De potētia gn̄atiua dei.Folium vij.
deus. vn̄ ipſa natura diuina eſt ſubſiſtēs. Aliud eſt ꝙnulla forma vl̓ natura creata eſt ſuū eē. ſꝫ ip̄m eē dei ēeiꝰ natura ⁊ qͥdditas. ⁊ īde eſt ꝙ ꝓpriū nomē ip̄ius ēqͥ ē. vt ptꝫ Exo. 3. qꝛ ſic denoīat qͣſi a ꝓpria ſua formaforma gͦ in iſtis inferioribꝰ qꝛ ꝑ ſe nō ſubſiſtit. oꝑtetꝙ in eo cui cōicat̉ ſit aliqͥd aliud. ꝓpter qd̓ forma velnatura ſubſiſtētiā recipiat. ⁊ hec ē materia q̄ ſubſiſtitformis materialibꝰ ⁊ naturis. Quia ꝟo natura material̓ vel forma nō eſt ſuū eē recipit eē ꝑ hͦ qd̓ in alioſuſcipit̉. vn̄ ẜm ꝙ in diuerſis ē. de neceſſitate hꝫ diuerſum eē. vn̄ hūanitas nō eſt vna in ſorte ⁊ platōne ẜmeē. qͣꝫuis ſit vna ẜm ꝓpriā rōem In cōicatōe ꝟo qͣ diuina natura cōicat̉. qꝛ ipſa ē ꝑ ſe ſubſiſtēs non reqͥrit̉aliqͥd materiale. ꝑ qd̓ ſubſiſtētiā recipiat. vn̄ nō recipit̉ in aliqͦ qͣſi in materia vt ſit genita ex materia ⁊ forma inueniat̉ ꝯpoſita Et qꝛ iteꝝ ipſa eēntia eſt ſuū eēnō accipit eē ꝑ ſuppoſita in quibꝰ ē. vn̄ ꝑ vnū ⁊ ideꝫeē eſt in cōicate. ⁊ in eo cui cōicat̉. ⁊ ſic manet eadē ẜꝫnumeꝝ in vtroqꝫ. Huius āt cōicatōis exēplū in operatōe intellectus ꝯgruētiſſime inuenit̉. nā ipſa diuina natura ſpūalis ē. vn̄ ꝑ exēpla ſpūalia melius manifeſtat̉. cū em̄ alicuius rei extra aīam ꝑ ſe ſubſiſtētisnoſter intellectus ꝯcipit qͥdditatē fit q̄daꝫ cōicatiorei ꝑ ſe exn̄tis. ꝓut a re exteriori intellectus noſter eiformā aliqͦ mō recipit. q̄ qͥdē forma intelligibil̓ in ītellectu nr̄o exn̄s aliqͦ mō a re exteriori ꝓgredit̉. ſꝫ qꝛres exterior diuerſa a natura intelligētis ē. aliud ē eēforme intellectu ꝯp̄henſe. ⁊ rei ꝑ ſe exterius ſubſiſtentis. Cū vero intellectus noſter ſuijpſius qͥdditatemcōcipit vtrūqꝫ ẜuat̉. qꝛ videlꝫ ⁊ ip̄a forma intellectaab intelligēte in intellectū aliqͦ mō ꝓgredit̉ cū intellectus eā format. ⁊ vnitas q̄dā ſeruat inter formā cōceptā q̄ ꝓgredit̉. ⁊ rē vn̄ ꝓgredit̉. qꝛ vtrūqꝫ hꝫ intelligibile eē. nā vnū eſt intellectus. ⁊ aliud ē intelligibil̓forma q̄ d̓r verbū intellectus. Quia tn̄ intellectꝰ noſter nō eſt ẜm ſuā eēntiā in actu ꝑfecto intellectualitatis. nec idē eſt intellectus hoīs qd̓ hūana natura ſequit̉ ꝙ ꝟbū p̄dictū etſi ſit in intellectu. ⁊ ei qͦdammōcōforme. nō tn̄ ſit idē qd̓ ipſa eēntia intellectus. ſedeius exp̄ſſa ſil̓itudo. nec iteꝝ in ꝯceptōe hmōi formeintelligibil̓ natura hūana cōicat̉ vt generatio ꝓpriedici poſſit q̄ cōicatōeꝫ nature īportat Sic̄ āt in nr̄ointellectu ſeip̄m intelligēte inuenit̉ qͦddā v̓bū ꝓgrediēs eius a qͥ ꝓgredit̉ ſil̓itudinē geres. ita ⁊ in diuīsinuenit̉ ꝟbū ſil̓itudinē eius a qͦ ꝓgredit̉ hn̄s. Cuiusꝓceſſio in duobꝰ ꝟbi nr̄i ꝓceſſionē ſuꝑat. pͥmo in hͦꝙ v̓bū noſtrū ē diuerſuꝫ ab eēntia intellectus. vt dictū ē. intellectus ꝟo diuinus qͥ in ꝑfecto actu intellectualitatis ē ẜm ſuā eēntiā nō p̄t aliquā formā intelligibilē reciꝑe q̄ nō ſit ſua eēntia. vn̄ ꝟbuꝫ eiꝰ vniuseentie cū ip̄o ē. ⁊ iteꝝ ipſa diuina natura eius intellectualitas eſt. ⁊ ſic cōicatio q̄ fit ꝑ modū intelligibilēeſt etiā per modū nature. vt gnatio dici poſſit. in qͦ ſecūdo ꝓceſſioneꝫ verbi nr̄i dei ꝟbū excedit. ⁊ hūc mo
dū generatōis Augꝰ. aſſignat in li. de tri. qꝛ ꝟo de diuinis loqͥmur ẜm modū nr̄m quē intellectus nr̄ capit ex rebꝰ īferioribꝰ ex qͥbꝰ ſcīaꝫ ſumit. iō ſic̄ ī rebꝰ inferioribꝰ. cuicūqꝫ attribuit̉ actio attribuit̉ aliqͥd actionis pͥncipiū qd̓ potētia noīat̉. ita ⁊ in diuīs. qͣꝫuisin deo nō ſit drna potētie ⁊ actōis ſicut in rebꝰ creatꝭ.et ꝓpter hͦ gn̄atōe in deo poſita q̄ ꝑ modum actōnisẜcat. oꝫ ibi ꝯcede̓ ponaꝫ gn̓andi. vl̓ ponam gn̄atiuā¶ Ad pͥmū gͦ dd̓m. ꝙ potētia q̄ in deo ponit̉ nec ꝓprie actiua nec paſſiua ē. cū in ipſo nō ſit nec p̄dicamētū actōis nec paſſiōis. ſꝫ ſua actio ē ſua ſub̓a. ſedibi ē potētia ꝑ modū potentie actiue ſignificata. nectn̄ oꝫ ꝙ filius ſit actus vel factus. ſicut nec oꝑtet qꝓprie ſit ibi actio vl̓ paſſio. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ cuꝫreciꝑe terminet̉ ad hr̄e ſicut ad finem. dupl̓r dicituraliqͥd eē recipiens. ſicut dupl̓r ē hn̄s. hꝫ em̄ vno mōmateria formā ſuā. ⁊ ſubiectū accn̄s vel qͣlitercūqꝫ habitū ē exͣ eēntiā hn̄tis. hꝫ aūt alio mō ſuppoſitū naturā. vt hic hō hūanitatē. q̄ qͥdē nō ē exͣeēntiā hn̄tis.īmo ē eius eēntia. ſortes em̄ ē vere id qd̓ ē hō genit̉gͦ in hūanis etiā nō recipit formā generātis. ſicut materia formā. vl̓ ſicut ſubiectū accn̄s. ſꝫ ſicut ſuppoſitū vel hipoſtaſis hꝫ naturā ſpēi. ⁊ ſil̓r ē in diuis Un̄nō oꝑtet ꝙ ſit in deo genita aliqͣ materia vel ſubiectūnature diuīe. ſꝫ ꝙ ipſe filius ſubſiſtēs ſit qͥ naturā diuinā habeat. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ deus genitus nō diſtīguit a deo generāte ꝑ aliquā eſſentiā additā. cū ſicut Ad 3dcm̄ ē n̄ reqͥrit̉ aliqͣ materia in qͣ recipiat̉ natura diuina. Diſtinguit̉ aūt ꝑ ip̄am relatōem q̄ eſt ab alio hr̄enaturā. ita et in filio ip̄a relatio filiatōis tenet locuꝫoīm pͥncipioꝝ indiuiduātium in rebꝰ creatis. ꝓpterqd̓ d̓r ꝓprietas ꝑſonalis. ip̄a āt natura diuina tenetlocū nature ſpei. qꝛ tn̄ ip̄a relatio ẜm rea naturā diuina nō differt nō fit ibi aliqͣ ꝯpō. ſicut apud nos expͥncipio ſpēi ⁊ ex indiuiduatibꝰ q̄dā ꝯpo relinqͥtur¶ Ad. iiij. dd̓m. ꝙ rō illa ꝓcedit qn̄ potētia illa ab ac 44tu differt. ſiue ſit ꝯiūcta actui ſiue no. hͦ aūt nō hꝫ lo Ad 5cū in diuīs. Et ſic pꝫ ſolutio ad qͥntū. ¶ Ad. vi. dd̓ꝫ Ad 6ꝙ oē illud qd̓ ē pͥncipiū actōis vt qͦ agit hꝫ potētierōem. ſiue ſit eēntia ſiue aliqd̓ accn̄s mediū. puta qͣlitas q̄dā inter eēntiā ⁊ actōem. In creaturis tn̄ corꝑalibꝰ vel vix vl̓ nūqͣꝫ inuenitur aliqͣ actio alicuiꝰ nature ſub̓alis. niſi mediāte aliqͦ accn̄te. ſol em̄ medianteluce q̄ in ip̄o ē illumīat. ꝙ ꝟo aīa viuificat corpus eſtpeēntiā aīe. ſꝫ viuificare lꝫ ꝑ modū actiōis dicatur.nō tn̄ ē in gne actōis cū ſit actus pͥmus magꝭ qͣꝫ ſcd̓s¶ Ad. vij. dd̓m. ꝙ in creaturis nō p̄t eſſe gnatio ſinediuiſiōe eēntie vel nature ẜm eē. cū natura nō ſit ſuūeē. ⁊ ideo in creaturis ē gn̓atio cū aliqͣ indignitate. ⁊ꝓpter hͦ creaturꝭ nobilioribꝰ nō ꝯpetit gnatō. ſꝫ ī deop̄t eē gnatio hmōi ſine hmōi vel alia imꝑfectōe. ⁊ iōnihil ꝓhibet generatōem ibi ponere. ¶ Ad. viij. dd̓ꝫ Loꝙ illa rō ꝓcedit de gn̄atōe materiali. vn̄ ad ꝓpoſituꝫū po Ad ꝯlocū nō hꝫ. ¶ Ad. ix. dd̓m. ꝙ illud qd̓ ē io
b ij
Nota
Ad j
AA 8
Ad 4
Ad ꝯ