Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
VIv
Einzelbild herunterladen
 

MateriaDecuda

deus d̓r om̄ipotēs. qꝛ p̄t om̄ia poſſibilia abſoluta. etideo obiectio nō recte ꝓcedit de poſſibilibꝰ deo vl̓ naͣture. Ad illud qd̓ vltīo q̄rit̉ ꝙ in his q̄ agunt ꝑ voluntatē. vt d̓r. ix. metaph̓. potētia ⁊ ſcīa determinant̉ad opus ꝑ volūtatē. ⁊ ideo ſcīa ⁊ potentia in deo qͣſinō determīata vl̓r ꝓnūciant̉. vt cū d̓r oīſciēs vel ops.ſꝫ volūtas qͣ determīat nō poteſt eē oīm ſꝫ eoꝝ tm̄ adq̄ potētiā ⁊ ſcīaꝫ det̓minat. ⁊ iō deꝰ nō p̄t dici oīuolēs Materia ſecunda De potentia generatiua in diuinisUeſtio eſt de potentia gnatiua in diuīs. Et circahͦ pͥmo q̄rit̉. vtꝝ in diuīs ſit generatiua potētia Et videt̉ ꝙ non.i.om̄is em̄ potētia vel ē actiua velpaſſiua. ſꝫ in diuinis nō p̄t eē potētia paſſiua aliqͣ. nec ibi generatiua potētia p̄t eē actiua. qꝛ ſic filius eēt actus vel factus qd̓ eſt ꝯtra fidēgͦ in diuinis nō ē potētia gn̓atiua Pͣ. Scd̓m ph̓min li. deſō. ⁊ vi. cuius ē potētia eiꝰ eactio. ſꝫ gnationō ē in diuinis. gͦ nec gnatiua potētia Probatio medie. vbicūqꝫ ē gn̓atio ibi ē cōicatio nature ⁊ receptioeiuſdē. ſꝫ cū reciꝑe ſit materie vel paſſiue potētie. q̄ indiuinis nō ē. receptio deo ꝯpetere nō p̄t. gͦ in diuinisnō p̄t eē gnatio. Pͣ. Generās oꝑtet eſſe diſtinctū agenito. non aūt ẜm illud qd̓ generas cōicat genitoqꝛ in hͦ potius ꝯueniūt. gͦ dꝫ eē in genito aliqͥd aliudab eo qd̓ eſt ſibi ꝑ generatōem cōicatū. ⁊ ita oꝑtet oēgenitū eē ꝯpoſitū vt videt̉. in diuinis aūt nō eſt aliqͣꝯpo. gͦ nō p̄t eē genitus deus. ⁊ ſic nō ē ibi generatioet inde ita vt pͥus. Pͣ. Nihil imꝑfectōis ē deo attribuendū. ſꝫ oīs pona reſpectu ſui actus imꝑfecta ē tāactiua qͣꝫ paſſiua. gͦ pona gnatīa in deo ponēda nō ēSed dicebat rn̄dens. ꝙ hͦ eſt veꝝ de potētia nō ꝯiuncta actui. Sꝫ ꝯtra. Om̄e qd̓ ꝑficit ꝑ alteꝝ eſt minꝰꝑfectū eo ꝑ qd̓ ꝑficit̉. ſꝫ pona ꝯiucta actui ꝑficit̉ ꝑ actu. gͦ actus eſt ea ꝑfectior. ⁊ ſic etiā potētia actui ꝯiūcta reſpectu actus ē imꝑfecta. Pͣ. Natura diuina ēefficacior in agēdo qͣꝫ natura creata. ſꝫ in creaturꝭ inuenit̉ natura aliqͣ q̄ nō oꝑat̉ ꝑ aliquā potētiā mediāſed ꝑ ſeipſam. ſicut ſol illumīat aerē. ⁊ aīa viuificatcorpus. gͦ multo fortius diuina natura nō ꝑ aliquāpotētiā ſꝫ ꝑ ſeipſam ē pͥncipiū generatōis. ⁊ ita in diuinis nō eſt ponēda potētia generatiua. Pͣ. Generatiua potētia aut atteſtat̉ dignitati aut indignitatinon autem atteſtatur dignitati. quia ſic in ſuperioribus creaturis eſſet magis qͣꝫ in infimis. ſcilicꝫ in angelis ⁊ celeſtibus corporibus magis vel potius qͣꝫin aīalibꝰ ⁊ in plātis. gatteſtat̉ indignitati. ⁊ ſic nō ēin deo ponēda. Pͣ. In rebꝰ inferioribꝰ duplex inuenit̉ gnatiua potētia .ſ. ꝯpleta. vt in his qͦꝝ gnatio eſtꝑ ſexuū ꝯmirtionē. ⁊ incōpleta que ē ſine ſeruū ꝯmixtione. vt in plātis. cū gͦ ꝯpleta deo nō attribuat̉. qͥa

nō p̄t poni in diuinis ſexuū ꝯmixtio. videt̉ ꝙ nullomo ſit ibi potētia gnatiua. Pͣ. Sub potētia nō cadit niſi poſſibile. cū potētia reſpectu poſſibilis dicat̉ſed generationem eſſe in diuinis non eſt poſſibile vl̓ꝯtingēs. cum ſit eternū. ergo reſpectu eius potētia indiuinis dici nō p̄t. ⁊ ſic nō ē ibi gn̄atiua pona. Pͣ.Potētia dei cū ſit infinita nō finit̉ neqꝫ ad actū neqꝫad obiectū. ſꝫ ſi ſit in deo potētia gnatiua eius actuserit generatio. effectus ꝟo filius. gͦ potētia patris nōſe habebit tm̄ ad vnū filiū generandū. ſed ad plures.qd̓ ē abſurdū Pͣ. ẜm Auicē. qn̄ res aliqͣ hꝫ aliquidtm̄ ab altero. ei ẜm ſe ꝯſiderate attribuit oppoſitumeius. ſicut aer qͥ nō hꝫ lumē niſi ab alio ẜm ſe ꝯſideratus ē tenebroſus. ⁊ ꝑ hunc modū oēs creature q̄ hn̄tab alio eē veritatē ⁊ nccītatē ꝯſiderate ẜm ſe ſtꝭ nō entes falſe ⁊ īpoſſibiles. ſꝫ nihil tale p̄t eē in diuinis. gͦnō p̄t ibi eē aliqͥs qͥ tm̄ habeat eē ab altero. ⁊ ita nō p̄tibi eē aliqͥs genitꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec generatio nec gn̄atiāpotētia. Pͣ. In diuinis filius nō hꝫ aliqͥd niſi qd̓ a i2patre accepit. aliter ſeq̄ret̉ ꝙ eſſet ibi ꝯpō. ſed a patreaccepit eēntiā. gͦ in filio nō eſt niſi eēntia. Si gͦ ē ibigeneratio vel filius ē genitus. oꝑtebit eēntiā eſſe genita. qd̓ eſt falſum. qꝛ ſic eēntia diſtingueret̉ in diuinis. Pͣ. Si pater generat in diuinis oꝑtet ꝙ ei cō­ 13ueniat ẜm ſuā natura. ſed eadē eſt natura in patre etfilio ⁊ ſpūſctō. gͦ eadē rōe ⁊ filius ⁊ ſpūſſctūs generabūt. qd̓ eſt ꝯtra fidei documēta. Pͣ. Natura q̄ ꝑpetuo ⁊ ꝑfecte in vno ſuppoſito inuenit̉ nō cōicat alteri ſuppoſito. ſed naturā diuina ꝑfecte inuenit̉ in patre ⁊ ꝑpetuo cū ſit incorruptibilis. gͦ alteri ſuppoſitonō cōicat̉. ⁊ ita nō eſt ibi generatio. Pͣ. Generatio ieſt ſpēs mutatōis. ſed in diuinis nō eſt aliqͣ mutatōgͦ nec gn̄atio. gͦ nec gnatiua pona. Cōtra. ẜm ph̓mqͣrto methauroꝝ. Perfectu vnūqd̓qꝫ eſt qn̄ p̄t alterū tale facere qͣle ip̄m eſt. ſed deus pater eſt ꝑfectus. gͦp̄t alteꝝ talē facere qͣlis ipſe ē. ⁊ ſic p̄t filium generare Pͣ. Augꝰ. d̓t ꝙ ſi pater gn̄are nō potuit. gͦipotēsfuit. ſꝫ in deo nullo mō ē impotētia. gͦ potuit gn̓are.et ſic eſt ibi potentia generandi. Rn̄deo dd̓m. ꝙ natura cuiuſlibet actus eſt ꝙ ſeip̄m cōicet qͣntuꝫ poſſibile ē. vn̄ vnūqd̓qꝫ agēs agitẜm ꝙ in actu eſt. agere ꝟo nihil aliud ē qͣꝫ cōicare illd̓ꝑ qd̓ agēs ē actu ẜm ꝙ eſt poſſibile. Natura āt diuīamaxīe ⁊ puriſſime actus ē. vn̄ ⁊ ipſa ſeipſaꝫ cōicat qͣꝫtū poſſibile ē. cōicat āt ſeipſam ꝑ ſolā ſui ſil̓itudinecreaturis. qd̓ oībꝰ pꝫ. nā q̄libet creatura ē ens ẜm ſil̓itudinē ad ipſaꝫ Sꝫ fides catholica etiā aliū modūcōicatōis ipſiꝰ ponit ꝓut ip̄amet cōicat̉ cōicatōe qͣſinaturali. vt ſicut ille cui cōicat̉ hūanitas ē hō. ita illecui cōicat̉ deitas non ſolū ſit deo ſil̓is. ſꝫ vere ſit deusOꝑtet āt circa hoc aduertere. ꝙ natura diuina a formis materialibꝰ in duobꝰ differt. pͥmo qͥdē ꝑ hoc ꝙatforme materiales nō ſint ſubſiſtētes. vn̄ hūanitas in biishoīe nō eſt idē qd̓ hō qͥ ſubſiſtit. deitas aūt ē idem qd̓ bus

Ad 3

.i.

Naª diuinaͣ a for̄ismaterialibus ī duobus dr̄e

Contra

Ręº