Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
CLVIr
Einzelbild herunterladen
 

Qō. xij De ꝟtutibꝰ īcōiFolium clvi

uerſimode inuenit̉. diuerſitas medij in ꝟtutibꝰ moralibꝰ cauſat diuerſitatē formalē ẜm quā v̓tutes morales ſpē drn̄t. Ad. xxiij. dd̓ꝫ. ꝙ q̄dā v̓tutes morales ſpeales ⁊ circa materiā ſpecialē exn̄tes appropriātſibi illd̓ qd̓ ē cōe om̄i virtuti ⁊ ab eodē noīant̉ ꝓpterid ꝙ hͦ qd̓ ē oībꝰ cōe in aliqͣ ſpēali materia p̄cipue difficultate ⁊ laudē hꝫ. Manifeſtū ē em̄ ꝙ ad quālibetvtutē reqͥrit̉ ꝙ actꝰ eiꝰ ſit modificatꝰ ẜm debitas circūſtantias qͥbꝰ in medio ꝯſtituit̉. Et ꝙ ſit directꝰ inordine ad finē vel ad qd̓cūqꝫ alid̓ exteriꝰ. Et iterū ꝙhabeat firmitatē. īmobil̓r em̄ oꝑari ē vna de ꝯditionibꝰ ꝟ̓tutis. vt pꝫ. iij. eth̓. Perſiſtere āt firmit̓. p̄cipuehꝫ difficultatē ⁊ laudē in ꝑiculis mortis. Et iō ꝟtusq̇ ē circa hāc materiā nomē ſibi fortitudinis vēdicatCōtinere āt ſpecial̓r hꝫ difficultatē ⁊ laudē in delectabilibꝰ tactꝰ. Un̄ virtꝰ q̄ ē circa hāc materiā tꝑantianoīat̉. In vſu āt reꝝ exterioꝝ p̄cipue reqͥrit̉ ⁊ laudat̉rectitudo. qꝛ in hmōi bonis hoīes ſibi cōicant. ⁊ iō hͦē bonū ꝟtutis in eis ꝙ qͣꝫtū ad ea hō directe ẜm eqͣlitatē quādā ſe hꝫ ad alios. ⁊ ab hͦ denominat̉ iuſticia.Qn̄qꝫ gͦ auctores de v̓tutibꝰ loquētes vtunt̉ nomīefortitudinis ⁊ tꝑantie ⁊ iuſticie. nō ẜm ꝙ ſunt virtutes ſpēales in determinata materia. ſꝫ ẜm ꝯditōes generales a qͥbꝰ denor̄ant̉. ꝑ hͦ d̓r ꝙ tꝑantia dꝫ eē fortisfirmatū habere ⁊ fortitudo debet eē temꝑata .i. ꝑ modū ſeruari. ⁊ eadē rōe in alijs. De prudētia ꝟo manifeſtū ē ꝙ qͦdāmō ē general̓ īqͣꝫtū hꝫ ꝓ materia oīamoralia. ⁊ īqͣꝫtū eā oēs ꝟtutes morales qͦdāmō ꝑticipant vt on̄ſum ē. Et hac rōne d̓r ꝙ oīs ꝟtus moral̓dꝫ eē prudēs. Ad. xxiiij. dd̓ꝫ. ꝙ virtꝰ aliqͣ d̓r cardinalis qͣſi pͥncipalis. qꝛ ſuꝑ eā alie ꝟtutes firmant̉ ſicut oſtiū in cardine. Et qꝛ oſtiū ē ꝑ qd̓ introit̉ in domū. rō cardinalis virtutis nō cōpetit ꝟtutibꝰ theologicis q̄ ſunt circa vltimū finē exqͦ nō ē introitus velmotꝰ ad aliqͥd interius. Cōuenit em̄ virtutibꝰ theologicis ꝙ ſuꝑ eas alie virtutes firment̉ ſicut ſuꝑͣ aliqd̓ īmobile. ⁊ iō fides d̓r fundamētū. i. Coꝝ. iij. Fundamentū alid̓ ⁊c̄. ſpes anchora Hebr̄. vi. Sicut aīeanchorā ⁊c̄. Charitas radix Eph̓. iij. in charitate radicati. Sil̓r etiā ītellectuales nō dicunt̉ cardinales.qꝛ ꝑficiūt in vita ꝯtēplatiua q̄dā eaꝝ .ſ. ſapīa ⁊ ītellectus. Uita aūt ꝯtēplatiua eſt finis. vn̄ nō hꝫ rōnemoſtij. Sꝫ vitā actiua. qͣ ꝑficit̉ moral̓. ē vt oſtiū ad cōtemplatiuā. Aliqͥs āt nō hꝫ ꝟtutes ſibi coherētes vtcardinales dici poſſit. Sꝫ prudētia qua dirigit̉ vitaactiua inter cardinales virtutes cōputat̉. Ad. xxvdd̓m. ꝙ in ꝑte rōnali eſt ⁊ appetitiua que vocat̉ voluntas. ⁊ app̄hēſiua q̄ vocat̉ ro. vn̄ in ꝑte rōnali ſuntdue v̓tutes cardinales. prudētia qͣꝫtum ad rōnem. ⁊iuſticia qͣꝫtū ad voluntatē. In ꝯcupiſcibili aūt temperantia. ſed in iraſcibili fortitudo. Ad. xxvi. dd̓ꝫꝙ in vnaqͣqꝫ materia oꝑtꝫ eē cardinalem v̓tutē circaid qd̓ eſt pͥncipalius in materia illa Uirtutes autē q̄ſunt circa illa q̄ ꝑtinent ad illā materiā dicunt̉ ſcd̓arie vel adiuncte. ſicut in paſſionibꝰ ꝯcupiſcibil̓ pͥnci-

paliores ſunt ꝯcupiſcētie ⁊ delectatōes q̄ ſunt ẜm tactū circa qͣs ē tēperātia. Et iō in materia iſta tꝑantiaponit̉ cardinal̓. eutropolia ꝟo q̄ ē circa delectatōes q̄ſunt ī ludis p̄t poni ſcd̓aria vl̓ adiūcta. Sil̓r int̓ paſſiones iraſtibil̓ p̄cipuū ē qd̓ ꝑtinet ad timores ⁊ audacias circa picula mortis circa q̄ ē fortitudo. vn̄ fortitudo ponit̉ ꝟtus cardinal̓ in iraſcibili. nō manſuetudo que eſt circa iras. lꝫ ab ira denoīetur iraſcibilisꝓpter hoc ꝙ eſt vltima inter paſſiones iraſcibil̓ Necetiā magnanimitas ⁊ humilitas q̄ aliqͦ mō ſe habētad ſpem vel fiduciā alicuiꝰ magni Nō em̄ ita mouethoīem ira ⁊ ſpes ſicut timor mortis In actionibꝰ autq̄ ſunt reſpectu exterioꝝ q̄ veniunt in vſum vite. primum ⁊ p̄cipuū ē ꝙ vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē reddat̉. qd̓ facit iuſticia. Hoc em̄ ſubtracto neqꝫ liberalitas neqꝫmagnificentia locū hꝫ. Et iō iuſticia ē cardinalis virtus. ⁊ alie ſunt adiūcte. In actibꝰ etiā rōnis p̄cipuū ēp̄cipere ⁊ eligere. qd̓ facit prudētia. Ad hoc em̄ ordinat̉ ⁊ ꝯſultiua in quo dirigit eūbulia ⁊ iudiciū. de cōſiliatis in quo dirigit ſyneſis. Un̄ prudentiā eſt cardinalis. alie ꝟo virtutes ſunt adiuncte vel ſecūdarie Ad. xxvij. dd̓m. ꝙ virtutes adiūcte vel ſcd̓arie ponunt̉ ꝑtes cardinaliū nō integrales vel ſubiectiue cūhabeat materiā determinatā ⁊ actū ꝓpriū. ſed qͣſi partes potētiales inqͣꝫtū ꝑticularit̓ ꝑticipant ⁊ deficient̉modū qͥ pͥncipal̓r ⁊ ꝑfectiꝰ ꝯuenit virtuti cardinali.Utꝝ virtus ſit in medioErciodecīo qͣritur.vtꝝ virtus ſit in medio. Uidet̉ ꝙ nō. qꝛ īvt d̓r in. i. de ce. virtus eſt vltimū potentie. Sed vltimum nō eſt medium ſed magis extremum. ergo virtus nō eſt in medio ſed in extremo. Pͣ. Uirtus hꝫ 2rōnem boni. eſt em̄ bona qualitas mentis vt Augu.d̓t. Bonū aūt hꝫ rōnem finis quod eſt vltimū. ⁊ itaextremū. ergo magis virtus eſt in extremo qͣꝫ in medio. Pͣ. Bonū eſt ꝯtrariū malo. inter que nulluꝫꝫeſt mediū quod neqꝫ bonū eſt neqꝫ malū. vt d̓r in p̄dicamentis. ergo bonū hꝫ rōnem extremi. ⁊ ſic virtꝰque bonū facit habētem. ⁊ opus eius bonū reddit. vtdr. ij. eth̓. nō eſt in medio ſed in extremo. Pͣ. Uir­ 4tus eſt bonū ratōnis. hoc em̄ eſt virtuoſum qd̓ ẜm rationē eſt. rō aūt in hoīe nō ſe hꝫ vt mediū ſed vt ſup̄mum. ergo ratio medij nō cōpetit virtuti. Pͣ. Omnis virtus aut eſt theologica aut intellectualis autmoralis vt ex ſuperioribꝰ patꝫ. Sed virtus theologica nō eſt in medio. qꝛ Bernar. d̓t. ꝙ modus charitatis eſt nō habere modum. Charitas aut precipuaeſt inter alias virtutes theologicas ⁊ eſt radix earū.Simil̓r etiam nec intellectualibꝰ virtutibꝰ videt̉ cōpetere ratio medij. qꝛ mediū eſt inter ꝯtraria. Res ātꝓut ſunt in intellectu nō ſunt ꝯtrarie. nec intellectuscorrūpit̉ ex excellenti intelligibili. vt dr in. iij. de aīmaSil̓r etiā nec virtutes morales vidētur eē ī medio.qꝛ q̄dā ꝟ̓tutes morales ꝯſiſtūt in maximo. ſicut for-

Ad 2.Id̓ ꝫ ſcpͥdi. 33. q. ⁊.

Ad 2o

Ad 25

Ad 23

Ad 27.