Ca. LXXVIII LXXIX LXXXV O. L
. Sexta apparitio qualiterapparuit Petro. Luce. xxiiij.Cap̄. LXXVIIIUm aūt Magdalena ⁊ ſocie reuectētes domū narraſcſent diſcipul̓ reſurrectionēdn̄i: Petrꝰ triſtis: qꝛ dn̄m nō viderat: nec qͥeſcere valēs ob amorꝭ magnitudinē receſſit ab eis: ⁊ ſolꝰ ibatad ſepulcꝝ. Neſciebat eī vbi eū alibi inueniret. Dū gͦ iret: dn̄s Ieſusei apparuit dicēs. Pax tibi ſymonTunc petrus ꝑcutiēs pectꝰ ſuū cūlachrymis ad terrā procidēs dixit.Dico culpā meā: qꝛ te dereliqͥ ⁊ pluries negaui: ⁊ oſculatꝰ ē pedes eiꝰDn̄s āt eū erigēs oſculatꝰ eſt eū dixitqꝫ ei. Pax tibi: Noli timere: oīapcta dimiſſa ſt̓ ribi. Bn̄ ego ſciebā:vt p̄dixi tibi. Nūc gͦ vade ⁊ ꝯfirmafratres tuos: ⁊ ꝯfide qꝛ mortē ⁊ oēsaduerſarios deuici. Hic gͦ ſil̓r fitmagnū paſcha. Stant ⁊ loquunt̉mutuo: ⁊ diligēter Petrꝰ aſpicit eū⁊ ſingula notat. Bn̄dictiōe ꝟo accepta rediēs ad dn̄aꝫ ⁊ ad diſcipulos oīa narrat. Scire āt debes ꝙde apparitōe dn̄i facta matri nil habet̉ in euāgelijs: iō poſui eā an̄ alias qꝛ ſic videt̉ tenere eccl̓ia: vt in legenda de reſurrectiōe habet̉.Quō dn̄s Ieſus redijt adſanctos pr̄es. Ca. LOA IX9EOminus Ieſus cū receſſitd Na Petro: nōdum viſitauerat ſctōs pr̄es poſt reſurrectionē ſuā: qͦs ī paradiſo deliciaꝝpoſuerat. Redijt gͦ ad eos ꝓcidēs īſtola candida cū ml̓titudine angeloꝝ. Quē in tanta gl̓ia aſpiciētesa lōge cū ingenti gaudio cū canticis ⁊ laudibꝰ ſuſceper̄t dicētes: Ec
ce rex noſter venite occurramꝰ obuiā ſaluatori noſtro. Magnū pͥncipiū ⁊ regni eiꝰ nō erit finis. Diesſctīficatiōis noſtre illuxit nob̓. Uenite oēs ⁊ adorate dn̄m. Et ꝓcidētes ī terra adorauerunt eū. Et poſtſurgētes ⁊ ſtantes corā eo reuerēt⁊ iocunde cōpleuerūt laudes ſuasdicētes. Uicit leo de tribu iuda: refloruit caro tua dn̄e. Adīples nosleticia cū vultū tuo dn̄e delectationes ī dext̓a rua vſqꝫ ī finē. Reſurrexiſti gloria noſtra: exultabimꝰ ⁊ letabimur in te. Regnū tuū dn̄e regnū oīm ſcl̓oꝝ. Dn̄atio tua ī oī generatiōe ⁊ gn̄ationē. Et nō diſcēdimus a te reſuſcitabimꝰ ⁊ nos: ⁊ nomē tuū exaltabimꝰ. Precurſor pronob̓ ingreſſus es pōtifex factus ineternū. Hec eſt dies quā fecit dn̄sexultemꝰ ⁊ letemur in ea. Cantatedn̄o canticū nouū: qꝛ mirabilia fec̄Appropinqͣnte hora veſpertīa dixiteis dn̄s Ieſus: Cōꝑatior fratribꝰmeis qͥ ꝓpt̓ mortē meā ꝯtriſtati ſt̓ꝫꝯterriti ⁊ diſperſi vt oues errantes⁊ multū deſiderāt me videre. Uadam gͦ ⁊ oſtendā me ip̄is. ꝯfortabo⁊ conſolabor eos ⁊ cito reuertor advos. At illi ꝓcidētes ⁊ adorauerūt⁊ dixerunt: Dn̄e ſic fiat vt dixiſti.Septima apparitio: quomodo apparuit duobꝰ diſcipulis euntibus in Emaus.Cap̄. LXXXUm gͦ ex diſcipulis eiꝰ duoIirent ad caſtellū emaus qͣſicdeſperati de ip̄o ⁊ eſſent triſtes d̓ his q̄ acciderāt ꝯferēdo dn̄sIeſus venit ⁊ iunxit ſe illis ī ſpecieperegrini: ⁊ ibat cū ill̓ interroganseos ⁊ rn̄dens ⁊ ꝯferēs verba ſalu-