiſicalē vel rōnaleꝫ/ qͣꝫuis ſi vtraqꝫ cognitio poſſet apprehēdi ſine vicio curioſitatis. plus vtiqꝫ ſimul laudanda eſt.Decas terciaOgnitionē certaꝫ ſuꝑ varietate veimpulſuū moraliū in bonitate ⁊malicia/ pure hūanitus non haberi / neqꝫ ẜm originem neqꝫ ẜmmedia/ neqꝫ ẜm finē/ hoc maxime videt̉ deimpulſu ſpūſſancti qͥ ſemꝑ eſt ad bonum/ ⁊p̄ſentiſſimus ꝑ illapſum. Spūs tamē vbivult ſpirat ⁊ vocē eius audis/ ⁊ neſcis vn̄veniat aūt qͦ vadat. Cōſonat illd̓ apud iobEt quaſi furtiue inqͥt accepit auris mea venas .i. vias ſuſurrij eius. ¶ Cognitionē probabilē ſuꝑ hac varietate impulſuū moraliūexpedire ꝑſcrutari quālibet ẜm vocationisſue ſtatū. alioqͥn ignorās ignorabit̉. nec vitat̉ malū niſi cognitū/ vitatione laudabili.¶ Cognitionē ꝓbabilē ſuꝑ hmōi varietateimpulſuū moraliū/ nō haberi ſufficiēter ꝑimpulſus quoſlibet corꝑales exterius ī corpore ꝯſideratis in natura ſua vel in eſſe nature. Reſpicit hoc verbū ſuꝑſticioſas oēsobſeruatōes abſqꝫ numero/ ꝑ ſortilegos/ ꝑomina/ ꝑ auguria/ ꝑ ſomnia / ꝑ cyromanciacū oībꝰ demonū ꝯtagijs cōtra q̄ nunc orateccl̓ia dicēs. Da q̄ſumus dn̄e ppl̓o tuo dyabolica vitare ꝯtagia. ¶ Cognitionē ꝓbabilem hmōi nō haberi ſufficienter ex motuſenſibili cordis humani vel ad bonū de genere vel ad malū/ hic ē lapſus plurimoꝝ qͥſe deuotos exiſtimāt ſeqͥ vt ſemꝑ vel frequeter impulſum cordis ſui/ p̄ſertī ſi videat̉ adbonū ſicut ad religionis ingreſſum vel ſolitudinis/ vel multiplicationē in votis. Cormeū aiūt impellit me ſic/ ⁊ ſic ad bonū nōeſt reſiſtendū impulſui ſpūſſctī. Addunt in.ꝑniciē dare ceteris ꝯſilia. vel reſpōſa/ iuxtaꝓprij cordis impulſum tanqͣꝫ diuinū ⁊ certum. ¶ Cognitionē ſuꝑ impulſibꝰ eo frequēter plus eſſe ſuſpectā quo vehemētior ⁊ vrgētior fuerit hic impulſus etiā ſub rōe lauꝭdabilis hoc millies expertū eſt ī furore nouitio hͦ eſt habituatis circa delectatiōes aliquas. De qͣlibus apud poetā. an̄ qͥ amant

ll 2