Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
CXVv
Einzelbild herunterladen
 

prima et ſecūdaQueſtio

celeſtia corꝑa nō ſolum in oꝑatōe qua mouēt corꝑaſed etiā in hoc ꝙ in ſeipſis cognoſcitiue ſunt. lꝫ brutoꝝ cognitio ſit materialiū tm̄ ⁊ material̓r. vn̄ organis corꝑalibꝰ indiget. Suꝑ has aūt vlterius ſtꝭ aīehūane q̄ ſil̓itudine hn̄t ad ſuꝑiores ſub̓as etiā in genere cognitōis. qꝛ īmaterialia cognoſcere p̄n̄t in ītelligēdo. In hoc tn̄ ab eis differūt ꝙ cognitōem īmaterialē intellectꝰ ex cognitiōe q̄ eſt ꝑ ſenſum materialiū aīe hūane naturā acqͥrendi hn̄t. Sic gͦ ex oꝑatōeaīe hūane modus eſſe ipſius cognoſci p̄t Inqͣꝫtū em̄habet oꝑationē materialia trāſcendentē. eſſe etiā ſuūeſt ſupͣ corpus eleuatū nō depēdens ex ſeip̄o. Inqͣꝫtūvero īmaterialē cognitōem ex materiali eſt nata acrere. manifeſtū eſt ꝙ ꝯplemētū ſue ſpēi eſſe nō p̄t abſqꝫ corꝑis vnione. Nō em̄ aliqͥd eſt ꝯpletū in ſpē niſihabeat ea q̄ reqͥrunt̉ ad ꝓpriā oꝑatiōem ipſius ſpēi.Sic gͦ aīa hūana inqͣꝫtū vnit̉ corꝑi vt forma etiā hꝫeſſe eleuatū ſupͣ corpꝰ nō depēdēs ab eo. manifeſtū ēꝙ ip̄a ē in ꝯfinio corꝑaliū ⁊ ſeꝑataꝝ ſub̓aꝝ ꝯſtituta.Ad pͥmū gͦ dd̓m ꝙ licet aīa habeat eē ꝯpletū. nōtn̄ ſeqͥtur ꝙ corpus ei accn̄taliter vniat̉. tum qꝛ illudidē eſſe qd̓ eſt eſſe aīe cōicat̉ corꝑi vt ſit vnuꝫ eē toticōpoſiti. tū etiā qꝛ etſi poſſit ꝑ ſe ſubſiſtere. nō tn̄ habet ſpēm ꝯpletā. ſed corpus aduenit ei ad ꝯpletōemſpēi. Ad ſcd̓m dd̓m. ꝙ vnūquodqꝫ ẜm ideꝫ hꝫ eſſeet indiuiduatōem. vniuerſalia em̄ nō habēt eē in reꝝnatura vt vl̓ia ſunt. ſed ſolū ẜm ꝙ ſunt indiuiduataSic gͦ eſſe aīe eſt a deo ſicut a pͥncipio actiuo. ⁊ eſt incorꝑe ſicut in materia. Nec tn̄ eſſe aīme perit ꝑeuntecorꝑe. Ita ⁊ indiuiduatio aīe ⁊ ſi aliquā relatōeꝫ habeat ad corpus: nō tn̄ perit corꝑe ꝑeunte. Ad. iij. dicendū ꝙ aīa hūana nō eſt hoc aliqͥd ſicut ſub̓a cōpletā ſpēm habēs. ſed ſicut ꝑs habētis ſpēm ꝯpletā. vt exdictis pꝫ. vn̄ rō nō ſeqͥtur Ad qͣrtū dd̓m ꝙ licꝫ aīahumana ꝑ ſe poſſit ſubſiſtere. nō tn̄ ꝑ ſe hꝫ ſpēm completā. vn̄ nō poſſit eſſe ꝙ aīe ſeꝑate ꝯſtituerēt vnumgradū entiū Ad qͥntū dd̓m ꝙ corpus humanū eſtmateria ꝓportionata aīe humane. ꝯꝑat̉ em̄ ad eā vtpotētiā ad actu. nō tn̄ oꝑtet ꝙ ei adequet̉ in virtuteeſſendi. qꝛ aīa hūana non eſt forma a materia totalit̓cōprehēſa. qd̓ pꝫ ex hoc ꝙ aliqͣ eius oꝑatio eſt ſupramateria. Poteſt tn̄ aliter dici ẜm ſnīam fidei. ꝙ corpus humanū a pͥncipio aliqͦ mō incorruptibile ꝯſtitutū eſt. ⁊ ꝑ pctm̄ neceſſitate moriēdi incurrit. a quaiterū in reſurrectōe liberabit̉. vn̄ ꝑ accn̄s ad īmortalitatē aīe nō ꝑtingit. Ad ſextū dd̓m. ꝙ aīa humanacū ſit ſubſiſtēs ꝯpoſita eſt ex potētia ⁊ actu. nam ipſaſub̓a aīe nō eſt ſuū eſſe. ſed ꝯꝑatur ad ip̄am vt potētia ad actū. Nec tn̄ ſeqͥtur ꝙ aīma nō poſſit eſſe formā corꝑis. qꝛ etiā in alijs formis id qd̓ eſt vt formaet actus in ꝯꝑatione ad vnū eſt vt potentia in ꝯꝑatione ad aliud. ſicut dyaphanuꝫ formaliter aduenitaeri. qd̓ tn̄ eſt potētia reſpectu luminis. Ad. vij. di.cendū ꝙ aīe vnit̉ corpꝰ ⁊ ꝓpter bonuꝫ qd̓ eſt ꝑfectioſub̓alis. vt ſcꝫ ꝯpleat̉ ſpēs hūana. ⁊ ꝓpter bonuꝫ qd̓/

eſt ꝑfectio accn̄talis. vt ſcꝫ ꝑficiat̉ in cognitōe intellectiua quā hō ex ſenſibilibꝰ acqͥrit. Hic aūt modusintelligendi eſt naturalis hoī. nec obſtat ſi aīe ſeꝑatepueroꝝ vel alioꝝ hoīm alio mō intelligēdi vtunturqꝛ hic modꝰ intelligēdi magis ꝯpetit ei rōne ſeꝑationis qͣꝫ rōne ſpēi hūane. Ad. viij. dd̓m ꝙ non eſt derōne eiꝰ qd̓ eſt hͦ aliqͥd ꝙ ſit ex materia ⁊ forma ꝯpoſitū. ſed ſolū ꝙ poſſit ꝑ ſe ſb̓ſiſtere. vn̄ lꝫ ꝯpoſitum ſihoc aliqͥd. nō tn̄ remouet̉ quin alijs poſſit ꝯpetere ꝙſint hͦ aliqͥ d. Ad. ix. dd̓ꝫ ꝙ ī alio eſſe ſicut accn̄s inſubiecto tollit rōem eiꝰ qd̓ eſt hͦ aliqͥd. eē autē in alioſicut ꝑtē qͦ mō aīa eſt in hoīe nō oīno excludit qͥn idqd̓ eſt in alio poſſit hͦ aliqͥd dici. Ad. x. dd̓m ꝙ ītelligere eſt ꝓpria oꝑatio aīe. ſi ꝯſideret̉ pͥncipiū a quoegredit̉ oꝑatio. nō em̄ egredit̉ ab aīa mediante organō corꝑali. ſicut viſio mediāte oculo. cōicat tn̄ in eacorpus ex ꝑte obiecti. Nā phātaſmata q̄ ſtꝭ obiectaintellectꝰ ſine corporeis organis eē nō pn̄t. Ad. xidd̓ꝫ ꝙ corrupto corꝑe nō perit ab aīa natura ẜm quācōpetit ei vt ſit forma. lꝫ nō ꝑficiat materiā actu vt ſitforma. Ad. xij. dd̓m ꝙ etiā aīa aliquā dependentiāhꝫ ad corpꝰ inqͣꝫtū ſine corꝑe nō ꝑtingit ad ꝯplemētu ſue ſpei. nō tn̄ ſic depēdet a corꝑe qͥn ſine corꝑe eſſepoſſit Ad. xiij. dd̓m ꝙ ncc̄e ē ſi aīa eſt formā corꝑisꝙ aīe ⁊ corꝑis ſit vnū eē cōe qd̓ eſt eē ꝯpoſiti. Nec hͦimpedit̉ ꝑ hͦ ꝙ aīa ⁊ corpꝰ ſint diuerſoꝝ geneꝝ. namneqꝫ aīa neqꝫ corpꝰ ſtꝭ in ſpē vl̓ genere niſi ꝑ reductionē. ſicut ꝑtes reducunt̉ ad ſpēm vel genꝰ totiꝰ. Adxiiij. dd̓m ꝙ illud qd̓ ꝓprie corrūpit̉ nō eſt forma neqꝫ materia neqꝫ ip̄m eē ſꝫ ꝯpoſitū. Dicit̉ etiā eſſe corporis corruptibile inqͣꝫtū corpꝰ ꝑ corruptiōem deficit ab illo eē qd̓ erat ſibi ⁊ aīe cōe qd̓ remanet in aīaſubſiſtēte Et ꝓ tāto etiā d̓r ex ꝑtibꝰ ꝯſiſtēs eē corꝑisqꝛ ex ſuis ꝑtibꝰ ꝯſtituit̉ tale vt poſſit ab aīa eſſe recipere. Ad. xv. dd̓m ꝙ in definitōnibꝰ formaꝝ aliqn̄ponit ſubiectū vt informe. ſicut cū d̓r. motus eſt actus exntis in potētia. Aliqn̄ etiā ponit̉ ſubiectū formatū. ſicut cū d̓r. motus eſt actꝰ mobilis. ⁊ lumē eſtactꝰ lucidi. Et hͦ mō d̓r aīa actꝰ corꝑis organici phyfici. qꝛ aīa facit ip̄m eē corpꝰ organicū. ſicut lume facit aliqͥd eē lucidū. Ad. xvi. dd̓m ꝙ pͥncipia eēntialia alicuiꝰ ſpēi ordinant̉ nō ad eē tm̄. ſed ad eē huiusſpēi. lꝫ gͦ aīa poſſit ꝑ ſe eē. nō tn̄ p̄t in cōplemento ſueſpēi eē ſine corꝑe. Ad. xvij. dd̓m ꝙ lꝫ eē ſit formaliſſimū inter oīa. tn̄ ē etiā maxime cōicabile. lꝫ nō eodēmō ab inferioribꝰ ⁊ ſuꝑioribꝰ cōicet̉. Sic gͦ corpꝰ eēaīe ꝑticipat. ſꝫ nō ita nobiliter ſicut aīa. Ad. xviij.dd̓ꝫ. ꝙ qͣꝫuis eē aīe ſit qͦdāmō corꝑis. nō tn̄ corpꝰ attingit ad eē aīe ꝑticipandū ẜm totā ſuā nobilitatē ⁊virtutē. ⁊ iō eſt aliqͣ oꝑatio aīe in qͣ nō cōicat corpꝰ. Utrū anima hūana ſit ſeꝑata ẜm eſſe a corporeEtundo qͣritur. vtꝝaīa hūana ſit ſeꝑata ẜm eē a corꝑe Et vi­ īdet̉ ꝙ ſic. Dicit em̄ ph̓s. iij. de aīa. ꝙ ſenſitiuū nō ſine

Ad 7

Ad 4

Ad

Ad

Ad 3.

Ad 2

Ad. i.

Ad 6:

Ad 14

Ad jr

Ad io

Ad 9

Ad 8