XCIIIICa.
Nec vnqꝫ erit forte: niſi poſt diē iudicij: cū oēs electi tibi p̄ſentabunt̉cū corporibꝰ glorificatis. Propterea dixi tibi in pͥncipio: ꝙ hec ſolennitas oībꝰ ꝯſideratis ſupereminetcunctis. Percurre per ſingula ⁊ videbis ſi veꝝ loquor. Magnū paſchā ⁊ ſolenne eſt incarnatio dn̄i ⁊initiū oīs boni noſtri. ſꝫ hoc nobisnō ſibi. Nam ip̄e tunc in thalamovteri virginalis incluſus eſt. Magnū etiā paſcha natiuitatis dn̄i: ſꝫillud: nob̓: non ſibi. Compatiendūeſt ꝙ ad tanta paupertātē vtilitatem ⁊ penuria natus eſt. Magnūeſt quo ad nos feſtū eius paſſio: qꝛtunc oīa peccata deleta ſunt. Nihilem̄ (vt ait Gregꝰ) nob̓ naſci profuitniſi redimi ꝓfuiſſet. Sꝫ ꝓpter tormenta duriſſima ⁊ mortē turpiſſima quā ſuſtinuit: nec ſibi fuit necnob̓ ibi materia gaudij: ſꝫ triſticie ⁊meroris. Magnū ⁊ ſolēne feſtū eſtveꝝ paſcha reſurrectōis dn̄i noſtritam pro nob̓ qꝛ ip̄e glorioſus triūphator apparuit: ⁊ nos iuſtificatiſumꝰ. Uenerabilis igit̉ dies multum: ideo in ip̄o ſingulariter cantat eccleſia. Hec eſt dies quā fecitdn̄s. Et ẜm Auguſtinū: Hec diesſanctior eſt alijs: intellige de precedentibꝰ. Nam hec dies aſcenſiōismaior ⁊ ſanctior videt̉: qꝛ licet reſurrexit dn̄s. Adhuc tamē peregrinat̉in terris adhuc eſt clauſa ianua paradiſi adhuc ſancti patres nō īuerunt ad patre que oīa in aſcenſiōecompleta ſunt. Et ſi bene inſpicisquicqͥd deus fecit vſqꝫ modo: fecitvt ꝑueniret ad hanc diē: ⁊ ſine hacdie erāt imperfecta oīa opera ſua.Nam celū: terra ⁊ oīa que in eis ſꝫfacta ſunt ꝓpter hoīem homo aut
ꝓpter gloriā habendā. Ad ip̄m vſqꝫnunc nullus poterat ꝑtingere poſtpctm̄ qͣꝫtumcunqꝫ iuſtus. Uidesigit̉ qͣꝫ magnificus ⁊ mirificus eſtdies iſte. Sil̓r magnū paſcha valde dies penthecoſtes: ⁊ eū multūſolēniſat eccleſia. Et rō eſt: qꝛ tuncſummū donū .ſ. ſpm̄ſanctū recipitſꝫ illud nob̓ nō ſibi. Sꝫ hodiernꝰdies aſcenſiōis eſt ꝓpe feſtū ſolēniſſimū dn̄i noſtri Ieſu xp̄i: qꝛ hodieincipit ſedere ad dexterā patrꝭ: ⁊ requie capit a peregrinatiōe ſua. Eteſt feſtū ſupernoꝝ ciuiū: qꝛ nouuꝫgaudiū ſuſcipiunt de dn̄o ſuo: quēante ibi in humanitatis forma nōviderāt: ⁊ qꝛ pͥmo incipiunt reſtaurari ruine eoꝝ in tanta multitudine beatoꝝ. Et etiā ꝓprie feſtū illoꝝegregioꝝ patriarchaꝝ ꝓphetaꝝ etaīaꝝ ſanctaꝝ: qꝛ ad ſupernā hodiepatriā primitꝰ venerunt. Si ergofacimus feſtū de aliquo migrantead celos: qͣꝫtomagis de tot milibꝰſꝫ ⁊ qͣꝫtomagis de ſancto ſanctoꝝ.Eſt etiā feſtum dn̄e que filiū regalidyademate coronatū ſic vidit tanqꝫ veꝝ deū ſuper excelſa aſcendereEt eſt feſtum noſtrū quia humananatura hodie ſuper celos eſt exaltata: quia niſi chriſtus aſcendiſſet:illud donū: ſcilicet ſpiritūſanctū ꝓquo ſic merito ſolēniſamus recipere nequibamus. Unde dicebat diſcipulis ſuis. Expedit vobis vt egovadā. Si eī nō abiero paraclitusnō veniet ad vos. vn̄ Ber. Solēnttas iſta chariſſimi gl̓oſa ꝯſūmatioē: ⁊ adīpletio aliaꝝ ſolēnitatū: ⁊ felix clauſura totiꝰ ītinerarij dn̄i nr̄iieſu xp̄i filij dei viui. Merito ſolēnitas diei huiꝰ agit̉: qꝛ ſol celeſtisiuſticie nr̄is ſe p̄ſentauit obtutibꝰ.