Druckschrift 
Meditationes vitae Christi
Seite
LIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Ta. VCIIIIFo. LIIII

dn̄m ſuū in eiꝰ diſceſſu diligētiſſime obſeruare: ⁊ q̄ ꝑ eū dicunt̉ ⁊ fiūtmēte viceroſiꝰ amplecti ⁊ ei ſe deuotius ⁊ hūilius recōmēdare ac totalit̓ aīm ſuū ab alijs retrahere. Dieigit̉. xl. a reſurrectiōe ſciēs dn̄s ieſus qꝛ venit eiꝰ hora vt trāſeat ex hͦmūdo ad patrē: cū dilexiſſet ſuos īfinē dilexit eos. Accipiēs igit̉ de paradiſo t̓reſtri ſcōs pres ⁊ illas oēsſctās aīas ⁊ bn̄dicēs enocb ⁊ helieibi remanētibꝰ ⁊ adhuc viuētibꝰ venit ad diſcipl̓os ſuos qͥ erāt ī cenaculo ī mōte ſyō cū matre ⁊ alijs. Etappares eis voluit an̄ diſceſſū ſuūpradere cū ill̓ in ſignū memorialedilectiōis ⁊ gaudij. Oībꝰ igit̉ ſil̓ comedētibꝰ cū leticia magna ī hͦ vltimo ꝯuiuio dn̄i ſui: dixit eis dn̄s ieſus: Tꝑs ē vt reuertar ad eū qͥ memiſit: vos at manete ī ciuitate donec induamī ꝟtute ex alto: qꝛ infrapaucos dies replebimi ꝟtute ſpūſſctī ex alto: vt vob̓ ꝓmiſi. poſtea ibitis ꝑ vniuerſū orbē predicātes euageliū meū: ⁊ baptiſantes credētes:⁊ eritis mihi teſtes vſqꝫ ad vltimūterre. Exprobrauit āt incredulitatēeoꝝ: qꝛ his qͥ viderāt eū reſurrexiſſe nō crediderāt .ſ. angelis ſuis. hͦnūc maxīe fac̄ cū p̄dicandū eſſe dicebat. q. d. Multomagꝭ vos debebatꝭ angelis credere: ⁊ anteqͣꝫ videritis me: qͣꝫ gētes q̄ credēt vob̓ p̄dicatibꝰ. nō me vider̄t. Fec̄ autē hͦ vtſuū defectū cognoſcētes. huilioreseſſent: on̄dens eis ī diſceſſu ſuo qͣꝫtū placebat ei hūilitas qͣſi eā peculiarit̓ recōmēdaret eis. Querētibꝰāt eis d̓ futurꝭ tꝑibꝰ noluit eiſ rn̄dere: qꝛ nō expediebat eis. Stās igit̉cōmedūt: loquunt̉: d̓ pn̄tia dn̄i ſuigaudēt: ſꝫ turbant̉ de receſſu eius

Tāta amoris dulcedīe ⁊ magnitudine diligebāt eū: ꝙ v̓ba de receſſuſuo nō poterāt equo tolerare aīo.Quid at de matre iuxta eū pradente: q̄ ſuꝑ oēs ſic intenſe eū amabat.An nō credis qꝛ ad hec ꝟba diſceſſus ſui maxīe dilectiōis tacta ⁊ cōmota dulcedīe reclīaret caput ſuūſuꝑ filiū ſuū: ⁊ recūberet ſuꝑ pectꝰeius. Nā ſi ioh̓es fecit ī cena: ml̓comagis meditari potes d̓ ip̄a. Un̄ſuſpirās cū lachrymis dicebat ⁊ rogabat eū dicēs. Fili mi ſi diſcederevis: duc me tecū. Dn̄s aūt ꝯſolāsea: dicebat. Rogo mat̓ chariſſimane moleſte feras diſceſſū meū qꝛ vado ad patrē. Te at hic remanere expedit ad tꝑs ad ꝯfirmādū credēteſpoſtea veniā ⁊ aſſumā te ad gl̓iammea. Ad que mr̄. Fili dulciſſime fiat volūtas tua. Nā ego nō ſolū remanere ſꝫ ⁊ mori ꝑata ſū ꝓ aīabꝰ ꝓqͥbꝰ tu mortuus es: ſꝫ eſto memormei. Dn̄s āt eā diſcipulos ⁊ magdalena ꝯſolabat̉ dicēs. Nō turbet̉cor vr̄m neqꝫ formidet. Nō relinqͣꝫvos orphanos: Uado ⁊ venio advos ſꝑ ero vobiſcū. Tādē dixit eisvt vadāt ī montē oliuēti: qꝛ inde volebat aſcēdere: ⁊ tunc diſparuit abeis. Mater gͦ ⁊ alij ſine mora iuer̄tad dictū montē qͥ eſt ꝓpe hirl̓m advnū miliare: ⁊ ibi iteꝝ apparuit eisEcce hodie habes duas apparitiones. Amplexatꝰ eſt matrē: valefaciēs eis: ⁊ mater eū. Diſcipuli āt ⁊magdalena ⁊ oēs alij ꝓcidentes ⁊lachrymātes: oſculati ſt̓ pedes eiꝰ.Ip̄e at erigēs eos: benigne oſculatus eſt. Erāt autē inuiſibil̓r ſanctipr̄es qͥ libēter ⁊ reuerēter intuebāt̉dominā: ⁊ bn̄dicunt: ꝑ quā tāta beneficia ſt̓ aſſecuti. Quō etiā ītuent̉

jiij