Ioſephina
LVIII
Qui quantū fuerit vīctu vl̓ veſte ſeuerꝰNoſti/ qͣꝫ lucēs ardēſqꝫ lucerna potenterConcepi vt cernis (in peccato tn̄) infansHic meus ex vtero ꝓmiſſus ſanctificariSenſit in occurſu noſtro quid protinusactum eſtSenſit et illuſtrata mei iubilatio cordisMulta mihi dicenda tibi cognata ſuꝑQualia diuinꝰ doctor legiſqꝫ ſacerdos (ſutUir meꝰ edocuit ritus cultuſqꝫ ſacratosNon decet in tēplo ſolis nos ſenſibꝰ vtiOente opꝰ ē o qͣnto ſub velamīe ſignātSacrifici ritus ea que nondū pateriūtInformes formare volūt qͣꝫ pl̓ima moresNōne notat ſus luxuriā/ carniſqꝫ lutoſasIllecebras ideo noſtrū nō cedit in vſumSic lepꝰ et vulpis veſci ſic bubo vetat̉Inuenit in vetitis in cōceſſis ratōemAd mores aliquā/ quiſqͥs traduxerit aꝑteMyſtica ſunt veſtes/ ornatꝰ foederis arcaSic ars natura libros picturaqꝫ p̄bentMultos/ ſtolidꝰ eſt qͥ nō ſe dat vel in vnoO ſi me priſcos dn̄s reuocaret ad annosQualis erā cū me tēpli ſecreta tenerentQuali me cura qͣnto ve ardore ſciendiTradiderim ſtudio/ quedam ſcio/ plurima noſſemPreſciato iuuenis p̄cij ſapiētia qͣnti eſtNe doleat ſenio pigeat qͦꝫ tꝑis actiAſt ſuꝑeſt magnū cariſſima magnificaSꝫ ſuꝑat laudeſ līguas ſuꝑeffugit oēs (rQuis dederit cognata mihi gͣtiſſima/ natꝰFiliꝰ ex te dū fuerit ꝯplectar in vlnasAttollā manibꝰ ac toto pectore ſtringamOfficio fungor gerule/ figā oſcula frontiLudat et in gremio nr̄o ludantqꝫ coeuiInfantes tuus atqꝫ meꝰ ſed fata ſenilēTerrent/ nō ideo mihi p̄ſtolatio certaUiue beata nimis q̄ ſis viſura qd̓ optoPluraqꝫ dū fuerit etas gͣndeuior illisHuic deſiderio ꝯgaudet virgo benigneSit licet introrſus merens/ qꝛ ꝯſcia ſortisUēture eſt/ mauult ſecū ſecreta tenereTalia/ ſcit qm̄ letis refouenda ſenectEſt ſeniū morbus/ leſis nō leſio dandaFemina nec p̄gnās v̓bis onerāda moleſtiſSurgit ad obſequiū cognate v̓go ferēdūAffert ip̄a cibos cunctātē hortat̉ ad eſumPreguſtās hilaris v̓bis vultūqꝫ ſerenoIamqꝫ dies natꝰ ſterili vēiebat ad octoCertatim accurrit oīs vicinia plaudensAc de mōtanis iudea tuis ſimul aſſuntMirant̉/ gaudēt/ plaudēt/ ⁊ vtriqꝫ parēti
Forte tuis puerū virgo baiulaueris vlnisOſtentās alacri plauſu vos cernite qͥntusEſt decor infantis/ qͣꝫ gͣtaqꝫ gloria vultusCredo etiā ꝙ te gͣuidam cetus benedicitNāqꝫ tuo iā ventre facit ih̓s ip̄e tumoremEt tu forte ioſeph aderas reduci comiPrebēs vxori/ poſtqͣꝫ tu ſyō ī arce (tem teLegis more ſacrā penthecoſten coluiſtiFelicem tali te coniuge ꝓleqꝫ dicuntSimplicitas aliqͥ ꝙ ſit tibi virgoʳ colūbeQd̓qꝫ pudiciciā vultus geſtuſqꝫ loquunt̉Collaudant/ qꝛ nō vrit decor iſte videntūLubrica corda virū ſed in ip̄is tꝑat eſtūFrigidꝰ ē facie qͣſi ros ſpirauerit introGaudia multa nimis oī de ꝑte pateſcuntUox laudis/ cordis iubilatio/ carmen ethymnusO gabriel tua vera patet ꝓmiſſio/ multiGaudebūt eius natali/ gaudia viteEius ꝓ meritis nobis ſint ſpiritualisQuis ne putas erit iſte puer dicunt manꝰipſoNam dn̄i puero ſignis ſe monſtrat aꝑtisCernit̉ an p̄ter naturā corꝑe roburAut aliqͥs forſan vſus ratōnis in illo eſtUn̄ pater ſibi decantās ⁊ tu puer inqͥtPerfectū ꝑfecta decet formatio; mirusMira facit dn̄s/ naturā gr̄a vincitUendicat hic celi nil conſtellatio iurisDeſerti puer hic hoīem ſuꝑ incola manſitIlla luce puer fit circūciſus/ et ip̄iant nomē zacharie/ mater ſctā iohannēUult appellari / ſcripto pater aſtruit illudSpūs implet eū ſanctus/ mox ore ſolutoSit bn̄dictus ait dn̄s deꝰ iſrael hic namUiſitat et redimit plebē/ cornuqꝫ ſalutisErigit in nobis dauid ip̄e domo ꝓut olimOra ꝓphetaꝝ p̄dixerat ip̄e ſuorūHoſtibꝰ ex nr̄is qui nos odere ſalutemCum patribꝰ noſtris eius pia gratia fiatAtqꝫ ſui ſancti teſtamenti memoret̉Iuſiurandū qd̓ abraam iuraſſe daturūDe legit̉ pr̄em ad noſtrū; nos qͣtinus illiSerui ſancti iuſti libertate perenniHoſtis ab incurſu pulſa formidie ſimusTu puer vates ſummi vocitaberis ibisAnte ſuā faciē/ calleſqꝫ parabis eidemSicqꝫ ſalutifera dabit̉ ſapientia plebiEt peccatorū completa remiſſio fietUiſcera ꝑ diue pietatis viſitat altoNos qͥbꝰ exoriens; venit illuſtrare ſedētesIn tenebrꝭ/ ⁊ ī vmbra mortis carcere cecoNoſtros dirigere greſſus in limite pa-
ee 5
M