xiit

Folio. xxxviiii.tentia debet fieri ex amore ⁊ or̄o ex timore. ſed pn̄ia veſꝑtina vel ſerotinanō fit ꝓpt̓ amorē ſꝫ magꝭ ꝓpt̓ timorē. gͦ pn̄ia ſerotina vel veſꝑtina nō ē ꝟapenitētia. Maior pꝫ ꝑ mgr̄m ſentētiaꝝ dicentē ꝙ directa penitentia de-bet eē charitatiua. ſed Minor ꝓbat̉. qꝛ illa pn̄ia (que ſit in agone mortꝭ)iſta fit ex timore qꝛ ip̄e infirmus ꝑenniter ꝓpter mētum mortis. quia ſinon timeret mortem ⁊ ſciret ſe euadere nunqͣꝫ peniteret qͣre ſequitur ꝙtarda penitentia ſiue ſerotina fit ex timorr ⁊ ꝑ ꝯn̄s non eſt pn̄ia. Ad hͦ du-bium rn̄dent doctores vnanimiter ꝙ penitentia ſerotina dūmodo peni-tentia fiat ex tota cordis ꝯtritione vera eſt. Et hoc patet de latrone qͥ pendebat in cruce cuꝫ chriſto in latere dextro. qꝛ ille latro penituit in agonemortis dicens. memento mei dn̄e dū veneris in regnū tuū. Sed tn̄ ſuꝑ-nemo ſe remittere debet vt ſuā pn̄iam tardari vellet vſqꝫ ad vltimā extremitatē vite ſue nā dicunt doctores ꝙ non tātum ꝯtritio ſiue penitentiaſaluauit iſtum latronē in cruce. ſed ſua magna fides quā habuit in xp̄mmagis em̄ credidit qͣꝫ ſancti ⁊ ſancte martyres ⁊ hoc ex tactu ſtille ſanguinis chriſti ſuꝑ ip̄m ſtillātis qui erat infinite virtutꝭ ad ſoluendū vinculapeccatoꝝ ⁊ de hoc Apocalipẜ. pͥmo chriſtꝰ lauit nos a peccatꝭ noſtrꝭ in ſucſanguine. Nā hoc ꝙ fideles martyres crediderunt hoc viderunt ad oculum. Etiā eorum fides ꝯfirmata fuit ꝑ ſigna ⁊ miracula. Iſte aūt latro vidit chr̄m pendentē in cruce ⁊ dānatum taqͣꝫ male factore nihilominꝰ tam̄ip̄m filiū dei eſſe credebat. Et hec mexime fuit cauſa ſaluatōis ⁊ gͦ d̓t be-atus Auguſtinꝰ penitentia ſera raro eſt ꝟa. Nā vt frequenter nō ex amare ⁊ ꝟa cordis ꝯtritōe. ſed ex timore ꝓcedit. Ulteriꝰ ē notāduꝫ. lrā d̓t ꝙ illamēbra ſcꝫ oculi ⁊ manꝰ dn̄t vngi. Et huiꝰ ē duplex rō. Prima. qꝛ ꝑ iſta mē-bra pͥncipaliter exercet̉ culꝰ diuinꝰ. Et qꝛ vnctio eſt quedā ꝯfirmatioſpir-tualis. gͦ vt iſta mēbra ꝯfortarent̉ vngi dn̄t.¶ Scd̓a rō. illa mēbra vngi dn̄t ꝑ que delinquimꝰ ⁊ peccauimꝰ. ſꝫ vidēdoaudiēdo. palpādo: ſic d̓ alijs peccauimꝰ. gͦ illa mēbra tāqͣꝫ pͥncipaliora vngenda ſtꝭ. ¶ Ultimo e dubitādū de caſibꝰ. Primo d̓r vtꝝ veſanꝰ ⁊ freneticus in extremi ſtꝭ vngendi Rn̄detur ſb̓ diſtinctōe. qꝛ vel tales ſtꝭ ꝯtinue furibundi abſqꝫ tꝑis int̓uallo vel aliquādo ⁊ aliquādo non. mō ad dubiumb̓r. ꝙ ſi ꝯtinueſt iuribundi non ſtꝭ vngendi. Rō eſt. qꝛ om̄is vngendꝰ de-bet habere rōem ⁊ voluntatem ⁊ deſiderium vnctionis. ſed tales freneti-ci non deſiderant vnctōem ſi autem iſti frenetici⁊ veſani aliqn̄ſtꝭ furibundi tunc ſi petunt vnctōem quādo vſum rationis habent tunc debent vn-gi⁊ alias non ¶ Secundus caſus. An ſit verum ꝙ ip̄i infirmi dicunt ante mortem ip̄is apparere ip̄m angelū vel diabolum ⁊ videre iudiciū diui-num. Ad hoc reſpondet beatꝰ Auguſtinus ꝙ ſic. anima p̄t ſcire iudiciūꝑticulare vt maneat in purgatorio vel in loco vbi peccauit. non tamen hconfertur omnibus animabus. ſed anima non p̄t ſcire iudiciū vniuerſa-le. qꝛ tale iudicium tātum apparebit in die nouiſſimo quādo dicet̉ bonisvenite benedicti ⁊ malis. itē maledicti. Math̓. xxv. Unde ſi bona fecerūtin preſenti vita tunc ip̄is erunt angeli p̄ſentes animā cuſtodiētes per oppoſitum autem ſi male fecerunt in preſenti vita tunc ip̄is erunt diabolipreſentes animam expectantes. Alij autem ſic reſpondent quando q̄rit̉Itrum ip̄i infirmi verum dicunt quando dicunt ſevidiſſe angelum vl̓g iij