De potētia deiFolium vj

propter finē quē deus p̄uidit ⁊ ordinauit. licꝫ etiā ſithoī ignotus nō eſt pctm̄. ſed meritū Et ſil̓iter etiamdd̓m eſt de fornicatōe Ozee. cū ꝯſtet deum eſſe ordinatorem totius humane generationis. qͣꝫuis qͥdamdicāt. ꝙ licet nō acciderit ẜm veritatē rei. ſed ẜm viſionē ꝓphetie. De p̄cepto aūt Simeyē dd̓m aliter.d̓r em̄ deus dupl̓r p̄cipere. vno mō loquēdo ſpūalitervel corꝑaliter ꝑ ſub̓am creatā. ⁊ ſic p̄cepit Abrahe ⁊ꝓphetis. Alio mō inclinando. ſicut d̓r p̄cepiſſe vermi vt comederet hederā Ione. iiij. ⁊ ꝑ huc modū p̄cepit Simey vt malediceret Dauid inquātū cor eiusinclinauit. ⁊ hoc ꝑ modū qͥ infra dicet. ¶ Ad qͥntuꝫdd̓m ꝙ oꝑatio peccati quantū ad id qd̓ hꝫ de entitate ⁊ actualitate refert̉ in deū ſicut in cauſam. quantuꝫvero ad id qd̓ hꝫ deformitatē peccati refert̉ in liberūarbitriū nō in deū. ſicuti quicqͥd motus eſt in claudicatōe eſt a virtute greſſiua. deformitas autē eius eſt acuruitate cruris. ¶ Ad ſextū dd̓m ꝙ deus nō d̓r inclinare volūtates hoīm in malū immittēdo maliciamvel ad maliciā ꝯmouēdo. ſed ꝑmittendo ⁊ ordinando. vt videlꝫ qͥ crudelitatē exercere ꝯſueuit in illos exerceat qͦs dignos deus iudicat. ¶ Ad ſeptimū dd̓mꝙ nō eſt neceſſariuꝫ quicqͥd in hoīe inuenit̉. qͣꝫuis ſitad imaginē. in deo inueniri. ⁊ tamē in ꝓpoſito volūtas dei eſt ad vtrūlibet. qꝛ nō eſt ad vnū obiectuꝫ determinata. poteſt em̄ hoc facere vel nō facere. aut facere hoc vel illud. nō tamē ſeqͥtur ꝙ aliqͥd iſtoꝝ poſſitmale facere. qd̓ eſt peccare. ¶ Ad octauū dd̓m ꝙ obiectio illa tenet in his que ꝑtinent ad poteſtatis perfectione. nō aūt in his q̄ importat poteſtatis defectuꝫ¶ Ad nonū dd̓m. ꝙ licet deus poſſit multa facere bona q̄ nō facit. nō tamē omittit. qꝛ nō debet illa facereque reqͥrūtur ad rōem omiſſionis. ¶ Et ſil̓r dd̓m eſtad decimū. nā nō eſt reus peccati qͥ peccatū non impeii dit niſi qn̄ impedire debet. ¶ Ad vndecimū dd̓m. qverbū Amos intelligit̉ de malo pene. qd̓ aūt d̓r Sapien̄. i. Deus mortē nō fecit. intelligit̉ quantū ad pͥmā cām mortis q̄ eſt meritū culpe. vel qͣntuꝫ ad primā nature inſtitutōeꝫ qͣ fecit hoīeꝫ ſuo mō īmortalēEptimo qͣnterit. quare deus dicat̉ omīpotens. ¶ Et videt̉ ꝙ di-cat omps. qꝛ ſimpl̓r omīa poſſit. ſicut em̄ deus d̓r oīpotens. ita dicet̉ omiſciens. ſed d̓r oīſciens. qꝛ ſimpl̓rhomīa ſcit. ergo ⁊ omps d̓r qꝛ omīa p̄t. ¶ Pͣ. Si nonideo dicat̉ ops. qꝛ ſimpl̓r omia poſſit. tūc hec diſtributio importata non eſt abſoluta. ſed accōmodata.talis aūt diſtributio nō eſt vl̓is. ſꝫ determinat̉ ad aliqͥd. ergo diuina oīpotētia eſſet ad aliqͥd determinataet nō eſſet infinita. ¶ Sed ꝯtra. Deus non p̄t facereſicut dc̄m eſt. vt affirmatio ⁊ negatio ſint ſimul veranec p̄t peccare nec mori. hec aūt includunt̉ in hac diſtributione ſi abſolute ſumat̉. gͦ nō debet abſolute ſumi. ⁊ ita deus nō p̄t dici ops. qꝛ oīa poſſit abſolute.

¶ Item videt̉ ꝙ dicat̉ op̄s. qꝛ poteſt oīa q̄ vult. dicit iem̄ Augꝰ. in enchi. Nō ob aliud vocat̉ ops. niſi qͥaquicqͥd vult p̄t. ¶ Sed ꝯtra. Beati p̄n̄t quicqͥd volunt. aliter volūtas eoꝝ nō eſſet ꝑfecta. nō tn̄ dicunt̉oīpotentes. gͦ hoc nō ſufficit ad rōem oīpotentie ꝙdeus poſſit quicqͥd vult. ¶ Pͣ. Uolūtas ſapiētis noeſt de impoſſibili. vn̄ nullus ſapiens vult niſi id qͦdp̄t. nec tn̄ qͥlibet ſapiēs eſt op̄s. gͦ idem qͦd pͥus. ¶ Itēᶻvidet̉ ꝙ dicat̉ ops. qꝛ poſſit omnia poſſibilia. dicit̉em̄ oīſciens. qꝛ ſcit oīa ſcibilia. gͦ pari rōne d̓r op̄s. qꝛp̄t omīa poſſibilia. ¶ Sed ꝯtra. Si d̓r omps. qꝛ p̄tomia poſſibilia. aut hoc eſt. qꝛ p̄t omia poſſibilia ſibi. aūt qꝛ poteſt om̄ia poſſibilia nature. ſed quia p̄tomia poſſibilia nature. tūc eius oīpotentia naturepotentiā nō excedit. qͦd eſt abſurdū. ſi vero qꝛ p̄t oīapoſſibilia ſibi. tunc pari rōne qͥlibet dicet̉ ops. qꝛ qͥlibet p̄t omia poſſibilia ſibi. ¶ Et p̄terea. Eſt ibi q̇daꝫexpoſitio ꝑ circūloquutōem q̄ nō eſt ꝯueniēs ¶ Itē 3querit̉. qͣre deus d̓r ops. ⁊ oīſciens. ⁊ nō omīuolens¶ Rndeo dd̓m. ꝙ qͥdam volētes rōnem oīpotentieaſſignare q̄dā acceperūt q̄ ad rōem oīpotentie nō ꝑtinent. ſed magis ſunt cauſa oīpotentie. vel ꝑtinentiaad rōem potentie. vel ad modū habendi potentiamQuidā em̄ dixerūt ꝙ ideo deus eſt ops. qꝛ hꝫ potentiā infinitā. qͥ nō dicūt rōem oīpotentie. ſed cam. ſicut aīa rōnalis eſt cauſa hoīs. ſed nō eſt eius definitioQuidā vero ideo dixerūt deū oīpotentē. qꝛ nō p̄t aliquid pati. nec p̄t deficere. nec aliqͥd p̄t in ipſuꝫ. ⁊ aliahmōī que ad ꝑfectōem potētie ꝑtinēt. Quidā etiaꝫdixerūt ꝙ ideo d̓r ops. qꝛ p̄t quicqͥd vult. ⁊ hoc hꝫ aſe ⁊ ꝑ ſe. qd̓ ꝑtinet ad modū habedi potentia. He ātrōnes omēs ideo ſtꝭ inſufficiētes. qꝛ p̄termittunt rōnes ꝯꝑationū ad obiecta quas implicat ops. Et iōdd̓m eſt ꝙ accipienda eſt aliqͣ triū viaꝝ que tacteſtꝭin obijciēdo. ⁊ dicūt ꝯꝑatōeꝫ ad obiecta. dd̓m ē gͦ ꝙͣſicut ſupra dcin̄ eſt. potētia dei quātū eſt de ſe ad oīailla obiecta ſe extēdit que ꝯtradictōem nō implicāt.nec etiā inſtātia de illis eſt q̄ defectū importāt vl̓ corporalē motū. qꝛ poſſe ea deo eſt non poſſe. ea vero q̄contradictōem implicāt deus nō p̄t. que qͥdem ſuntimpoſſibilia ẜm ſe. Relinqͥtur ergo ꝙ dei pona adea ſe extēdat que ſunt poſſibilia ẜm ſe. hec aūt ſunt q̄contradictōem nō implicāt. ꝯſtat ergo ꝙ deus ideod̓r omipotes. qꝛ p̄t omnia q̄ ſunt poſſibilia ẜm ſe¶ Ad primū ergo dd̓m. ꝙ deus d̓r oīſciens. qꝛ ſcitomīa ſcibilia. falſa autem que nō ſunt ſcibilia neſcitImpoſſibilia aūt ẜm ſe ꝯꝑant̉ ad potentiā. ſicut falſa ad ſcīam. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m. ꝙ rō illa p̄cederet ſi diſtributio terminaret̉ infra genus poſſibiliū hoc moꝙ nō ſe extēderet ad omia poſſibilia. ¶ Ad illud qͦdquerit̉ de alia rōne oīpotentie dd̓m ꝙ poſſe quicqͥdvult facere nō eſt ſufficiēs rō oīpotentie. ſed eſt ſufficiens ſignū oīpotentie. ⁊ ſic intelligendū eſt verbūAugꝰ. ¶ Ad illud qd̓ querit̉ de tercia ratiōed̓m. ꝙ

b i.

gꝰ diſp̄cipit.

Ad

Ad io

Ad 9

Ad 8

Ad

Ad o

Ad 5

Ad 2

Ad ī

Ad 2

Ad jͣ.

Opi cho

Re ꝓbat

Ter opi.

Opīo rꝰ

Opīo pͥ-