Ioſephina
N Uirgo redit/ r̄ſidetqꝫ domi/ ſecūqꝫ r̄tractatNunc zacharias q̄ cecinit mōqꝫ variorūUocibꝰ audierat/ apicē nec iota relinq̄nsCōfert corde ſuo/ neqꝫ paſſim q̄qꝫ reuelat.Aut huic aut illic/ ſatis eſt vix cōſciꝰ vnusUiue btē ioſeph cui myſtica tāta pateſcūtPreuenis obſeqͥo dn̄am/ deūqꝫ vocat teAlter in alteriꝰ pariter cōgaudet honoreQuō v̓bigena mēs fit docet anagogiaNā ſancte menti gabriel dū nūciat/ hͦ eſtIntimꝰ inſtinctꝰ dū ſuggerit; vt parituraSit verbū dn̄i; ꝙ virtus alta ſup̄miImp̄gnabit eā foecūdās germine ſanctoSindereſis cōſentit ei/ virgo licet expersSāguinis et carnis/ neqꝫ vir cogͦuerit illāUir ſuꝰ eſt intellectꝰ/ vis cuiꝰ in iſtūNunqͣꝫ ꝑtingit partū ſed ſufficit ip̄aGr̄a verbigenā ſup̄mā reddere mentisParticulā/ q̄ ſe dat ei paſſiua miniſtramConceptus eſt iſte tui/ typus alma mariaAſt pars inferior aīe/ que nō ita virgoQue de ſe ſterilis ⁊ q̄ corrupta freq̄nterEſſe poteſt/ te ſignat elizabeth apteParturit hec fructū virtutis rite iohānemDixeris eſt in eo qꝛ gr̄a/ ꝓſpice rurſusNunciat vt p̄gnans corrupte v̓go ſalutemGaudet/ ſolat̉ ita mentis portio ſummaDū fit v̓bigena/ ꝑtem deſcēdit ad imamLetificans ip̄am/ cū morū ꝓle beataPortio ſic maior venit obſeqͥoſa minoriSic fert actiue cōtemplatiua iuuamenPorro ſi tantas p̄ſentia virginis offertIocūdas dotes in vtroqꝫ parēte iohānisQuid de te p̄clare ioſeph phas ē meditariUirginis in reditu totis ſex mēſibꝰ actumQuorū fine ieſus orit̉ qd̓ lr̄a traditSignificatqꝫ locū/ reſerās qͥd gr̄a faturDiſtīctio ſeptimaAx erat/ ⁊ martꝭ horrētia bella quiO(buserantCreuerat auguſti iā qͣdragīta duoAnnis imperiū/ totus deſcribit̉ orbisIp̄ius edicto/ pax talis tantaqꝫ diuiMunerꝭ eſt pͥdem a ſctīs ꝓmiſſa ꝓphetisQuiſqꝫ ſuā ꝑgit vt ꝓfiteat̉ in vrbemInde ioſeph cū ſit iuſtus parere iubentiUult regi/ qͣꝫuis ſit flagitioſus ⁊ exlexHoc exemplari cōfundit̉ improba ceruixQue ſubijci renuēs erronea tradit in ip̄isAbſqꝫ fide ppl̓is/ ꝙ nec poſſeſſio iuſta eſtNec regnū/ qͣſi ius nature gratia tollat
Certe vult dn̄s/ iniuſtis tradere iuſtaImꝑia et regna q̄ trāſfert tollit et additUt placet hec ſua ꝓ titulo ē ꝓ iure volūtaſMunera ſꝫ iuſti ſoli maiora capeſcūtConiūx ſit licꝫ ad partū iā ꝓxima ꝑgitEt gͣuidam ſuꝰ oīno nō p̄grauat infansAlleuiat potiꝰ/ geſtat ſe nanqꝫ gerentēBethteē intrarūt que voce interp̄te panisDicit̉ eſſe domꝰ ſecūqꝫ ꝯſiderat almaMox fore ꝯplēdū qd̓ dixerat an̄ micheaſExiet ex te dux ppl̓m reget iſrael/ eiusFiet et egreſſus eterna a ſorte dierūSit natura licꝫ expers ꝓprie ratōisDiuina regit̉ que nunqͣꝫ fallit̉ arteHīc nidos auis ide fauos apis efficit apGr̄a qͣꝫto magꝭ ad fines oīa/ librat(teQue ꝓſunt media/ venit ioſeph; et dn̄s fitCirꝰ et expoſitꝰ ꝑdendus dente ferarūScādit ad īperiū moyſē ſubmerſio ſaluatBethleē ecce ioſeph veniēs/ oracula ꝯpletSic a fine regit/ vſqꝫ ad finem ſapienterGratia/ fortit̉ atqꝫ ſuauit̉ ordine miroSingula diſponēs/ res oēs ad bona v̓tēsHec tua ſpes hoc ꝯſiliū/ fiducia totaQuicqͥd agas/ aut ꝓponas/ te dirigat/ oraBethleē haud dubiū ē ml̓ti tibi v̓go ꝓpīMr̄no ex genere diuerticl̓o tn̄ vti (quiPauꝑtatis amor facit atqꝫ locꝰ nimis artꝰEt dat̉ exēplū ꝙ nos mūdus p̄mit iſteUeſper erat pͥmā qd̓ dat pꝰ ſabbata lucē PDicere quā dn̄i ſolis vediē ſolet vſusMēſe decēbrili iam bis qͣrto kalendasSe diuerticulo retrahit ſolāqꝫ recluditUirgo ioſeph cedit/ felicem poſcit vterqꝫPartus euētū. deꝰ hͦ vult. nec minꝰ orantAc ꝓpe te virgo ſunt ignis balnea panniPro cunis p̄ſepe/ tibi ſoli deus aſtatMulta viri ſubijt vt fit meditatio menteꝫMirat̉ ꝙ nō ſentit faſtigia partusCōiunx; nec mōſtrat vlloſplāgere doloreſUiuidꝰ ī facie color eſt/ nec liuidꝰ orePallor vt ī gͣuidis; ſibi geſtꝰ/ greſſuſ alacrꝭSoluit̉ in leuē ſomnū lapſūqꝫ ſilentiCōplexūqꝫ ſacro demulcet pectꝰ amicūGr̄a/ quā diuinus amor genuit peꝑitqꝫGratus amor vl̓ amans hinc gr̄a d̓r apteCui facies formoſa nimiſgeſtuſqꝫ benignꝰUeſtis purpurea/ celeſtē os ſpirat amorēHec ſibi viſa loqͥ n̄ v̓ba ſimillima; ſōnoMirari nolito ioſeph; ſi magna potēterMagnꝰ et oīpotēs vult atqꝫ p̄t oꝑariGratia naͣm ſuꝑo naturā iudiciumqꝫIuſticie ſuꝑexalto/ ſum fortior eius