Nō xj de ꝟtu tibus in cor
prie loquamur. ſed quia ea aliqͥd eſt. ita ⁊ forma fieri dicit̉. nō quia ipſa fit. ſed quia ea aliquid fit. dumſcꝫ ſubiectū reducit̉ de potētia in actum. Sic aūt ⁊circa augmētū qualitatū accidit. de quo aliqui locuti ſunt. ac ſi qualitates ⁊ forme ſubſtātie eſſentS ubſtātia aūt augeri dicit̉. inqͣꝫtū ipſa eſt ſubiectum motus quo peruenitur de minori quātitate in maioremqui motus augmentū dicit̉ Et quia augmentū ſubſtantie fit per additionē ſubſtātie quaſi ad ſubſtantiā quandā. eſtimauerūt ꝙ hoc modo charitas ſiuequelibet virtus infuſa augeat̉ ꝑ additōnem charitatis ad charitatē. vel virtutis ad virtutem. vel albedinis ad albedinē. Quod om̄ino ſtare nō p̄t. naꝫ nō poteſt intelligi additio vnius ad alteꝝ niſi p̄intellectadualitate. Dualitas aūt in formis vnius ſpeciei nonpoteſt intelligi niſi ꝑ alietatem ſubiecti forme auteꝫvnius ſpeciei nō diuerſificant̉ nūero niſi ꝑ ſubiectū.Si ergo qualitas addit̉ qualitati. oportꝫ alteꝝ duorū eſſe. aut ꝙ ſubiectū addat̉ ſubiecto. vtputa ꝙ vnūalbū addat̉ alteri albo. aut ꝙ aliquid in ſubiecto fiat albū quod prius nō fuit albū. vt quidā poſuerūtcirca qualitates corporeas. Quod etiam improbatph̓s in. iiij. ph̓i. Cū em̄ aliquid fit magis curuū. noncuruat̉ aliqͥd qd̓ prius curuū nō fuit. ſed totū fit magis curuū Circa qualitates aūt ſpūales quarū ſubiectū ē anima vel pars anime. impoſibile ē etiam hocfingere ¶ Unde quidā alij dixerūt charitatē ⁊ aliasvirtutes infuſas nō augeri eſſentialiter. ſed ꝙ dicūtur augeri inquantū radicant̉ fortius in ſubiecto vl̓inquantū feruētius vel intēſius operant̉ Sed hoc qͥdē dictū aliquā rōnem haberet ſi charitas eſſet quedam ſubſtātia habēs ꝑ ſe eſſe abſqꝫ ſubſtātia. Unde⁊ magiſter ſentētiaꝝ eſtimās charitatē eſſe aliquamſubſtantiā .ſ. ipſum ſpm̄ſanctū. nō irrōnabiliter hūcmodum augmēti poſuiſſe videt̉ Sed alij eſtimātescharitatē eſſe qualitatē quandā. penitus irrōnabiliter ſunt locuti Nihil em̄ eſt aliud qualitatē aliquamaugeri qͣꝫ ſubiectū magis participare qualitate Nōem̄ eſt aliquod eſſe qualitatis niſi quod habet in ſubiecto Ex hoc aūt ip̄o ꝙ ſubiectum magis participatqualitatē vehemētius operat̉. qꝛ vnumqd̓qꝫ agit inquātū eſt actu. vn̄ quod magis ē reductū in actū perfectius agit. Ponere ergo ꝙ aliqua qualitas nō augeat̉ ẜm eſſentiā. ſed augeat̉ ẜm radicem in ſubiectovel ẜm intēſionē actus eſt ponere ꝯtradictoria eſſe ſimul Et ideo ꝯſiderādum reſtat quomō alique qͣlitates ⁊ forme augeri dicunt̉. ⁊ que ſunt que augeridicunt̉. Sciendū eſt ergo ꝙ cū nomina ſint ſigna intellectuū. vt d̓r pͥmo periarme. Sicut ex magis notis cognoſcimus minus nota. ita ꝑ hoc qd̓ ē magisnotū minus nota noīamus Et in e ꝙ qꝛ motus localis ē notiſſimus inter oēs motus ex ꝯtrarietate ẜmlocū deriuat̉ nomē diſtātie ad oīa ꝯͣria. itē p̄t eſſe aliqͥs motus. vt d̓t ph̓s. x. metaphi. Et ſil̓r qꝛ motꝰ ẜmquātitatē ē ſenſibilior qͣꝫ motus ẜm alteratōem. inde
ē ꝙ noīa ꝯueniētia motui ẜm qͣꝫtitatē deriuāt̉ ad alteratōem Et in̄ ē ꝙ ſicut corpꝰ qd̓ mouet̉ ad qͣꝫtitatē ꝑfectā d̓r augeri. ⁊ ip̄a qͣꝫtitas ꝑfecta d̓r magna reſpectu imꝑfecte. ita illud qd̓ mouet̉ de qͣlitate imꝑfectaad ꝑfectā d̓r augeri ẜm qͣlitatē. Et ip̄a ꝑfecta qͣlitasd̓r magna reſpectu imꝑfecte Et qꝛ ꝑfectio vniuſcuiuſqꝫ rei ē eius bonitas. iō Augꝰ. d̓t ꝙ in his q̄ nō molemagna ſtꝭ. idē ē eſſe maius qd̓ meliꝰ Moueri aūt deforma imꝑfecta ad ꝑfectā nihil ē aliud qͣꝫ ſubiectummagis reduci in actu. nā forma actus ē. vn̄ ſubiectūmagis ꝑciꝑe formā nihil aliud ē qͣꝫ ip̄m reduci magis in actu illiꝰ forme. ⁊ ſicut ab agēte reducit̉ aliqͥdde pura pon̄a in actū forme. ita etiā ꝑ actōem agētisreducit̉ de actu imꝑfecto in actū perfectū Sꝫ hoc nōꝯtingit in oībꝰ formis ꝓpter duo Primo qͥdē ex ipſa rōne forme. eo ꝙ id qd̓ ꝑficit rōem forme ē aliqͥdindiuiſibile puta in nūeris. nā vnitas addita ꝯſtituit ſpēm. vn̄ binarius aut ternariꝰ nō dicūt̉ ẜm magis⁊ minꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō inuenit̉ magis ⁊ minꝰ. neqꝫ in qͣꝫtitatibꝰ q̄ denominant̉ a nūeris. puta bicubitu vl̓ tricubitū. neqꝫ in figuris. puta triangulare ⁊ qͣdratumneqꝫ in ꝓportōibꝰ. puta duplū ⁊ triplū. Alio mō excōꝑatōe forme ad ſubiectū. qꝛ inheret ei mō indiuiſibili. ⁊ ꝓpter hͦ forma ſub̓alis nō recipit intēſionē vl̓remiſſionē. qꝛ dat eē ſub̓ale qd̓ ē vno mō. vbi gͦ ē aliud eſſe ſub̓ale ē alia res. ⁊ ꝓpter hoc ph̓s. viij. meth̓.aſſimilat definitōes ſub̓aꝝ nūeris. ⁊ inde ē etiā ꝙ nihil qd̓ ſub̓aliter de altero p̄dicat̉. etiā ſi ſit in gn̄e accidētis. p̄dicat̉ ẜm magꝭ ⁊ minꝰ. nō em̄ d̓r albedo magꝭ⁊ minꝰ color. ⁊ ꝓpt̓ hͦ etiā qͣlitates in abſtracto ſignate qꝛ ſignāt̉ ꝑ modū ſub̓e nō intēdunt̉ nec remittunt̉non em̄ d̓r albedo magis ⁊ minus ſed album Neutra āt iſtaꝝ cārū ē in charitate ⁊ in alijs ꝟtutibꝰ infuſis. qͣre nō intēdūt̉ ⁊ remittūt̉. qꝛ neqꝫ eaꝝ rō in īdiuiſibili ꝯſiſtit ſic̄ rō nūeri. neqꝫ dant eſſe ſb̓ale ſubiectoſicut forme ſub̓ales. ⁊ iō intēdūt̉ ⁊ remittunt̉ inqͣꝫtūſb̓iectū reducit̉ magis in actū ip̄aꝝ ꝑ actōem agētiscauſantis eas. vn̄ ſic ꝟtutes acqͥſite augēt̉ ex actibꝰ ꝑqͦs cauſant̉. ita ꝟtutes infuſe augēt̉ ꝑ actiōem dei a qͦcauſant̉. actꝰ em̄ nr̄i ꝯꝑant̉ ad augmētū charitatis ⁊ꝟtutū infuſaꝝ vt diſponētes ſic̄ ⁊ ad charitatē a pͥncipio obtinēdā Hō em̄ faciēs qd̓ in ſe ē. p̄parat ſe vta deo recipiat charitatē Ulteriꝰ āt actꝰ nr̄i pn̄t eē meri torij reſpectu augmēti. qꝛ p̄ſupponūt charitatē q̄ ēpͥncipiū merēdi Sꝫ nullꝰ p̄t̄ mereri ꝙ a pͥncipio obtineat charitatē. qꝛ meritū ſine charitate eē nō p̄t. Sicergo charitatē augeri ꝑ intēſionē dicimus¶ Ad. i. gͦ di. ꝙ ſic in charitate ⁊ in alijs qͣlitatibꝰ d̓raugmētū ꝑ ſil̓itudinē. ita ⁊ qͣꝫtitas. vt ex dictꝭ pꝫ.¶ Ad. ij. di. ꝙ forma ē īuariabil̓. qꝛ nō lē variatōnisſub̓m Pōt tn̄ dici variabil̓ ꝓut ſub̓m ẜm eā variatūplꝰ ⁊ minꝰ eā ꝑticipat ¶ Ad. iij. di. ꝙ motꝰ alicuiꝰ reip̄t ītelligi ẜm eēntiā dupl̓r Uno mō qͣꝫtū ad id qd̓ ēꝓpͥū eē .ſ. eēntial̓. vl̓ nō eē. ⁊ ſic motus ẜm eēntiā nō ēniſi motus ẜm eē ⁊ nō eſſe. qͥ eſt gn̄atio ⁊ corruptō
Te ꝓhat
Opi. 2.
Opīo pͥª
Ad 3
Ad 2.
Idē pͥª ⁊q. 52. ar. i.