Qō Iet ¶ De ꝟtutibꝰ īcōiFolium cxliiij

ē. nā figura nō d̓t ordinē ad actū qͣꝫtū ī ſe c̄ Ex his p̄tetiā patere ꝙ habitibꝰ ꝟtutū ad tria īdigemus. Primo vt ſit firmitas in ſua oꝑatiōe. Ea em̄ que ex ſolaoꝑatōe depēdēt facile īmutant̉ niſi ẜm aliquā inclinationē habitualē fuerint ſtabilita. Scd̓o t oꝑatio ꝑfecta in ꝓmptu habeat̉. niſi em̄ pona rōnalis ꝑ habitum aliqͦ mō inclinet̉ ad vnū. oꝑtebit ſꝑ. cū ncc̄e fuerit oꝑari p̄cedere inqͥſitōem de oꝑatōe. ſic pꝫ de eo quivult ꝯſiderare nōdū hn̄s ſcīe habitū. ⁊ qͥ vult ẜm virtutē agere habitu virtutꝭ carēs. Un̄ ph̓s d̓t ī. iij. eth̓.ꝙ repn̄tatiua ſunt habitualia. Tercio vt delectabil̓rꝑfecta oꝑatio ꝯpleat̉. qd̓ qͥdē fit ꝑ habitū. qͥ cū ſit permodū cuiuſdā nature oꝑatōem ſibi ꝓpriā quaſi naturalē reddit. ⁊ ꝑ ꝯn̄s delectabilē. Nā ꝯueniētia ē delectatōis cā. Un̄ ph̓s in. ij. eth̓. ponit ſignū habitꝰ delectatōem in oꝑe exiſtentem.¶ Ad pͥmū gͦ dd̓ꝫ. ꝙ ſicut ptās iſta. ita ⁊ ꝟ̓tus accipit̉ dupl̓r. vno mō material̓r ꝓut dicimꝰ id qd̓ poſſumus eē nrām potētiā. ⁊ ſic Aug. bonū vſuꝫ. li. arb.d̓t eē virtutē. Alio mō eēntial̓r. ⁊ ſic neqꝫ pon̄a neqꝫꝟtus ē actꝰ. ¶ Ad. ij. dd̓ꝫ. ꝙ mereri dupl̓r accipitur.vno mō large. ⁊ ſic nihil alid̓ ē qͣꝫ facere aliqua actionem. vn̄ aliqͥs ſibi iuſte acqͥrat mercedē. Alio mō ꝓprie. ⁊ ſic q̄libet ꝯditio q̄ facit hoīem aliqͦ mō dignūmeritū d̓r. vt ſi dicamꝰ ꝙ ſpēs pͥami meruit īperiū. qꝛdigna īperio fuit Premiū gͦ cū merito debeat̉. debeturqͦdāmo ⁊ qͣlitati habituali ꝑ quā aliqͥs reddet̉ idoneus ad p̄miū. ⁊ ſic debet̉ ꝑuulis baptizatis. ⁊ iteꝝ debet̉merito actuali. ⁊ ſic nō debet̉ ꝟtuti ſicut actui ꝟtutꝭ. ſꝫtn̄ etiā ꝑuulis qͦdāmō reddit̉ rōe meriti actual̓. inq̄tum ex merito xp̄i ſacramētū efficaciā hꝫ qͦ regenerat̉ad vitā. ¶ Ad. iij. dd̓ꝫ. ꝙ Aug. d̓t ꝟtutes eē maximabona. nō ſimpl̓r ſꝫ in genere. ſicut ⁊ ignis d̓r ſubtiliſſimū corpoꝝ. vn̄ nō ſeqt̉ ꝙ nihil ſit in nobiſipſis ꝟtutibꝰ meliꝰ. ſꝫ ꝙ ſint de nūero eoꝝ q̄ ſunt maxīa bonaẜm genꝰ ſuū. ¶ Ad. iiij. dd̓ꝫ. ꝙ ſic̄ in via ē ꝑfectio habitual̓ q̄ ē virtꝰ. ⁊ ꝑfectio actual̓ q̄ ē virtutis actꝰ. itaet in patria felicitas ē ꝑfectio actual̓ ꝓcedēs ex alihabitu ꝯſummato. Un̄ etiā ph̓s ī .i. eth̓. d̓t. ꝙ felicitas ē oꝑatio ẜm virtutē ꝑfectā. ¶ Ad. v. dd̓ꝫ ꝙ actꝰvicioſus directe tollit ꝑ modū ꝯͣrietatis actū v̓tutisIp̄m ꝟo virtutis habitū tollit ꝑ accn̄s inqͣꝫtū ſeꝑata cā virtutis infuſe .ſ. a deo Un̄ Iſa. lix. Pctā veſtradiuiſerūt inter vos ⁊ deū veſtꝝ. ⁊ ꝓpt̓ hͦ v̓tutes acqͥſite ꝑ vnū actū vicioſuꝫ nō tollunt̉. ¶ Ad. vi. dd̓m. oilla definitio ph̓i p̄t ītelligi vno mō material̓r. vt pervirtutē ītelligamꝰ id in qd̓ ꝟ̓tus p̄t. qd̓ ē vltimū īterea in qͣ pon̄a p̄t. ſic̄ virtꝰ eiꝰ qͥ p̄t ferre centum libras.eſt in eo inquantū poteſt ferre centum libras. noninqͣꝫtū fert. Alio mō p̄t intelligi eēntial̓r. Et ſic virtus d̓r vltimū pon̄e. qꝛ deſignat pon̄e ꝯplemētū. ſiueid ꝑ qd̓ pon̄a cōplet̉ ſit aliud a pon̄a ſiue nō. ¶ Advij. dd̓ꝫ. ꝙ nō ē ſil̓is rō de potētijs ſenſitiuis ⁊ rōnabilibꝰ. vt dictū ē ¶ Ad. viij. dd̓ꝫ. ꝙ diſpō ad aliqͥd d̓r ꝑqd̓ aliqͥd mouet̉ in illud ꝯſeq̄ndū. motꝰ aūt hꝫ qn̄qꝫ

terminū in eodē gn̄e. ſicut motꝰ alteratōnis ē qͣlitasUn̄ diſpō ad hūc terminū ē ſꝑ eiuſdē generis cū termino. Quādoqꝫ ꝟo hꝫ terminū alterius generis. ſic̄alteratōis terminꝰ ē forma ſub̓alis. ⁊ ſic diſpō nō ēſꝑ eiuſdē generis cū eo ad qd̓ diſponit. ſicut calor eſtdiſpō ad formā ſub̓alē ignis. ¶ Ad. ix. dd̓ꝫ. ꝙ diſpōd̓r tribꝰ modis Uno mō ꝑ quā materia diſponit̉ adforme receptōem. ſic̄ calor ē diſpō ad formam ignisAlio mō ꝑ hͦ ꝙ agēs diſponit̉ ad agendū. ſic̄ velocitas ē diſpō ad curſuꝫ. Tercio mō d̓r diſpō ip̄a ordinatio aliquoꝝ ad īuicē. ⁊ hͦ mō diſpō ab Auguſt. ſumit̉. Diſpō v̓o ꝯͣ habitū diuidit̉ pͥmo mō. Ip̄a verovirtꝰ diſpō ē ſcd̓o mō ¶ Ad. x. dd̓ꝫ. ꝙ nulla res ē adeoſtabil̓ q̄ nō ſtatim ex ſe deficiat ſua cā deficiente. vn̄ nōē miꝝ ſi deficiente ꝯiūctōe ad deū ꝑ pctm̄ mortale deficiat virtꝰ īfuſa. nec hͦ repugnat ſue īmobilitati. q̄ intelligi non p̄t niſi ſua cā manente. ¶ Ad. xi. dd̓m. ꝙad vtraſqꝫ oꝑatōes habitu īdigemꝰ. ad naturales q̄dē tribꝰ rōnibꝰ ſuꝑiꝰ poſitis. ad meritorias āt inſuꝑvt natural̓ pona eleuet̉ ad id qd̓ ē ſupͣ naturā ex habitu infuſo. nec hͦ remouet̉ ex hͦ qd̓ deꝰ in nob̓ oꝑaturqꝛ ita agit ī nob̓ ꝙ ⁊ nos agimꝰ. vn̄ habitu īdigemꝰq̄ ſufficienter agere poſſumꝰ. ¶ Ad. xij. dd̓m. ꝙ oīsforma recipit̉ in ſuo ſuppoſito ẜm modū recipientꝭ.ꝓprietas at rōnal̓ pon̄e ē vt in oppoſita poſſit. ⁊ vtſit dn̄a ſui actꝰ. vn̄ nūqͣꝫ ꝑ formā habitualē receptaꝫcogit̉ pon̄a rōnalis ſimpl̓r ad agendū. ſꝫ p̄t agere vl̓nō agere ¶ Ad. xiij. dd̓ꝫ. ꝙ illa q̄ in ſola electōne ꝯſiſtunt. facile eſt ꝙ qͣlitercūqꝫ fiunt. ſed ꝙ debito mō fiant .ſ. expedite firmiter ⁊ delectabiliter hoc nō eſt facile. vnde ad hoc habitibꝰ virtutū indigemus. ¶ Adxiiij. dd̓m. ꝙ oīs motus animaliū vel hominū qͥ denouo incipiunt ſunt ab aliquo mouente moto. ⁊ dependent ab aliquo priori in actu exiſtente. ⁊ ſic habitus actū de ſe nō elicit niſi ab aliquo agente excitatꝰ¶ Ad. xv. dd̓m. ꝙ virtus eſt mediū inter paſſionesno quaſi aliqua paſſio media. ſed actōe. quia in paſſionibus medium conſtituit.¶ Utꝝ definitio v̓tutis quā Aug. ponit ſit ꝯueniēsEtundo querit. vtꝝdefinitio virtutis quā Auguſti. ponit ſit cōueniens .ſ. Uirtus eſt bona qualitas mentis qua recte viuitur. qua nemo male vtitur quā deus in nob̓ſine nobis oꝑatur. ¶ Et videt̉ ꝙ ſit incōueniēs Uirtus em̄ eſt bonitas quedam. Si ergo ip̄a eſt bona.aut ergo ſua bonitate aut alia. Si alia. ꝓcedetur ininfinitum. Si ſeip̄a. ergo virtus eſt bonitas prima.quia ſola bonitas pͥma eſt bona per ſeip̄am. ¶ Preterea. Illud quod eſt cōmune om̄i enti nō debet poni in definitōne alicuius. Sed bonum quod cōuertitur cum ente eſt cōmune genus om̄i enti. ergo nondebet poni in definitōne virtutis. ¶ Preterea. Sicutbonum eſt in moralibꝰ ita et in naturalibus. Sedbonum ⁊ malū in naturalibꝰ nō diuerſificant ſpēm.

xpentina

Ad jͣ

Ad 7

Ad 3

A 4

Ad

Ad

Ad 2

Ad 8

Ad 9

Ad io

Ad ij

Ad ix

Ad i3

Ad 14