De cōſo latione theo logie
aliorūqꝫ ꝑniciē. Uinū qͦꝫ qͣnto meliꝰ tātofurioſiores eos qͥ ad ſob̓etatē ip̄o nō vtūt̉reddit. nō vini vicio ſꝫ potātiū. Dicta ſinthec interim qͣtinꝰ aīo tuo triſti mos gereret̉et ſolueret̉ q̄ſtio facta/ ſil̓ vt ea q̄ d̓ theologieꝯſolatōe ſcribimꝰ qͣlit̓ et a qͥbꝰ accipiendaſint vtilit̓ īſinuaremꝰ. Cōfido ī dn̄o ꝙ apd̓idiotas ſollicitos d̓ ſalute ſua/ in qͥbꝰ ē ſimplex fides. certa ſpes. ⁊ ſuauis caritas inſidebūt fructuoſiꝰ ī aīo theologice ſnīe (id̓o n̄fruſtra ſunt) qͣꝫ apd̓ repletos lr̄is gignētibꝰſcīam illā quā inflare dicit apl̓s. Oculumꝟo qͥs neſciat qͣntū turbat aūt excecat īflaK tio. ¶ Sūt alij minꝰ culpabilit̓ (neſcio ſi minus tolerabil̓r) errātes/ qͦs ex doct̓na dummoralē q̄rūt certitudinē/ nullū lumē rōnismouet ad aſſenſū cuiuſuis agibil̓ tm̄mō ſatis eſt ſi dicere potuerīt. Hoc ſcpͥtū ē. hͦ tal̓doctor in lectura ſua ſenſit. hͦ aliꝰ ita poſuit.ſil̓es aſpiciētibꝰ v̓ſo ad ſolē dorſo ſplēdoreꝫeiꝰ ī motibꝰ qͦs ad aſpectū ſol̓ nullꝰ ſufficiton̄dētis digitꝰ attollere. Cur ita? Quia deorſuꝫ oculū mergere ſoliti ſunt/ vbi nō aſpicit̉ ſol niſi circūuolutꝰ caligine. Plane. lucꝭnatura nedū ſenſibil̓ ſed intelligibil̓ ita hꝫvt qͣnto longiꝰ ab origīe ꝓtēdit̉/ eo fiat debilior. craſſior. ⁊ ſubobſcurior. Propt̓ea ſi lumen intellectuale iugit̉ ad īfima ꝯſiderādademergit̉/ groſſeſcit ⁊ craſſeſcit quodāmō.ineptūqꝫ reddit̉ ſuꝑiora qͣꝫuiſ lucidiora cōſpicere. Sꝫ neqꝫ lumē ꝟitatis accipiūt iſtiniſi circūuolutū ſit qͣdā veluti caligine traductōis hūane. ¶ Monicus. Exꝑimurid ſepe qd̓ dicis. Sed qͥd ꝓinde faciēduꝫſit inſinua. ¶ Uolucer. Monēdi ſunt ab igreſſu ſtudij nō ita figere ſolā ī ꝯſtitutōibꝰſuis retinēdis mēoriā / vt pl̓imū mos ē; qͥnexerceāt intellectū/ ratōnēqꝫ ꝯſulāt. ex qͥbuſprīcipijs vl̓ moralibꝰ vl̓ theologicis originent̉ hmōi ꝯſtitutōes. Ita enī fiet vt colluſtrent̉ lumīe pͥmoꝝ pͥncipioꝝ. ꝙ ſi vl̓ nolūtvl̓ neq̄unt/ credāt illuſtratis. Recogitēt inſuꝑ p̄ſtantiā hūane ꝯditōis/ q̄ ad hͦ ꝯdita ēvt totū ſenſibilē mūdū qͥ ꝑ ſenſuū portas īgredit̉/ impͥmēdo ſpecies ſuas atqꝫ ſimulacra; reducat in pͥmū pͥncipiū deū/ cū qͣdaꝫſimplificatōe et puritate. Ita ꝓcedēs a d̓omūdꝰ fit eo ꝯtinue vtilior ī ſuis ꝑtibꝰ/ qͦ lōginqͥor. ꝓut in elemētis videre ē. ⁊ ī ſolis lumine. Rurſus aūt reddit̉ ſpūalior magꝭ acmagꝭ ꝑ oꝑatōꝫ ītellectꝰ agētꝭ ī fantaſmatacorꝑalia. ex qͥbꝰ elicit ſua v̓tute ſpēs intelligibiles ſimplices ⁊ incorꝑeas. Et ſicut na
tū ex carne ſēſuū caro erat ſuo mō. ſic quodnaſcit̉ ex intelligibili ſpū/ ſpūs ē. Adeo quidē vt n̄ dubitauerit apl̓s dicere. qͥ adheretdeo vnꝰ ſpūs ē cū eo. Hec oꝑatio p̄cipueſpectat ad eleuatos theologos/ exercitatesſe ad theologiā myſticā. q̄ ꝑ abnegatōꝫ tēdit ī ſimplificatōneꝫ. veꝝ qn̄ veniēdū ē adagibiliū tractatōeꝫ oꝑtꝫ rurſus in īferiorareſpiciēda deſcēdere Alioquin fallerent̉ iſtimō ad pͥmos ꝯͣrio ſi lumini pͥncipioꝝ hererēt adeo ꝙ ꝯcluſionū viſiōem omitterentexēplo aſtrologi cadētis ī foueā dū ambulās reſpicit aſtra. ¶ Deniqꝫ ꝑfectꝰ erit qͥ ſtu Cdioſa circūſpectōe v̓ſabit̉ ī vtroqꝫ. hūc iuriſtā theologū/ et cū theologo iuriſtā iudicabo. Quales fuerūt pͥmi doctores ex qͦrūſentētijs decretales decretaqꝫ ꝯpacte ſunt.¶ Monicꝰ. Raros affertetas nr̄a tales.cām ſcire deſidero. ¶ Uolucer Paucitolerāt laborē ſtudij. In ml̓tꝭ vl̓ etas vel īgeniū vl̓ ſumptꝰ nō ſuppetūt. Euēit p̄terea ꝙmyſtica agar ancilla vidēs ſe peꝑiſſe hꝫ cōtēptui ſara dn̄am quā ſterilē exiſtimat. Rachel inſuꝑ fortaſſis limpidos hn̄ſ oculos/irridet aliqn̄ mordaciꝰ ſororis lye lippitudinē cū ſe mutuo iure ſororio ꝯueniat honorare/ ip̄am qͦꝫ agar imꝑio dn̄e ſue ſubijcidictatiſqꝫ ꝑ eā equū fuerat obedire. ¶ Subinde ꝑpēdis difficultatē infinitā quā habꝫmorale negociū dū ꝓſeqͥ q̄rit̉/ qꝛ n̄ ſatꝭ ē intelligere qͥd veꝝ ſit ⁊ qͥd certū/ ſic̄ cadit ſubarte tradere. ſꝫ ꝑticulares circūſtātias q̄ variabiles ſunt neqꝫ ſub arte neqꝫ ſub doct̉naveniūt. Circūſpicere neceſſe ē ſtatū ī pͥmisreipublice cū moribꝰ eā regētiū. ſi iuxta ꝯſiliū ſoceri moyſi ſint viri potētes/ timentesdeū in qͥbꝰ ſit ꝟitas. ⁊ qͥ oderīt auariciā. neqꝫ ſit apd̓ eos ꝑſonaꝝ acceptio. nͨ īcōſtātianeqꝫ dep̄uatū ꝯſiliū. Alioqͥn n̄ exibit ab eiſiudiciū rectū qͣꝫtūcūqꝫ fuerit poſtulatū/ niſi ꝓuiderit ex alto deꝰ qͥ ꝑ pueros/ ꝑ iniqͦs/ꝑ bruta/ ꝑ demōes ſepiꝰ exercuit iudicia iuſta. Qua ī re thobias ore diuīo locutꝰ ē. dūfilio iuſſit ꝯſiliū ſꝑ a ſapiēte ꝑqͥrere/ oī inſuꝑ inqͥt tꝑe bn̄dic deuꝫ. ⁊ pete ab eo vt viastuas dirigat. ⁊ oīa ꝯſilia tua ī ip̄o ꝑmaneātQue ſint aūt ꝯſilia dei aperuit pſalmiſta loq̄ns ei. Cōſiliū meū iuſtificatōes tue. n̄ itatn̄ vt hūanū ꝯſiliū deſerat̉. qd̓ vtiqꝫ dꝫ exiſtimari diuinuꝫ. ſi rite. ſi hūilit̓. ſi deuote. ſiobediēt̓ fuerit inqͥſitū. Quale zelꝰ feruidꝰ ⁊oīs generaliter paſſio vehemens/ ſolet necpetere nec petito vl̓ ingeſto credere. ¶ Mo