Fo. XL.VII
¶ Ca. LXXIIIpctōꝝ ait dn̄s per ꝓphetā. Circūdedit me populus iſte: vt me de leret:vt ne caput tuū: nec tua vulneraretur intētio. Caligauer̄t oculi tui inmortē: ⁊ illa luiaria q̄ illumināt orbē: ad horā extincta ſt̓. Nōne ill̓ obtenebrātibꝰ tenebre facte ſt̓ ſuꝑ vniuerſam terrā: ⁊ illa duo magna luminaria cū illis ſubmota ſt̓? Hocaūt totū factū eſt vt auerterent̉ oculi ne viderēt vanitatem: ⁊ ſi viderētnō adherēt. Aures ille q̄ audiūt incelis ſanctus ſctūs ⁊c̄. audierūt interra demoniū habes. Et crucifigecrucifige eū. Ut qͥd hoc⁊ Ne aureſtue obſurdeſcerēt ad clamorē pauperis: ne reciperēt auditu vane detractiōis. Specioſa facies illa ꝑ filijs hoīm ſputꝭ illita eſt: afflicta colaphis: addicta deluſiōibꝰ. Sic eīſcriptū eſt. Ceper̄t ſpūere in eū: ꝑcutere facie̓ eius: ⁊ illudere eū dicētesProphetiſa nobis qͥs te percuſſit.Quare hoc? vt facies tua illuīaret̉illumīata ꝯfirmaret̉ ⁊ diceret̉ d̓ tervultus eiꝰ nō ſt̓ amplius ī diuerſamutati. Os illud qd̓ docet angelos ⁊ hoīes qd̓ dicit ⁊ facta ſt̓: felle⁊ aceto potatū eſt: ⁊ hoc factū eſt vtveritate ⁊ iudiciū loqueret̉ os tuū:ꝯfiteret̉ dn̄m deū ſuū. Manus qformauer̄t celos extēſe ſt̓in cruce:clauiſqꝫ ꝑforate duriſſimis: vt tuemanus extēderent̉ ad inope. vt dicere poſſis. Aīa mea ī manibꝰ meiſſemꝑ. Qd̓ tenemꝰ in manibꝰ: nō facile obliuiſcimur. Sic qͥ ſuā aīambene imprimit oroni: nō tradat eāobliuioni. Pectus in qͦ ſt̓ theſauriſapīe ⁊ ſciētie abſcōditi lancea vulneratū eſt: vt pectus tuū a prauiscogitatiōibꝰ mūdaret̉: mūdatū ſanctificaret̉: ſctificatū ꝯſeruaret̉. Pe
des illi qͦꝝ ſcabellū adorare debemus qm̄ ſanctū ē: dura crucifixiōeꝯfixi ſt̓: ne pedes tui feſtinarent admalū: ſꝫ ſꝑ viā mādatoꝝ dei incederent. Quid plura? ⁊ ip̄e dixit ꝑ pſalmiſtā. Foder̄t manꝰ meas ⁊ pedesmeos: dinumerauer̄t oīa oſſa meaPro te carne ⁊ aīam ſuā poſuit: vttūc corpus ⁊ ſpm̄ vēdicaret ſibi: toto ſe totū te cōparauit. Ecce gl̓ia ethonore coronatꝰ in dextera tue maieſtatꝭ aſſiſtit vultui tuo ꝓ nob̓. Caro ei ⁊ frāter nr̄ eſt. Reſpice dn̄e infaciē xp̄i tui: qͥ tibi obediēs vſqꝫ admorte factus eſt: nec deberēt recedere ob ocul̓ tuis cicatrices eius īperpetuū: vt ſic memineris qͣꝫtamab eo ꝓ pctīs nr̄is ſatiſfactionē receperis. Utinā appendas pctā nr̄aqͥbꝰ irā meruimꝰ: ⁊ calamitatē quāꝓ nob̓ paſſus eſt innocēs filius tuus in ſtatera: vt ſic effundas ſupernos miſcd̓iaꝫ tuā. Grās tibi dn̄e referat oīs linguā ſuꝑ pietate tua: qͥvnico filio cordis tui nō peperciſtiſꝫ ꝓ nob̓ oībꝰ illū tradidiſti ī mortēvt qͥ eū qͣſi fidelē aduocatū haberenius corā te in cel̓. Et tibi dn̄e fortiſſime zelotes qͥd gr̄aꝝ refera: qͥdꝓ nr̄a ſalute facere debuiſti ⁊ nō feciſti? Ab imo pedis vſqꝫ ad verticēcapitis totū te in aqͥs paſſionū demerſiſti: vt me totū de illis extraheres ⁊ intrauer̄t vſqꝫ ad aīam tua.Nam aīam tuā in mortē tradidiſtivt meā perditā tibi redderes.¶ De reſurrectione dn̄i apparitio prima quō apparuitmatri ſue. Ca. LXXIIIEniens dn̄s cū honorabilivmultitudine angelorū diedn̄ico ſūmo mane: et reſu-
h 3