Materiavnica

uerſas potentias. vnde in chriſto ꝓpter duas naturas ſunt due actiones licet ſit vna ꝑſona vel ypoſtaſis. ¶ A. xvij. dd̓m ꝙ perſona eſt qͥdem ſubſtantia diſtincta ꝓprietate ad dignitatē ꝑtinente. non autemẜm ꝙ ſubſtātia ſignat eſſentiā vel naturam. ſed ẜmꝙ ſignat ypoſtaſim.¶ Utrum in chriſto ſit tm̄ vna ypoſtaſis vel ſuppoſitum aut duoEcundo queritur.Utrū in xp̄o ſit tm̄ vna ypoſtaſis vl̓ ſuꝑpoſitū aūt duo ¶ Et videt̉ ꝙ nō ſit vnatm̄. Dicit em̄ Augꝰ. in libro ꝯtra Felicianū. In mediatore dei ⁊ hominū aliud dei filius. aliud filius hominis fuit. Sed nihil quod eſt in ſuppoſito vel ẜmypoſtaſim eſt aliud ⁊ aliud. ergo xp̄us nō eſt aliud et⁊ aliud. ¶ Pͣ. Augꝰ. d̓t in li. de tri. ꝙ in xp̄o vtrūqꝫ ē deꝰꝓpter ſuſcipiēte diuinitatē. vtrūqꝫ hō ꝓpt̓ ſuſceptūhoīeꝫ. ſꝫ nihil qd̓ ē vnū ſuppoſito vel ẜm ypoſtaſimeſt vt duo. vt poſſit dici vtrūqꝫ. ergo in xp̄o non eſtz vna ypoſtaſis tm̄ ſiue ſuppoſitū ¶ Pͣ. Natura humana in xp̄o q̄dam ſubſtātia eſt. ſed non fuit ſubſtātiavniuerſalis. qꝛ ſubſtātia vl̓is nō ē extra animā. ergofuit ſubſtātia ꝑticularis. ſed ſubſtātia ꝑticularis eſtypoſtaſis. ſi gͦ in xp̄o hūana natura fuit ypoſtaſis. humana natura in xp̄o eſt aliqͥd p̄ter ypoſtaſim ꝟbi dei.ergo in xp̄o eſt aliqͣ ypoſtaſis p̄ter ypoſtaſim verbi dei4 et ita in xp̄o ſunt plures ypoſtaſes. ¶ Pͣ. Hoc nomēhō vniuoce d̓r de ipſo ⁊ de petro. Sed cū d̓r de petronihil aliud importat qͣꝫ aliqͥd cōpoſitū ex aīa rōnaliet corꝑe. gͦ etiam cum d̓r de xp̄o. Sed p̄ter animā etcorpus eſt in xp̄o ypoſtaſis vel ſuppoſitū verbi dei.ergo in chriſto eſt ypoſtaſis vel ſuppoſituꝫ humanenature. ⁊ aliud ypoſtaſis vel ſuppoſitū nature diuine. ⁊ ſic in xp̄o nō eſt vna tm̄ ypoſtaſis vel ſuppoſitum. ¶ Pͣ. Nihil infinitū cōtineri poteſt ſub naturafinita. ſed ſuppoſitū vel ypoſtaſis dei verbi infinitatem habet. gͦ nō p̄t cōtineri ſub natura humana q̄ eſtfinita Sed omē ſuppoſitū ꝯtinet̉ ſub natura cuiuseſt ſuppoſitū. gͦ ſuppoſitū qd̓ eſt verbū dei nō p̄t eſſeſuppoſitū humane nature. ſed neceſſe eſt eē aliquodſuppoſitū p̄ter ſuppoſitū qd̓ eſt verbuꝫ dei. gͦ in xp̄oeſt aliqd̓ aliud ſuppoſitū. ſunt gͦ in xp̄o duo ſuppoſita vel ypoſtaſes. ¶ Pͣ. Sicut ſe hꝫ genus ad ſpēmita ſe hꝫ ſpēs ad indiuidua. Sed eadē ſpēs nō p̄t eēin diuerſis generibꝰ. gͦ vnū indiuiduū non p̄t eſſe indiuerſis ſpēbꝰ. Sꝫ ypoſtaſis eſt ſub̓a indiuidua. ⁊ ſimil̓r ſuppoſitū. gͦ nō eſt vna ypoſtaſis vel ſuppoſitū hūane nature ⁊ diuine q̄ nō ſunt vnius ſpēi ¶ ESicut in trinitate eſt vna natura in tribꝰ ꝑſonis. itain xp̄o ſtꝭ due nature in vna ꝑſona. Sed tres ꝑſoneſtꝭ vnū ꝓpter vnitatē nature. ẜm illud Ioh̓. x. Egoet pater vnū ſumꝰ. gͦ xp̄s eſt duo ꝓpter dualitatē naturaꝝ. ſed de nullo qd̓ eſt vnū ſuppoſito vl̓ ẜm yp̄o-

ſtaſim p̄t dici ꝙ ſit duo. ergo xp̄s nō eſt vnū ſuppoſito vel ẜm ypoſtaſim ¶ Pͣ. Chriſtꝰ ẜm ꝙ eſt filius dei ghabet aliqͥd cōe cuꝫ patre. ẜm aūt ꝙ d̓r filius homīsnihil habet cū patre cōe. gͦ in xp̄o aliud eſt filius deiet aliud filius hoīs. nō eſt ergo vnuꝫ ſuppoſito velẜm ypoſtaſim. ¶ Pͣ. Illud qd̓ eſt de ſe incōicabile nōvidet̉ de ſe poſſe fieri ꝯmunicabile. ſicut nec qd̓ de ſeeſt impoſſibile p̄t fieri poſſibile. vt ꝯmētator dt in. x.metaph̓. Sed humana natura ẜm ꝙ eſt in xp̄o de ſeeſt incōicabilis cū ſit aliqͥd ꝑticulare. ergo nō p̄t cōmunicari ſuppoſito diuine nature. nō ergo p̄t eē idē īoſuppoſitū humane nature ⁊ diuine ¶ Pͣ. Unūqd̓qꝫreſoluit̉ in ea ex qͥbus ꝯſiſtit. ſi det̉ ꝑ īpoſſibile ꝙ verbū dei deponeret humanā naturā. iā humana natura haberet ypoſtaſim ꝓpriā ⁊ ſuppoſitu. ergo etiā adhuc vnita habet ꝓpria ypoſtaſim ⁊ ſuppoſitū. nō ergo eſt ibi vna ypoſtaſis tm̄ nec ſuppoſitū vnū. INō magis depedet natura a ſuppoſito qͣꝫ ſuppoſitūiia natura. ſed nō potuit a verbo dei aſſumi ſuppoſitūhumane nature qͥn aſſumeret̉ ipſa natura humana.ergo neqꝫ etiā potuit aſſummi natura hūana qͥn aſſumeret̉ ſuppoſitū hūane nature. Sed aſſumes nō eſtaſſumptū. gͦ ſuppoſitū hūane nature nō eſt ip̄m ſuꝑpoſitū verbi dei. gͦ in xp̄o ſunt duo ſuppoſita. ¶ Pͣ12Aīa ⁊ corpꝰ in xp̄o nō fuerūt minoris ꝟtutis aūt dignitatis qͣꝫ in nobis. ſed in nobis ex ꝯpoſitiōe aīmeet corꝑis ꝯſtituit̉ ypoſtaẜ ſiue ſuppoſitū. gͦ ⁊ in xp̄onō aūt ſuppoſitū vel ypoſtaſis verbi dei qd̓ eſt eternū. cū p̄dicta vnio ſit tꝑalis. gͦ in xp̄o ſunt duo ſuppoſita vel due ypoſtales. ¶ Pͣ. In xp̄o ſunt tres ſb̓­ 3ſtantie. corpus. aīa. ⁊ deus. ſed aīa nō eſt ſuppoſituꝫcorꝑis. gͦ deus nō eſt ſuppoſituꝫ hūane nature. ¶ Pͣẜm Porphiriū indiuiduatōem facit aggregatio ꝓ­ Aprietatū. quas impoſſibile eſt in alio reꝑiri. ſꝫ in xp̄ofuit aggregatio ꝓprietatū ꝑtinentiū ad hūanā naturā. q̄ nō poſſunt in alio reꝑiri. gͦ fecerunt indiuiduationē. nō aūt indiuiduatōem ꝟbi dei. qd̓ nō eſt ſuſceptiuū accidētiū. gͦ in xp̄o eſt aliud īdiuiduū ſiue ſuꝑpoſitū qͣꝫ ſuppoſitū verbi dei. ſunt gͦ in xp̄o duo ſuꝑpoſita. ¶ Pͣ. Ex his quoꝝ nō eſt aliqͣ ꝓportio nō p̄tᵖ.fieri vnū. ſed diuine nature q̄ eſt infinita nulla eſt ꝓportio ad hūanā q̄ eſt finita. gͦ nō p̄t ex duabꝰ naturis fieri vna ypoſtaẜ vel vnū ſuppoſitū. ¶ Pͣ. Gene 1ºratio terminat̉ ad ſuppoſitū. ꝑticulare eſt qd̓ generat̉ſed in xp̄o eſt duplex natiuitas. tꝑalis ſcꝫ ⁊ eterna. gͦin xp̄o eſt duplex ſuppoſitū ⁊ nō vnū tm̄. ¶ Pͣ. Uer ſbū dei aſſumpſit corpus ⁊ aīam. nō qͥdem vt ſeꝑataſed vt vnita. Sed ſuppoſitū humane nature nihil ēaliud qͣꝫ anima ⁊ corpus ꝓut ſunt vnita. ergo in xp̄oeſt aliud ſuppoſitū p̄ter ſuppoſitū ꝟbi dei. ¶ Pͣ. Nōp̄t idē eſſe ſimplex ⁊ ꝯpoſitū. ſed ſuppoſitū humaneᵗᵈnature eſt ꝯpoſitū cū hūana natura ſit ꝯpoſita. nonem̄ ſuppoſituꝫ p̄t eſſe ſimplicius qͣꝫ natura cuius eſtſuppoſitū. gͦ cū ſuppoſitū diuine nature ſit ſimplex.erit ī xp̄o alid̓ ſuppoſitū p̄ter ſuppoſitū diuīe nature3.