Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
CXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioPrima

Incipiūt queſtionesde aīa diſputate ꝑ ſanctum Thomā ordinis fratrūpredicatorum.Seltio prima. vtꝝ aīa hūana poſſit eſſe formā ⁊ hͦ aliqͥdj Et videt̉ ꝙ non. ſi em̄aīa hūana ē hͦ aliqͥd ē ſb̓ſiſtēs ⁊ hn̄s ꝑ ſe eē ꝯpleItū. qd̓ at aduenit alicuipoſt eſſe ꝯpletū aduenittei accn̄tal̓r. vt albedo hogmini ⁊ veſtimentū. Corpus ergo vnitu aīe aduenit ei accidētal̓r. ſi gͦ aīa ē hͦ⁊ aliquid nō eſt forma ſub̓alis corꝑis. Pͣ. Si aīa eſthͦ aliqͥd oꝑtet ꝙ ſit aliqͥd indiuiduatu. nullū em̄ vniuerſaliū eſt hͦ aliqͥd. aut gͦ indiuiduat̉ ex aliquo alioaut ex ſe. ſi ex alio ⁊ eſt forma corꝑis. oꝑtet ꝙ indiuiduetur ex corꝑe. Nā forme indiuiduāt̉ ex ꝓpria materia. ⁊ ſic ſeq̄tur ꝙ remoto corꝑe tollet̉ indiuiduatōaīe. ⁊ ſic aīa nō poterit eſſe ꝑ ſe ſubſiſtēs. nec hͦ aliquidSi āt ex ſe indiuiduat̉. aut eſt forma ſimplex. aut eſtaliqͥd ꝯpoſitū ex materia ⁊ forma. Si eſt forma ſimplex. ſeq̄tur ꝙ vna aīa indiuiduata ab alia differrenō poterit niſi ẜm formā. Differētia āt ẜm formā facit diuerſitatē ſpēi. Seqͥtur gͦ ꝙ aīe diuerſoꝝ hoīmſint ſpecie differētes. vn̄ et hoīes ſpecie differrēt. ſi aīaeſt forma corꝑis cū vnūqd̓qꝫ a ꝓpria forma ſpeciemſortiat̉. Si āt ē ꝯpoſita ex materia ⁊ forma īpoſſibile ē ꝙ ẜm ſe totā ſit forma corꝑis Nā materia nulliꝰeſt forma. Relinqͥtur gͦ ꝙ īpoſſibile ſit aīam ſimul eēhͦ aliqͥd et formā. Pͣ. Si aīa ē hͦ aliqͥd. ſeqͥtur ꝙ ſitindiuiduū qd̓dā. ome at indiuiduū ē in aliqͣ ſpecie ⁊in aliqͦ genere. Relinqͥtur gͦ ꝙ aīa habeat ꝓpria ſpeciem̄ ⁊ ꝓpriū genꝰ. Impoſſibile ē āt ꝙ aliqͥd ꝓpriā ſpeciem habens recipiat ſuꝑadditione alterius ad ſpeciei cuiuſdā ꝯſtitutionē. qꝛ vt ph̓s d̓t in. viij. metaph̓.ſpēs reꝝ ſunt ſicut numeri. in qͥbꝰ qͥcquid ſubtrahit̉vel addit̉ ſpēm variat. Materia āt ⁊ forma vniūturad ſpēi ꝯſtitutionē. ſi gͦ aīa eſt hͦ aliqͥd non vniet̉ corpori vt forma materie Pͣ. Cū deus res ꝓpter ſui bonitatē fecerit q̄ in diuerſis reꝝ gradibꝰ manifeſtaturtot gradus entiū inſtituit qͦt potuit natura pati. ſi gͦaīa hūana p̄t ꝑ ſe ſubſiſtere qd̓ oꝑtet dicere ſi ē hoc aliquid. ſequet̉ ꝙ aīe ꝑ ſe exn̄tes ſint vniꝰ gradus entiūForme āt nō ſunt vnius gradus entiuꝫ ſeorſum ſinematerijs. ⁊ gͦ aīa ſi eſt hͦ aliqͥd nō erit forma alicuiꝰ materie. Pͣ. Aīa ſi eſt hͦ aliqͥd ⁊ ꝑ ſe ſubſiſtēs. oꝑtet qſit incorruptibilis. cū neqꝫ ꝯtrariū habeat. neqꝫ ex cōtrarijs ꝯpoſita ſit. Si āt ē incorruptibilis nō p̄t eſſeꝓportionata corꝑi corruptibili qͣle eſt corpꝰ humanu. om̄is āt forma ē ꝓportionata ſue materie. ergo ſi

aīma eſt hoc aliqͥd nō erit forma corꝑis hūani Pͣ. 6Nihil ſubſiſtēs ē actus purꝰ niſi deus. ſi gͦ aīa ē hocaliquid vtpote ꝑ ſe ſubſiſtēs erit in ea aliqͣ cōpoſitioactus ⁊ potētie. ⁊ ſic nō poterit eē forma. qꝛ pona nōeſt alicuiꝰ actus. ſi ergo aīa ſit hͦ aliqͥd nō erit forma Pͣ. Si aīa ē hͦ aliqͥd potens ꝑ ſe ſubſiſtere nō oportet ꝙ corꝑi vniat̉ niſi ꝓpter aliqd̓ bonū ipſius. aut gͦꝓpter aliqd̓ bonū eēntiale. aut ꝓpter bonū accidētale. ꝓpter bonū eēntiale nō. qꝛ ſine corꝑe p̄t ſubſiſtere.neqꝫ etiā ꝓpter bonū accn̄tale. qd̓ p̄cipue videtur eſſecognitio veritatis quā aīa hūana ꝑ ſenſus accipit. q̄ſine organis corporeis eē nō p̄n̄t. ſꝫ aīme pueroꝝ āteetiā qͣꝫ naſcātur morientiū dicūtur a qͥbuſdā ꝑfectācognitionē reꝝ habere quā tn̄ ꝯſtat ꝙ ꝑ ſenſuꝫ nō acquiſierūt. Si gͦ aīa eſt hͦ aliqͥd nulla rō eſt qͣre corꝑivniat̉ vt forma. Pͣ. Forma et hͦ aliqͥd ex oppoſito 8diuidūtur. Dicit em̄ ph̓s in. ij. de aīa. ꝙ ſub̓a diuidit̉in tria. quoꝝ vnū eſt forma. aliud materia. ⁊ tertiumqd̓ eſt hͦ aliqͥd. oppoſita āt nō dicūtur de eodeꝫ. gͦ aīahūana nō p̄t eſſe forma ⁊ hͦ aliqͥd. Pͣ. Id qd̓ ē hͦ aliquid ꝑ ſe ſubſiſtit. forme at ꝓpriū eſt vt ſit in alio. q̄vident̉ eſſe oppoſita. ſi gͦ aīa eſt hͦ aliqͥd non videt̉ ꝙſit forma. Sed dice. ꝙ corrupto corꝑe aīa remaneat hͦ aliqͥd et ꝑ ſe ſubſiſtēs. ſꝫ tūc perit in ea rō forme. Sed ꝯtra. Om̄e qd̓ p̄t abſcedere ab aliqͦ manēte ioſub̓a eius ineſt ei accidētal̓r. ſi gͦ aīma remanēte poſtcorpus perit in ea rō forme. ſeqͥtur ꝙ rō forme ꝯueniat̄ ei accidētal̓r. ſꝫ nō vnit̉ corꝑi ad ꝯſtitutōem hoīsniſi ꝓut ē forma. gͦ vnit̉ corꝑi accidētal̓r. ⁊ ꝑ ꝯſequēshō erit ens ꝑ accidēs qd̓ eſt incōueniēs. Pͣ. Si aīahumana ē hͦ aliqͥd et ꝑ ſe exn̄s oꝑtet ꝙ ꝑ ſe habeat aliquā ꝓpriā oꝑationē. qꝛ vniuſcuiuſqꝫ rei ꝑ ſe exiſtentis eſt aliqͣ ꝓpria oꝑatio. ſꝫ aīa hūana non habet aliquā ꝓpria oꝑationeꝫ. qꝛ ip̄m intelligere qd̓ maximevidet̉ eē eius ꝓpriū nō eſt aīe ſꝫ hoīs ꝑ aīam. vt dicitur in i. de aīa. gͦ aīa humana non ē hͦ aliquid. Pͣ.Si aīa hūana ē forma corꝑis. oꝑtet ꝙ hꝫ aliqua dependētia ad corpus. forma em̄ ⁊ materia a ſeinuiceꝫdependēt. ſed qd̓ dependet ex aliqͦ nō eſt hͦ aliqͥd. ſi ergo aīa ē forma corꝑis nō eſt hͦ aliquid. Pͣ. Si aīa iꝫeſt forma corꝑis oꝑtet ꝙ aīe et corꝑis ſit vnū eē. naꝫex materia ⁊ forma fit vnū ẜm eſſe. ſꝫ aīe et corꝑis nop̄t eſſe vnū eſſe cū ſint diuerſoꝝ geneꝝ. Aīa em̄ eſt ingenere ſub̓e incorꝑee. corpus ꝟo in gne ſub̓e corporee. gͦ aīa nō p̄t eē forma corꝑis. Pͣ. Eſſe corꝑis ē eē icorruptibile. ⁊ ex ꝑtibꝰ qͣꝫtitatis reſultās. eſſe aūt aīeeſt incorruptibile et ſimplex. gͦ corꝑis et aīe nō ē vnūeſſe. Sed dice. ꝙ corpꝰ hūanū ip̄m eſſe corꝑis hꝫꝑ aīam. Sed ꝯtra. Ph̓s d̓t in. ij. de aīa. ꝙ aīa ē actꝰ incorꝑis phyſici organici. hͦ ergo qd̓ ꝯꝑat̉ ad aīam vtmateria ad actū ē iā corpus phyſicū organicū qd̓ nōp̄t̄ eē niſi ꝑ aliquā formā qͣ ꝯſtituat̉ in gn̓e corꝑis. hꝫergo corpus hūanū ſuū eſſe p̄ter eſſe aīe. Pͣ. Prin iocipia eēntialia q̄ ſunt materia ⁊ forma ordinātur adeſſe. ſꝫ ad illud qd̓ p̄thaberi in natura ab vno nō re-