Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
CXLr
Einzelbild herunterladen
 

Qō xx De AnimaFolium xxl

porali. ſed ꝙ aliqua ſentiat abſqꝫ ipſis corꝑalibꝰ ſenſibilibꝰ. vtpote metū ⁊ triſticiā. aliqͣ vero ꝑ ip̄a corpoo ra. vtpote calidū vel frigiduꝫ. Ad. x. dd̓m ꝙ omneqd̓ eſt in aliquo eſt in eo ꝑ moduꝫ recipiētis. vn̄ resſenſibiles ſtꝭ in aīa ſeꝑata nō ꝑ modū ſenſibilē. ſꝫ permodū intelligibilē. Ad. xi. dd̓m ꝙ nihil ꝓhibet invna narratōe reꝝ geſtaꝝ aliqua metaphorice dici. lꝫem̄ qd̓ d̓r in eua. de Lazaro ꝙ vidit ⁊ audiuit ſit resgeſta. tn̄ metaphorice d̓r ſic ⁊ ꝙ linguā habuit Adxij. dd̓ꝫ ꝙ ſb̓ſtantia aīe ſenſibilis in hoīe manet poſtmortē. nō tn̄ manēt potētie ſenſitiue. Ad. xiij. dicēdum ꝙ ſicut ſenſus ꝓut noīat potentia nō eſt formatotius corꝑis ſed aīa ſenſitiua. ſenſus aūt eſt ꝓprietas ꝯpoſiti. ita etiā potētia viſiua nō eſt actus oculi.ſed aīma ẜm ꝙ eſt pͥncipiū talis potētie. qͣſi ita dicat̉ꝙ aīa viſiua eſt actus oculi. ſicut aīa ſenſitiua eſt acttotius corꝑis. pona aūt viſiua eſt ꝓprietas ꝯſequēsvn̄ nō opꝫ ꝙ ſit alius oculus reſurgētis lꝫ alia potētia ſenſitiua. Ad. xiiij. dd̓ꝫ ꝙ p̄miū nō corrn̄det merito ſic̄ p̄miādo. ſed ſicut ei ꝓ qͦ aliqͥd pͥmiat̉. vn̄ nonoꝫ ꝙ oēs actus reſumant̉ in remuneratiōe qͥbꝰ aliqͥsmeruit. ſꝫ ſufficit ꝙ ſit in diuina recordatōe. al̓s oporteret iteꝝ ſctōs occidi. qd̓ eſt abſurdū. Ad. xv. dd̓ꝫꝙ aīa eſt pͥncipiū ſentiēdi. nō aūt aūt ſicut ſentiēs. ſꝫſicut id qͦ ſenties ſentit. vn̄ potētie ſenſitiue nō ſtꝭ inaīa ſicut in ſb̓iecto. ſed ſtꝭ ab anima ſicut a pͥncipio. Ad. xvi. dd̓m. ꝙ aīa ſeꝑata recordat̉ per memoriā.nō q̄ eſt in ꝑte ſenſitiua. ſꝫ q̄ eſt in ꝑte intellectiua. ꝓut Augꝰ. ponit eā partē imaginatōis Ad. xvij. di.ꝙ virtutes ⁊ vicia q̄ ſtꝭ irrōnabiliū ꝑtiū nō manentin aīa ſeꝑata niſi in ſuis pͥncipijs. oīm em̄ virtutū ſemina ſtꝭ in volūtate ⁊ rōne. Ad. xviij. dd̓m ꝙ ſicutex p̄dictis pꝫ aīa ſeꝑata a corꝑe nō eundē modū habet cognoſcēdi ⁊ cū eſt in corꝑe. Eoꝝ igit̉ q̄ app̄hendit aīa ſeꝑata ẜm modū ſibi ꝓpriū abſqꝫ phataſmatibꝰ remanet cognitio in ea. poſtqͣꝫ ad pͥſtinum ſtatū redit corpori iterato ꝯiuncta ẜm modū tunc ſibicōuenientē. ſcꝫ cuꝫ ꝯuerſione ad phātaſmata. ⁊ ideoque intelligibil̓r viderūt imaginabil̓r narrāt. Adxix. ꝙ intellectus indiget auxilio ſenſus ẜm ſtatu imfecte cognitōis. ꝓut ſcꝫ accipit a phātaſmatibꝰ. nōaūt ẜm ꝑfectiorē cognitōis modū qͥ ꝯpetit aīe ſeꝑate. ſicut hō indiget lacte in puericia. nō tn̄ in perfecteetate. Ad. xx. dd̓m ꝙ potētie ſenſitiue nō debilitant̉ẜm ſe debilitatis organis. ſed ſolū ꝑ accūs. vn̄ ⁊ peraccidēs corrūpunt̉ corruptis organis Utrū aīa ſeꝑata ſingularia cognoſcatIgeſimo queriturUUtrū aīa ſeꝑata ſingularia cognoſcat Etvidet̉ ꝙ nō. qꝛ de potetijs aīe in aīa ſeꝑata manet ſolus intellectus. ſed intellectus obiectu eſt vl̓e. et nonſingulare. ſcīa em̄ eſt vniuerſaliū. ſenſus aūt ſingulariū. vt d̓r in pͥmo de aīa. gͦ aīa ſeꝑata nō cognoſcit ſin

gularia. ſed tm̄ vl̓ia. Pͣ. Si anima ſcꝑata cogno­ 2ſceret ſingularia aut ꝑ formas pͥus acqͥſitas cū eſſetin corꝑe. aut ꝑ formas influxas. ſed nō ꝑ formas prius acqͣſitas. nā forme quas aīa ꝑ ſenſus acqͥrit dumeſt in corꝑe q̄dam ſunt intētiones indiuiduales queconẜuant̉ in potētijs partis ſenſitiue. ⁊ ſic remanerenō poſſunt in aīa ſeꝑata. cū hmōi potētie nō maneant in ea. vt oſtēſum eſt. q̄dam em̄ intētiones ſtꝭ vniuerſales que ſtꝭ in intellectu. vn̄ he ſole manere pn̄t.ſed per intentōes vl̓es nō poſſunt cognoſci ſingularia. gͦ aīa ſeparata nō p̄t cognoſcere ſingularia ꝑ ſpecies quas acqͥſiuit in corꝑe. Simil̓r aūt neqꝫ ꝑ ſpesinfluxas. qꝛ hmōi ſpēs eqͣliter ſe habet ad om̄ia ſingularia. gͦ ſeqͥtur ꝙ aīa ſeꝑata om̄ia ſingularia ꝯgnoſceꝫret. quod nō videt̉ eſſe veꝝ. P. Cognitio aīe ſeꝑateimpediri d̓r per loci diſtantiā. Dicit em̄ Augꝰ. in li.de cura ꝓ mortuis agēda. ꝙ anime mortuoꝝ ibi ſtꝭvbi ea que fiūt om̄ino ſcire non poſſunt. cognitōemaūt que fit ꝑ ſpēs influxas nō impedit loci diſtātia. gͦanima nō cognoſcit ſingularia ꝑ ſpēs influxas Pͣ.Spēs influxe eqͣliter ſe habet ad vntia ⁊ futura. nonem̄ influxus intelligibiliū ſpēꝝ eſt ſub tꝑe. ſi igit̉ anima ſeꝑata cognoſcit ſingularia ꝑ ſpēs influxas. videtur ꝙ nō ſolū cognoſcat pn̄tia vel p̄terita. ſed etiā futura. quod nō poterit eſſe vt videt. cū cognoſcere futura ſit ſolius dei ꝓpriū. Dicit̉ em̄ Iſa. xli. Annūciate q̄ ventura ſtꝭ in futurū ⁊ ſciemus qꝛ dij eſtis vos. Pͣ. Singularia ſtꝭ infinita. ſpēs aūt influxe nō ſtꝭ ginfinite. nō ergo aīa ſeꝑata ꝑ ſpēs influxas p̄t ſingularia cognoſcere. Pͣ. Id qd̓ eſt indiſtinctu nō p̄t eēprincipiū diſtincte cognitōis. cognitio aūt ſingulariū eſt diſtincta. cū ergo forme influxe ſtꝭ indiſtincte.vtpote vl̓es exiſtētes. videt̉ ꝙ per ſpēs influxas aīmaſeꝑata ſingularia cognoſcere nō poſſit. Pͣ. Omne.qd̓ recipit̉ in aliqͦ recipit̉ in eo ꝑ moduꝫ recipiētis. ſꝫaīa eſt immaterial̓. gͦ forme influxe recipiunt̉ in ea immaterial̓r. ſed qd̓ eſt īmateriale nō p̄t eſſe principiuꝫcognitōis ſingulariū que ſtꝭ īdiuiduata per materiāergo aīa ſeꝑata ꝑ formas influxas nō p̄t cognoſcereſingularia. Sed dice. ꝙ per formas influxas pn̄tcognoſci ſingularia. licet ſtꝭ imateriales. qꝛ ſtꝭ ſil̓itudines rōnū ydealiū qͥbus deus ⁊ vl̓ia ⁊ ſingularia cognoſcit. Sed ꝯtra. Deus ꝑ rōnes ydeales cogno gſcit ſingularia inqͣꝫtū ſtꝭ factrices materie q̄ eſt principiū indiuiduatōis. ſed forme influxe aīe ſeꝑate nōſtꝭ factrices materie. qꝛ non ſtꝭ creatrices. hoc eſt em̄ſolius dei. gͦ aīa ſeꝑata per formas influxas nō p̄t cognoſcere ſingularia. Pͣ. Sil̓itudo creature ad deuꝫ 9nō p̄t eſſe ꝑ vniuocatōem. ſed ſolū per analogiaꝫ. ſedcognitio qͥ fit ꝑ ſimilitudinē analogicā ē imꝑfectiſſima. ſicut ſi aliꝗͥd cognoſceret̉ per alterū inqͣꝫtū cōuenit cū illo in ente. ſi igit̉ anima ſeꝑata cognoſcit ſingularia ꝑ ſpēs influxas inqͣꝫtū ſtꝭ ſimiles rōnibꝰ ydealibꝰ. videt̉ ꝙ imꝑfectiſſime ſingularia ꝯgnoſcatDictū eſt in p̄cedentibꝰ ꝙ aīa ſeparata nō cognoſcit

aa ij.

Ad 14

Ad 2

Ad 1.

Ad 13

Ad 12

Ad i

Ad ī7