Ca. LXIXFo.XLV

deoſculātes accipiunt ⁊ portāt admonumentū. Dn̄a tenebat caput:Magdalena pedes: reliqͥ autē ſtabat ī medio. erat āt ibi ꝓpe locū crucifixiōis ſepulcꝝ vbi eū ſepelieruntgenibꝰ flexis cū magnis fletibꝰ ⁊ gemitibꝰ ⁊ ſuſpirijs. qͦ facto mr̄ ip̄miteꝝ bn̄dixit ⁊ amplexabat̉ ſtās ſuꝑeū: ſꝫ leuātes eā poſuer̄t magnū lapidē ad hoſtiū monumēti. Ioſephāt volēs redire ad ciuitatē: dixit domine. Dn̄a mea rogo vos ꝓpt̓ deū⁊ amorē filij vr̄i dn̄i nr̄i vt diuertatis ī domū meā ſcio ꝙ domū ꝓpriānō habetꝭ: vtamini mea vt vr̄a: oīamea vr̄a ſt̓. Sil̓r ⁊ Nichodemꝰ dicebat. O qͣlis cōpaſſio. Regīa mūdi nō hꝫ vbi caput ſuū reclinet: perhos dies lugubres viduitatis ſueſub alieno tecto eā reducere oportet. Uere dies viduitatꝭ ſunt iſti: qꝛdn̄s Ieſus erat filiꝰ eius: ⁊ ſpōſus⁊ pr̄ ⁊ frater: ⁊ oē bonū: ⁊ oīa ſil̓ eomortuo ꝑdidit. Uere vidua ē ⁊ derelicta. ⁊ qͦ diuertat nō hꝫ. Ip̄a aūtſe inclinas humil̓r ⁊ gr̄as agēs reſpōdit ſe eſſe cōmiſſā Ioh̓i. Quibꝰille ioh̓es adhuc eū rogātibꝰ dixit:ꝙ volebat eā ducere ī montē ſyō indomū vbi magr̄ cenauit heri cū diſcipul̓ ſuis: ⁊ ibi cū ea ſtare volebatIlli āt ſe inclinātes dn̄e ⁊ adorātesſepulcꝝ receſſer̄t. Et iſti vt dic̄ euāgeliū remanſer̄t iuxta ſepulcꝝ. Apꝓpinqͣnte at nocte dixit ioh̓es dn̄e.Nō eſſet honeſtū hic morari vel denocte redire ī ciuitate: iō ſi vob̓ placet recedamꝰ. Tūc ſurgit dn̄a ⁊ genuflectēs ad ſepulcꝝ amplexatur ⁊bn̄dixit ſepulcꝝ dicēs. Fili minonpoſſum ampliꝰ ſtare tecū ego recōmēdo te pr̄i tuo. Et eleuatꝭ ocul̓ incelū cū lachrymis ⁊ affectu magno

ait. Pater eterne cōmēdo vob̓ filiūmeū ⁊ aīaꝫ meā quā dimitto cū eo⁊ ceper̄t recedere. Cum āt fuer̄t adcrucēibi flexit genū ⁊ adorauit dicēs. Hic reqͥeuit filius meꝰ ⁊ hic ēſanguis p̄cioſus eiꝰ. Sil̓r ⁊ oēs fecerūt. Cogitare potes ꝙ ip̄a priuscrucē adorauit: ſic̄ ip̄a pͥus natū filiū adorauit. Exin recedūt verſusciuitatē: ⁊ ꝑ viā vertebat ſe retro reſpiciēs. Cum at fuer̄t in loco vltraquē ſepulcꝝ ⁊ cruce̓ amplius videre nō potuiſſent vertit ſe flexit genu⁊ adorauit. Sil̓r ⁊ oēs fecer̄t cū lachrymis. Appropinqͣntes āt ad ciuitatē ſorores dn̄e velauer̄t ea tanqͣꝫ vidua cooperiētes qͣſi totū vultu eiꝰ ⁊ p̄cedebant: dn̄a qͦꝫ inter iohannē ⁊ magdalena ſeq̄bat̉ ſic velata. Tunc magdalena ī ingreſſuciuitatis volēs ſumere viā q̄ ducitad domū ſuā ⁊ illuc eos ducere: p̄uidit ſibi ante ⁊ dixit. Dn̄a p̄cor voſa more mgr̄i mei eamus ad domūnoſtrā ⁊ ibi melius ſtabimꝰ. Scitꝭꝙ ip̄e libēter veniebat ad eā. Ipſavr̄a ⁊ oīa mea vr̄a ſt̓: rogo vt veniatis: ⁊ hic plangere reinceper̄t. Dūaāt tacēte ⁊ annuēte verſus iohannē adhuc illa rogat iohannē. Quirn̄dit. Decētius eſt vt eamꝰ ad mōte ſyō: maxīe qꝛ ſic rn̄dimꝰ amicisnr̄is: ſꝫ tu potius venies cū ea. Dixit Magdalena: beneſcis ꝙ veniācū ea quocūqꝫ ierit: ⁊ nunqͣꝫ dimittā eā. Intratibꝰ aūt illis in ciuitatēꝯcurr̄t vndiqꝫ virgines ⁊ matronebone cū perpēdere potuer̄t: ⁊ aſſociāt eā vndiqꝫ fit planctus magnꝰSꝫ ⁊ boni hoīes ꝑ qͦs tranſibat cōpatiebāt̉ ⁊ mouebant̉ ad fletū dicētes. Ecce magna iniuſticia facta eſthodie ꝑ pͥncipes nr̄os ꝯͣ filiū huiꝰ

h