Liber ſecūdus
ignē. circa mare et beſtias ꝑſpicuū fidelibꝰeſt. Dat̉ itaqꝫ regula ꝙ ī omī ꝓductōe ſi cōcurrit aliqͣ cā libere ꝯtīgent̓ agēs qͦtqͦt fuerint natural̓r coagētes effectꝰ ille ꝯtīgēterꝓducit̉. Qua ī re ptꝫ ꝙ actꝰ elicitꝰ create voluntatꝭ ſortit̉ ꝯtingētiā ex duplici radice. exſua intrīſeca et ex ſuꝑiore diuīa. ¶ MonicꝰCām nō inuenio volucer his q̄ dicta ſūtrepugnādi/ neqꝫ alit̓ ph̓ie v̓ba loq̄ntꝭ apd̓Boetiū d̓ fatali neceſſitate recipiēda puto.ſcis attn̄ ꝯturbari nōnullos apd̓ qͦs deusita ꝯſiderat̉ tāqͣꝫ rex ſup̄mꝰ qͥ vnico ſemel īperio ꝯſtituerit vniuerſū mūdū/ dās vnicuiqꝫ rei ꝓpriū officiū quēadmodū terrenꝰ rex inſtituit vl̓ exercitū ſuū vl̓ curiā iudiciorū et legū aūt artifex aliqd̓ horologiūIp̄e ꝟo deinceps manet qͥetꝰ neqꝫ ſollicitꝑ ſingl̓a. Nitunt̉ hāc eſtimatōeꝫ ſuā fulcireꝑ vulgatū illd̓ Aug. v̓bū. Deꝰ ſic res admīſtrat vt eas ꝓpͥos motꝰ agere ſinat. qͥ ⁊ prophetico ore dixit. ego ſum deꝰ et nō mutor¶ Uolucer. Ita ē monice redeūt tales adſuꝑiꝰ in ꝓbata philoſophātiū opīonē quāinſectant̉ multi ſecl̓ariū lr̄aꝝ ac exiſtimatiovulgariū qͦꝝ videb̓ aliqͦs ſi ad ſcpͥturam ſacrā ſe cōuerterint nihilipēdere aut irridereſimplicitatē eiꝰ. eo ꝙ maxima ꝑs ꝯtexit̉ hyſtorijs. habemꝰ inqͥunt aliūde narratōneshyſtoricas q̄ ⁊ ſtili ſplēdore ⁊ reꝝ geſtaꝝ magnitudīe nō inferiores exiſtūt. Ueꝝ tn̄ hocintereſt qm̄ hyſtorias hꝫ ſcpͥtura ſacra ꝓutī eis ꝯtēta reuelauit deꝰ ꝑ ꝓph̓as. lōge pͥusanteqͣꝫ fierēt. Ex qͥbꝰ pulcerrime ac ſalub̓rime ꝟitates eluceſcūt. ¶ Eluceſcit pͥmo diuina oīm p̄cognitio ſimul et ꝓuidentia regitiua oīm q̄ gerūt̉ tā in celo qͣꝫ in terra. q̄ volūtati ſue ẜuire facit vniuerſa. nūc ꝑ bonosnūc ꝑ malos. aduerſus quā nō eſt ſapīa neqꝫ ꝯſiliū. adeo ꝙ hoīes vl̓ demōes implētp̄diſpoſitōem reuelatā dei. dū conant̉ illaꝫvl̓ effugere vl̓ fruſtrare. Sūt ī exēplū venditꝰ ioſeph/ et expoſitꝰ cū alijs infantibꝰ inaqͥs moyſes/ et dauid a ſaule ꝑſecutꝰ. cū ceteris abſqꝫ numero. ¶ Eluceſcit p̄terea ꝙ p̄nūciatōes dei facte ꝑ ꝓph̓as vl̓ ſcripturaꝫ.ꝯditōem ſepe recipiūt licꝫ exp̄ſſa nō ſit ẜmvarietatē meritoꝝ vl̓ demeritoꝝ apd̓ illosqͥbꝰ vl̓ ꝓ qͥbꝰ hmōi p̄nūciatōes fiūt. Hoc d̓iona reſpectu niniuitaꝝ. Hoc d̓ Iſaia r̄ſpectu ezechie. ⁊ ita d̓ reliqͥſ liq̄t. Relinqͥt̉ idcirco ſꝑ hoībꝰ dū viatores ſunt pnīe locꝰ ⁊ pieorōis atqꝫ ꝯuerſiōis effectꝰ. nec ex īmutabilitate dei vl̓ p̄nūciatōis ſue deſꝑatōi locus
datur. ¶ Eluc eſcit ampliꝰ nō eſſe ẜuiēdumdeo ꝓ ſola ꝓſꝑitatis adeptōe vl̓ aduerſitatꝭeuitatōe tꝑali/ q̄ ꝟitas ī euāgelio manifeſtius tradita ē/ qͣꝫ lex antiqͣ tꝑalia ꝯmoda velincōmoda rememorāſ exponeret. Eſt equidē p̄miū p̄ſtātiꝰ merito. nihil aūt tꝑale preſtātiꝰ ē v̓tute. Sꝫ neqꝫ cū ſtoycis dicere ſatis ē ꝟtutē eſſe p̄miū ſui ſicut viciū ſeipſuꝫpenā habet. Alliciendi fuerunt homīes adlaborioſa virtutū oꝑa. et a ſuis voluptatibus vicioſis arcendi per ſeparatū aliquodmaius tā p̄miū qͣꝫ ſuppliciū. Ad qd̓ philoſophia quia ꝑtingere nō potuit hic deficitcū ſua cōſolatōne. deficiūt et illi qui volentes ſuis exhortatōibus vel p̄dicatōibꝰ bene inſtituere ad amorē dei promittunt ꝓ illo quaſi cōmutatōnem quandā/ bona tēporalia vt diuitias/ vt ſanitatē/ vt prolē egregiam. aut aliquod ſimiliū. Sic enim ⁊ cortex litere veteris p̄tendebat. qͣꝫuis intus ꝓphetici et eleuati viri ſpūalia ſub his tēporalibꝰ ꝓmiſſionibꝰ obumbrata cōciperent⁊ guſtarēt. Sed de hoc latius infra. ¶ Elu Iceſcit poſtremo ex hac diuine volūtatis advtrūlibet actōne extra ſe liberrima que ſolonutu tēperat orbem/ ꝙ oratōnes ſpeſqꝫ noſtre dirigunt̉ nō inaniter ad deū. qͣꝫuis immutabileꝫ. quia cetera om̄ia mutare ſcit etpoteſt dū vult. Et hic eſt generalis motusinſitus omni creature/ quem obedientialēnominare poſſumꝰ/ vt eius ſequatur imperiū. quemadmodū de aſcenſu grauis ne vacuum fiat dici ſolet. Et profecto ſi deus ſinat res agere proprios motus/ cōſequenseſt vt eos poſſit vel impedire vel mutare.Alioquin nō iam res ſineret ſed agerēt vellet nollet. Quintiā miniſtratio nonne reponitur in ordine cauſarū quas ab initiodeus inſtituit. proprius autē motus angelorū liber eſt in agendo. Proinde ſicut ſpiritualia potiora ſunt tēporalibꝰ; tanqͣꝫ illorum finis. ita fit ī tēporalibꝰ mutatio/ prout exigit gratuitū regimen ſpiritualiū/ preſertim ad finē eterne beatitudinis cōſequēdum. In hac autē regione vel ordine ſpiritualiū reponunt̉ diuina chariſmata/ precipue fides ſpes et charitas/ quibus motꝰinditus et quaſi ꝓprius eſt impetrare miracula duꝫ expedit / vt q in aquis validisterra appareat arida in medio fornacis ardentis ſit ventus roris/ ꝙ montes tranſferātur/ et quod lōge maius optabiliuſqꝫ eſtfit ꝑ iſtas virtutes et oratōeꝫ eis ſubnixam
bb 4