XCLa.

ciabimꝰ mirabilia. Tu es agnus qͥtoll̓ pctā mūdi: tu es qͥ oīm miẜerSic̄ audiuimꝰ ſic te vidimꝰ ocl̓isnr̄is. Ex ore īfantiū ⁊ lactantiū ꝑfeciſti laudē. modicū eī laborauimꝰ⁊ multā gl̓aꝫ ꝯtuliſti nob̓. Et vidimus gl̓iaꝫ tua qͣſi vnigeniti a pr̄e:plenū gr̄e ⁊ ꝟitatꝭ. Et oēs ꝓ. ad. eū.¶Canticum angolorum.Ca. LXXXIXUia ꝟo nō ē ꝟiſil̓e ꝙ a laude dn̄i ceſſaret āgeli ſcī (qͦꝝibi erat ml̓titudo copioſacū hͦ ſit p̄cipue eoꝝ officiū vt reſtauratiōis ſue recognoſcāt bn̄ficiū: iōip̄i exultates corā dn̄o totalit̓ iubilauer̄t. Nl̓a all̓a al̓. Te decet lauste decet hymnꝰ: ⁊ tibi reddet̉ votūin hirl̓m. Hymnū tibi dn̄e cātabimus d̓ caticꝭ ſyō. exaltare ſuꝑ celoſd̓s ⁊c̄. Cōfeſſionē ⁊ decore induiſtiOīa ꝑ te facta ſt̓ all̓a all̓a. Exaltaſti vt gygas ⁊c̄. Cū eſſes rex nr̄ an̄ ſecula: te feciſti pauꝑē all̓. Minoraſti te paulominꝰ a nob̓ vt nr̄as ruinas reꝑares all̓. Benigne feciſti involūtate tua ſyō: vt edificaret̉ ſuꝑna hirl̓m al. al. Hitantes ī domotua ī ſcl̓a ſcl̓oꝝ laudēt te al. Et peroēs vicos tuos cātabit̉ al. Tu faciāgelos tuos ſpūs: ⁊ mīſtros tuosignē vrentē. Tu numeras multitudinē ſtellaꝝ. Bn̄di. angeli dn̄i dn̄oLaudate eū oēs angeli eiꝰ. Adorātte oēs angeli tui al. Et plura alia q̄obmitto. Tūc oēs ꝓcidētes adorauerūt eū. In talibꝰ caticꝭ ⁊ laudibꝰſtabant oēs ſctī pr̄es ⁊ angeli corādn̄o qn̄ erat cū eis reuerēter alacriter ⁊ deuote: ⁊ qͣſi gl̓oſi ⁊ bt̄i ꝯtinueiubilabāt. Aſpice gͦ eos: ⁊ cū leticiaꝯgratulare eis: ⁊ attendę qͥ dicūt: ⁊

diſce deum laudare ⁊ venerari: ⁊ eigrās agere: bn̄ficia ſua regnoſcere⁊ toto affectu ſtude ad illā gloriā ꝑtigere vbi ſꝑ cū tā nobili ml̓titudīeī ꝯſpectu dei tui ī laudibꝰ ꝑſeueresNona apparitio quō apparuit. xi. diſcipul̓ ianuis clauſis. Ioh̓is. xx.Ca. XCDueniēte āt die octauo reſurrectōis iteꝝ apparuit dominꝰ ieſus ianuis clauſisdiſcipulis: ⁊ erat thomas cū eis qͥpͥma die nō fuerat. Et cū alij narraret ei ꝙ dn̄m viderat: rn̄dit. Niſi videro ī manibꝰ eiꝰ fixurā clauoꝝ ⁊cͣ.nō credā. Dixit gͦ paſtor bonus deſuo grege puſillo ſollicitꝰ. Pax vobis. Deinde dixit thome: infer digitum tuū hūc ⁊ vide: et noli eſſe īcredulus ſꝫ fidelis. Tūc thomas ꝓcidēs tetigit cicatrices ⁊ dixit. Dn̄smeꝰ ⁊ d̓s meus. Hoīeꝫ vidit ⁊ deūcredidit. Dixit etiā ſuā culpā d̓ hͦ ꝙdereliquerat eū ſic̄ alij dixer̄t. Dn̄sāt erigēs eū dixit. Noli timere: oīadimiſſa ſt̓ tibi. Hoc aūt de thomedubitatiōe ꝑmiſſū eſt diſpē ſatorie:vt euidētioribꝰ argumētis reſurrectio dn̄i ꝓbaret̉. ꝯſidera bēignitatē⁊ hūilitatē ac feruentē amorē eiusquō mōſtrauit thome ⁊ alijs diſcipulis vulnera ſua: vt tolleret oēmobſcuritatē a cordibꝰ eoꝝ ad ip̄oꝝ⁊ noſtrā vtilitatē. Reſeruauit autſibi dn̄s cicatrices vulneꝝ ꝓpt̓ triamaxīe vt fidē faceret apl̓is de reſuirectiōe: vt ip̄as on̄dat pr̄i: qn̄ vultpla care eū ⁊ interpellare ꝓ nob̓: eſtei aduocatus nr̄. Et vt eas on̄datreprobis ī die iudicij. Stat igit̉ dominus ieſus cū matre ⁊ diſcipulisſuis ꝑ aliquā morā loq̄ns d̓ regno