LXII
.uit celū ⁊ terrā ⁊ oīa: qͥ pōt nob̓ dare vitā ⁊ mortē: paradiſum ⁊ infernum. ¶ Circa quartū vero ad oēmcumulū ſuperfluentē attende aliadilectiōis inſignia. Fecit em̄ eis ſermonē pulcerrimū: plenum ignitiscarbonibꝰ dilectiōis. Cōmunicatꝭāt diſcipulis ⁊ Iuda peſſimo: licetin cōmunione nō fuerit ẜm aliqͦs:dixit ip̄e Iude dn̄s Ieſus: qd̓ facisfaccitius. Ille autē infelix iuit adpͥncipes ſacerdotū: qͥbꝰ eū die precedenti vendiderat triginta argenteis: ⁊ petijt ab eis cohortē ad ip̄mcapiendū. Interim aūt dn̄s Ieſusfecit diſcipul̓ dictū ſermonē: ex cuius ornata vtili ⁊ venerāda magnitudine qͥnqꝫ pͥncipaliter meditanda aſſume. Primo qualiter predicens eis diſceſſum ſuū ꝯfortat eosDicebat em̄ adhuc modicū vobiſcum ſum: ſꝫ nō derelinquā vos orphanos: vado et venio ad vos: etgaudebit cor vr̄m. Hec ⁊ his ſimitia q̄ ſuccincte tranſeo: dicebat eisq̄ corda eoꝝ totaliter penetrabantNon em̄ de receſſu ſuo poterāt aliquid pacifice tolerare. Scd̓o circaſermonē mediteris qualiter cordialiter ⁊ inſtanter inſtruxit eos d̓ charitate dicēs pluribꝰ vicibꝰ. Hoc eſtmandatū meū vt diligatis inuicē.Et his ſil̓ia: q̄ poteris in euāgeliolegere. Tertio circa ſermonē mediteris qͣliter monuit eos ad obſeruantia mandatoꝝ ſuoꝝ. Si diligitis inqͥt me mādata meā ſeruate: ⁊ ſi precepta mea ſeruaueritis:manebitis in dilectiōe mea: ⁊ ſil̓iaQuarto circa ſermonē cogita qualiter dat eis ꝯfidentiā ꝯtra tribulatiōes qͣs eis predixit venturas eſſeIn mūdo inqͥt preſſurā habebitis
in me aūt pacem: ſꝫ ꝯfidite: ego vicimundū. Et iteꝝ. Si mundus vosodit: ſcitote qꝛ ⁊cͣ. Item. Mūdusgaudebit: vos aūt ꝯtriſtabimini: ſꝫtriſticia vr̄a vertet̉ in gaudiū: ⁊ ſil̓iaQuinto qͣliter Ieſus aſpiciens incelū ꝯuertit ſe ad patrē dicēs. Pater ſerua eos qͦs dediſti mihi. Cuꝫeſſem cū eis ego ſeruabā ⁊c̄. Miꝝcerte quō diſcipuli qͥ tam vehemeter dn̄m ſuū amabat: hec verba ſuſtinere potuer̄t. Si gͦ que in hoc ſermone dicta ſunt attente diſcuſſerꝭ⁊ meditādo ruminaueris diligentin eoꝝ dulcedine requieſcēs: merito inardeſcere poteris in tantā dignationē: benignitatē: prouidentiā: diligentiā ⁊ charitatē: ⁊ alia q̄per eū hoc ſero geſta ſūt. Aſpice qͣꝫefficaciter deuote ⁊ delectabilit̓ loquens impͥmit diſcipulis q̄ narratin amenitate verboꝝ eiꝰ ſpūs. Cogita qͣl̓r diſcipuli ſtant meſti ⁊ capitibꝰ inclinatis: lacbrymātes ⁊ ſuſpirātes: ſunt ei pleni triſticia vſqꝫ adſummū: vn̄ ip̄e teſtimoniū perhibuit dicēs. Sꝫ qꝛ hec dixi vob̓: triſticia impleuit cor vr̄m. Inter alioſaūt aſpice Iohannē ei familiaritercoherente: qͣꝫ attente ⁊ diligēter aſpicit dilectū ſuū ⁊ anxiat̉: oīa em̄verba recolit. Nā ip̄e ſcribēs ſolūmō ea nob̓ tradidit. Inter alia qͦꝫeis dixit. Surgite eamus hint. Oqͣꝫtus pauor tunc in eos intrauit:neſciētes qͦ ire deberēt: d̓ eiꝰ ſeparatiōe plurimū formidātes. Poſtealocutus eſt eis cōplendo ſermonēeundo ꝑ viā multa edificatoria verba. Tandē cunctis cōpletis myſterijs vadit cū eis in ortū trās torrēte cedron: ⁊ ibi ſuū ꝓditore ⁊ armatos ꝯͣ eū iudeos expectat. Que āt