Qō xi de virtutibꝰ in cōiFolium cliij

titiue virtutis ẜm hoc etiā v̓tutes infuſe poſſunt dici morales licꝫ nō cauſant̉ ex cōſuetudine ¶. Ad. xix.dd̓m ꝙ actus virtutis infuſe nō cauſant aliquē habitū. ſed ꝑ eos auget̉ habitus pexiſtēs. qꝛ nec ex actibꝰv̓tutis acqͥſite aliqͥs habitus generat̉. alias multiplicaret̉ habitus in infinitum¶ Utrū virtus infuſa augeaturAdecimo queritur.Utrū virtus infuſa augeat̉ Et videt̉ ꝙ nōNihil em̄ auget̉ niſi quantū Uirtus aūt nō ē quantitas ſed qualitas. ergo nō auget̉. ¶ Pͣ. Uirtus ē forma accidētalis Sed forma ē ſimpliciſſima ⁊ inuariabili eſſentia cōſiſtēs. ergo virtus nō variat̉ ẜm ſuaꝫz eſſentiā. ergo nec ẜm eſſentiā auget̉. ¶ Pͣ. Quod auget̉ mouet̉. quod ergo ẜm eſſentiā auget̉ ẜm eſſentiāmouet̉ Sed quod mutat̉ ẜm ſuā eſſentiam corrūpit̉vel generat̉ Sed generatio ⁊ corruptio ſunt mutationes in ſub̓a. ergo charitas non auget̉ ꝑ eſſentiā niſicū corrūpit̉ vel generat̉. ¶ Pͣ. Eſſentialia nō augent̉nec minuunt̉ Manifeſtū eſt aūt ꝙ eſſentia virtutiseſt eſſentialis. ergo ẜm eſſentiā nō auget̉ ¶ Pͣ. Cōtraria nata ſunt fieri circa idē Augmētū aūt ⁊ diminutio ſunt ꝯtraria. ergo nata ſtꝭ fieri circa idē. Uirtusaūt infuſa nō diminuit̉. qꝛ nec diminuit̉ ꝑ actū v̓tutis. qꝛ ꝑ eū magis roborat̉. neqꝫ ꝑ actū peccati venialis. qꝛ ſic multa peccata venialia tollerēt totaliter charitatē ⁊ alias virtutes infuſas. qd̓ ē impoſſibile Sicem̄ multa venialia equipollerēt vni peccato mortalineqꝫ etiā minuit̉ per pctm̄ mortale. qꝛ mortale peccatū tollit charitate ⁊ alias v̓tutes infuſas. ergo ꝟ̓tusē infuſa non auget̉ ¶ Pͣ. Sil̓e ſil̓i auget̉. vt d̓r. ij. de aīaSi ergo ꝟtus infuſa auget̉ hoc fiet ꝑ additionē virtutis Sed hoc nō p̄t eſſe. qꝛ virtus ſimplex ē Simplex aūt ſimplici additū nō facit maius. ſicut pūctūadditū puncto nō facit lineā. ergo ꝟtus infuſa augeri nō p̄t. ¶ Pͣ. primo de generatōe d̓r. ꝙ augmētū eſtp̄exiſtentis magnitudinis additamētū Si ergo virtus auget̉. oꝑtꝫ ꝙ aliqͥd ſibi addat̉. ⁊ ſic erit magisꝯpoſita ⁊ magis recedēs a diuina ſil̓itudine. ⁊ pͦ cōſequēs minus bona. qd̓ ē incōueniēs. Relinquit̉ ergͦ go ꝙ virtus nō auget̉ ¶ Pͣ. Omne qd̓ auget̉ mouerom̄e qd̓ mouet̉ eſt corpus. virtus aūt nō ē corpus. gͦnō auget̉ ¶ Pͣ. Cuius cauſa ē immaterialis ⁊ ip̄umē immateriale Sed cā v̓tutis infuſe q̄ ē deus immaterialis ē. gͦ ꝟtus infuſa ē immaterialis. gͦ nō recipitNagis ⁊ minus. ⁊ ita nō auget̉ ¶ Pͣ. Uirtus ē in genere habitus ſicut ⁊ ſcīa. Si gͦ virtus auget̉ oꝑtꝫ q̄augeatur ſicut ⁊ ſcīa auget̉. Scīa aūt auget̉ ꝑ multiplicatōem obiectoꝝ. ꝓut .ſ. ad plura ſe extēdit Sicnō auget̉ virtus. vt pꝫ in charitate. qꝛ minima charitas ſe extēdit ad oīa diligēda ẜm charitatē. ergo virtus nullo mō auget̉ ¶ Pͣ. Si virtus auget̉. optet ꝙad aliquā ſpēm motus eius augmētū reducat̉ S ednō p̄t reduci niſi ad alteratōem que ē motus in qua-

litate. Alteratio aūt ẜm ph̓m. vij. phi. nō eſt in anima niſi ẜm partem ſenſitiuā in qua non eſt charitasneqꝫ plures aliaꝝ virtutū infuſaꝝ. ergo nō om̄is virtus infuſa auget̉. ¶ Pͣ. Si virtus infuſa auget̉. oꝑtꝫ i⁊ꝙ augeat̉ a deo qui eam cauſat Si autē deus eam auget. oportꝫ ꝙ hoc fiet per aliquem eius influxū Sednouus influxus nō poteſt eſſe niſi ſit noua virtus infuſa. ergo virtus infuſa nō p̄t augeri niſi per additionem noue virtutis. Sic aūt nō poteſt augeri vt ſupra oſtēſum ē. ergo virtus infuſa nullo modo auget̉¶ Pͣ. Habitus maxime augent̉ ex actibꝰ Cū ergo ſit j.habitus. ſi auget̉ maxime auget̉ ꝑ ſuū actum Sed hͦnō poteſt eſſe vt videt̉. cū actus egrediat̉ ab habitu.Nihil aūt auget̉ ꝑ hoc ꝙ aliquid ab eo egredit̉. ſedper hoc ꝙ aliquid in eo recipit̉. ergo ꝟ̓tus nullo modo auget̉ ¶ P. Omnes actus virtutis vnius ſtꝭ vni 14us rōnis. Si ergo aliqua virtus per ſuum actū auget̉. oportꝫ ꝙ ꝑ aliquē actū augeat̉. quod videt̉ eē falſum ex experimēto. nō em̄ experimur ꝙ virtus in quolibet actu creſcit ¶ Pͣ. Illud cuius rō in ſuꝑlatiuo cō igſiſtit nō poteſt augeri. qꝛ optimo nō ē aliqͥd melius.nec albiſſimo eſt aliqͥd albius Sed rō virtutis in ſuꝑlatiuo cōſiſtit. eſt em̄ virtus optimū potentie. ergovirtus nō poteſt augeri. ¶ Pͣ. Omne illud cuius rō16cōſiſtit in aliquo indiuiſibili caret intēſione ⁊ remiſſione. ſicut forma ſubſtātialis numerus ⁊ figura Sedrō virtutis conſiſtit in quodā indiuiſibili. Eſt em̄ inmedietate cōſiſtēs. ergo virtus nō intendit̉ nec remittit̉. ¶ Pͣ. Nullū infinitū augeri p̄t. qꝛ infinito nō eſtaliqͥd maius Sed ꝟtus infuſa ē infinita. qꝛ ꝑ eā meretur homo infinitū bonū .ſ. deū. ergo virtus infuſaaugeri nō p̄t ¶ G. Nulla res ꝓcedit vltra ſuā ꝑfectio gͦne. qꝛ ꝑfectio eſt terminus rei. Sed ꝟtus eſt ꝑfectiohabetis ipſam. Dicit̉ em̄. vij. ph̓i. ꝙ virtus ē diſpoſitio ꝑfecti ad optimū. ergo virtus nō auget̉.¶ Sed ꝯtra e quod dicit̉. i. Petri. ij. Sicut mō geniti infantes rōnabiles ⁊ ſine dolo lac̓ ꝯcupiſcite: vtin eo creſcatis in ſalutē Nō aūt creſcit aliqͥs in ſalutē niſi ꝑ virtutis augmētū ꝑ quā homo in ſalutē ordinat̉. ergo virtus auget̉. ¶ G. Augꝰ. d̓t ꝙ charitasauget̉ vt aucta mereat̉ ⁊ perfici¶ Rn̄ſio dd̓m. ꝙ multis error accidit circa formasex hoc ꝙ de eis iudicant ſicut de ſubſtātijs iudicatur.quod quidem ex hoc contingere videtur ꝙ forme ꝑmodū ſubſtantiaꝝ ſignātur in abſtracto vt albedovel virtus. aut aliquid hmōi Un̄ aliqui modum loquēdi ſequētes ſic de eis iudicāt ac ſi eſſent ſubſtātieEt ex hinc ꝓceſſit error tam eoꝝ qui poſuerūt latitatōem formaꝝ. qͣꝫ eorū qui poſuerūt formas eſſe a creatione. Eſtimauerūt em̄ ꝙ formis competeret fieri ſicut ſubſtātijs. ⁊ ideo nō inueniētes ex quo forme generent̉. poſuerūt eas vel creari vel pexiſtere in matēria. nō attēdētes ꝙ ſicut eſſe nō eſt forme ſed ſubiectiꝑ formā. ita nec fieri qd̓ terminat̉ ad eē. forme eſt ſedſubiecti Sicut em̄ forma ens d̓r. nō qꝛ ip̄a ſit ſi procc iij.

cc iij

Ad 19

Contra