Sermo de nariuitate
illi michol irridēti ⁊ cōtemnēti eū in cordeſuo. Uiuit dn̄s et ludā ante dn̄m. ⁊ viliorfiam plꝰ qͣꝫ factus ſum/ et ero hūilis in ocuO lis meis. ij. Regū. vi. ¶ Porro ſi d̓ nobilitate corꝑis quā dare videt̉ armoniaca ꝯplexiōis diſpoſitio bona loqͥmur. Inuenimꝰmarie corpꝰ miracl̓oſe ꝯpoſitū. qm̄ ex vtero ſterili formatū eſt ab illo cuiꝰ ꝑfecta ſuntoꝑa. qui ideo ꝑfecte materiā diſpoſuit ex qͣmarie corpus formatū organizatūqꝫ ē. Acꝓinde colligimꝰ ꝙ neqꝫ maliuolus aſpectꝰcuiuſlibet ex planetis nocuiſſe credendꝰ eſtin ip̄o cōceptōis aut natiuitatis exordio. ſicut nec hmōi formatio ſubijciebat̉ celoꝝ īfluxibꝰ. quoniaꝫ qͥcqͥd agebat̉ hoc totū gr̄emagis erat qͣꝫ nature. ¶ Sumeret̉ hoc loco efficax argumētū cōtra ſuꝑſtitioſam. neqꝫ fundabilē aſtronomoꝝ de iudicijs circanatiuitates hoīm traditōem. quo ad plurima q̄ aſſerūt. qm̄ gratia dei ⁊ libertas arbitrij ſic dominiū obtinent ſuꝑ naturales influxus ꝙ ꝑ exꝑientias ſumptaſ ex hominūoꝑatōnibꝰ nulle poterūt regule certe tradi ⁊vniuerſales. Sed hec omittamꝰ quoniamad alia ſermo deproperat. ¶ Inqͥri vero p̄tde anne ſterilitate vn̄ erat. Nō enī videt̉ ꝙex ſenectute vl̓ ſenio licꝫ anus appellet̉ dūde marie cōceptōe fit mentio. Cōſtat enimex hiſtorijs et Hiero. teſtis eſt ꝙ anna poſtgenitā mariā ex ioachim duobꝰ viris nupſit cleophe ⁊ ſalome. et a pͥmo mariam cleophe. ab altero mariā ſalome ſuſcepit. quarūgenealogie metris ꝯp̄hēſe ſunt. ¶ Anna tribuſ nupſit. ioachim. cleophe ſalomeqꝫ. Exqͥbus ip̄a viris peperit tres anna marias.Quas duxere ioſeph alpheus zebedeuſqꝫ.Prima ieſum. iacobū ioſeph cū ſymōe iudā Alt̓a dat/ iacobū dat tercia datqꝫ ioh̓eꝫP ¶ Inueniunt̉ ꝓinde doctores aliqͥ ſatꝭ moderni vt dn̄s Armacanꝰ ꝯquiſitōem faciētes de nobilitate Ioſeph ⁊ marie. An videlicꝫ illa taliſ fuerit ⁊ tā ꝓxima ip̄i dauid ẜmrectā genealogie legē. ꝙ vel ip̄a maria vl̓ ipſe ioſeph hereditario ſucceſſiōis iure debuerāt in regnū tꝑale dauid ſublimari. Et anieſus benedictꝰ fructus ventrꝭ marie fueritiure ponendꝰ ſuꝑ ſedem dauid ⁊ thronumeius. tanqͣꝫ rex tꝑalis ⁊ ſpecial̓ iudeorum.Unde ꝯſeq̄nter inqͥrit̉ ab aliqͥbꝰ ſi ml̓iebriſexui deficiente maſculino/ apud reges iusſucceſſionis ad regnū debeat etiā iure diuino ⁊ inuariabili vl̓ imp̄ſcriptibili ꝯpetere.Que diſceptatio nō paruā inter duo regna
chriſtianoꝝ clariſſima Frācie ⁊ anglie/ velfecit vel fouit cōtrouerſiā/ ſicut ex opuſculis hincinde ꝯfectis ſciri p̄t. quoꝝ ſentētiaſomittere decreuimꝰ ꝓ p̄ſenti. Puto tn̄ ꝓbabiliꝰ ꝙ regnū chriſti ſuꝑ iudeā nō fuit tꝑale ſed ſpūale; ſicut in alijs regionibꝰ. Dicit̉autē ſpecialiter rex iudeoꝝ. qm̄ eis in ꝑſonaꝓpͥa regale ſacerdotiuꝫ exercuit p̄dicando.ꝓpterea dicit. Nō ſum miſſus niſi ad ouesq̄ ꝑierunt domꝰ iſrael. Hec enī fuit p̄cipuacauſa deceptiōis iudeoꝝ circa xp̄m verummeſſiā. qm̄ omnia q̄ de xp̄i regno dicunt̉ inſcripturis accipiūt carnaliter ſeu tꝑaliter.Cum tn̄ vere pilato dixerit. Regnū meumnō eſt de hͦ mūdo. ſed ⁊ alteri q̄reti. Dic fr̄imeo vt diuidat mecū hereditatē. ReſpōditQuis me ꝯſtituit iudicē ſuꝑ vos. Et ita d̓plaribꝰ. ¶ Et fatendū tn̄ eſt ꝙ ip̄e eſt rex re Qgum et dn̄s dn̄antiū. Iure ⁊ titulo multiplici/ quēad modū declarat inter ceteros qͥdam doctor anglicanꝰ ꝓbare volēs ꝙ falſū⁊ blaſphemū eſt dicere ꝙ xp̄s mendicauerit. īmo ꝙ potuit mēdicare. Eſt enī inquitmēdicare ip̄m mendicātē petere de ſolo debito naturali/ ſine oī dignitate iuſticia ſeudebito ꝑſonali habito ad petitū. Fuit autēimpoſſibile chriſtū aliqͥd petiſſe ſeu mendicaſſe oſtiatim. vl̓ aliter de ſolo debito naturali. ſine om̄i dignitate iuſticia ſeu debito ꝑſonali. Hoc enī faciēdo fictus extitiſſet etfalſus cum ſibi ꝯpetiuerit dignitasⁱ ꝑſonalis ex iuſticia ⁊ debito. quam dignitatē r̄pudiare nō potuerat ẜm veritatē. Fictio autēlonge erat ab eodē. Mendicitas eī defectūdicit. quia mene defectꝰ eſt. Aut igit̉ mēdicans habꝫ dignitatē aliquā ꝑſonalē aūt aliquā iuſtā cauſam ad petendū id qd̓ petit.vt qꝛ miniſtrauit illi ſpiritualia. ſcilicꝫ p̄dicatōnem. oratōnem/ vel miſſam. vel tēporalia ſicut obſequiū. et ſic non petit ex ſolodebito naturalis indigētie. ſed habet debitum et obligatōem iure ꝑſonalis dignitatis. aut alicuiꝰ alterius meriti perſonalis. ⁊ita non vere mendicat. Et ſi mendicare ſeſe dicit. fingit hͦ eſt mentit̉. Si autē nō habet titulū dignitatis aut alicuiꝰ meriti ꝑſonalis. ⁊ eſt in neceſſitate poſitus/ fatendū ēin hoc caſu ꝙ veraciter ⁊ licite mendicꝰ eſt.Si ꝟo deficit vtrūqꝫ/ vt qꝛ nō indiget/ velſi indiget p̄t retribuere vl̓ retribuit merituꝫꝑſonale. ⁊ ſic mendicat. Iſta ꝓrſus eſt ficta⁊ hypocritalis mendicitas. Spiritꝰ auteꝫſanctꝰ effugiet fictū. nec hypocrita placebit