Summula Ranmundiadhuc alijs non obſtātibus regnū dei adipiſcit̉: Sed quedā ſunt ſacr̄a ſine qͥbus hō non p̄t ſaluari vt eſt baptiſmus. Et iō māifeſte pꝫ ꝙ argum̄tum eoꝝ nihil concludit. qꝛ dicunt logici ꝙ ex puris ꝑticularibꝰ nihil ſe-quitur quali mō eorum argumētum ꝓcedit. Scd̓o arguūt ſic. nullū ſa-cr̄m eſt pctm̄. ſed mr̄imonium ē pctm̄. gͦ mr̄imoniū non ē ſacr̄m. ꝯn̄a tenet in feſtino. Qaior patꝫ de ſe. Minor ꝓbatur. quia in mr̄imo fit pctm̄originale. igitur. ⁊cͣ Ad argumētum rn̄detur. ꝙ minor eſt falſa. ſed tuncde peccato originali ꝙ hoc eſt ꝯſecutiue ⁊ non ꝯtractiue. quia in mr̄imonio conſiderātur tria. ſcꝫ. ꝓlis generatio. fides integra. ⁊ gratia conſeq̄ns.⁊ quādo illa tria tenentur regulariter. tunc matrimonium non currit inpctm̄ niſi conſecutiue.sᵉ in mr̄imoº sᵉ mulieriLegittime iungi noli ſibi quā violaſti.i. ꝑviciū 8ᵉ ſeqͣntesTurpis adulteri vicio. ſi tres tibi caſus.i. miniſtraſti.i. ꝯdicūt§ aliqd̓Obſtant hi ꝙ procuraſti forte venenū.i. aliqd̓ ſil̓esͤ mulierꝭAut aliquod ſimile. quo vir ſit mortuus eiussᵉ mulieri cupis .i. in ꝯtractu ꝑ ꝟba de futuroCui iungi queris ſi contractare fidem datIn nōie dn̄i noſtri Ieſu chriſti et ſancte marie Amensᵉ mulier.i. ꝑ ꝟba d̓ pn̄ti s fidēIlla tibi tecum. vel p̄ſentem dat eandemsᵉ extra lrām ponitis ſeptē sͤ mulieriCaſibus in reliquis poteris ſibi legittimari6ᵉ iā ſcpͥta de viroHec econuerſo ſrribantur de muliere¶ Superiꝰ autor determinat d̓ mr̄imoº legittimoꝝ. hic iā det̓minat demr̄imonio illegittimoꝝ. Et diuidit̉ in duo. nā pͥmo facit hͦ qd̓ dictū eſt.Scd̓o ponit quoſdā caſus qui faciūt retinere mulierē q̄ cōmiſit adulte-riū. Scd̓a ibi. Caſibꝰ in reliqͥs. Et legat̉ lrā ſimul ſic. Si aliqͥs ꝯcūbit cuꝫmuliere. cū illa nō dꝫ ꝯtrahere mr̄imoniū ſi aliqͥs caſuū occurrit de iſtisQuoꝝ pͥmus eſt. ſi vir dedit ꝯſenſum vel conſiliū vel miniſtrauit venenūꝙ mulier deberet viꝝ interficere. ⁊ illo viro ſic interfecto ip̄e non dꝫ ꝯtra-here mulierē in vxorē ſiue mr̄imoniū cum tali muliere.¶ Scd̓s caſus eſt iſte: ſi aliqua mulier haberet virum infirmātē. ⁊ ſi promittit alteri ꝑ ꝟba d̓ pn̄ti. ꝙ poſt mortē ſui viri velit ip̄m ducere. tunc illd̓mr̄imoniū non tenet niſi viro mortuo. Alij ſic ſcd̓m caſum exponūt Tunoli iungi iſti mulieri que viuēte viro dat fidem contrahendi matrimo-niū poſt obitum viri ſui. Rōem aſſignāt iſtā. quia illa mulier te neſciente poſſet viro mortem inferre. ¶ Tercius caſus. ſi mulier ꝯgͦuit carnalit̓