Summula Raymundipertinenter ad quando. Sed quandoẜcaret partes hoīs tunc deberetſcribi ꝑ i dd̓o timpus. Et ẜm illā diſtinctōem antiquoꝝ in lrā ſtabit timpona. ¶ Sed tamen in veritate illa diſtinctio minus valet naͣ illud du-plex ẜcatum hr̄ ꝑ hoc nomen tp̄s ſb̓ vna ꝓlatione. Nā ꝙ tp̄s ẜt dimenſionem reꝝ d̓ ſe pꝫ. ſed ꝙ tp̄s ſb̓ eadem ꝓlatōe etiā ẜt ꝑtes facier pꝫ ꝑ Pſal-dicētem ⁊ reqͥem tꝑibus meis. vbi ponit̉ tꝑibus ⁊ illud clare declarat gre-ciſta dicens. ꝑtinet ad tp̄s qn̄ tp̄s dimēſio rerum ſignatur ꝑ idem ꝑs ꝑterita faciei hac ꝓ ꝑte tn̄ p̄ſumunt dicere quidā timpꝰ qd̓ tāqꝫ dictū pueri-le refuto. Et ſic pꝫ ꝙ ẜm reivitatem dici dꝫ tꝑa ſed ſi in textualibꝰ habeī̉timmpora hoc ẜm vſum antiquoꝝ poſitiuoꝝ qui ſic ſtꝭ loquuti ꝓpt̓ hr̄e dif-frentiā inter hec duo ẜcata. ¶ Scd̓o notandum in lrā. ꝙ eger nō debꝰvngi niſi ſemel in anno. Ex hac lrā elicitur. ꝙ ſolꝰ infirmꝰ eſt in fine vitequādo non eſt ſpes vite vngēdum Pro quo dubitatur. vtꝝ cuilibꝫ poſtulās vnctōem ſacr̄i ſit vngendus. Ad hoc rn̄det ſctūs Mhomas. ꝙ nullushomo ſit vngēdus niſi infirmus ⁊ poſttus in articulo mortis d̓ quo noneſt ſpes euādēdi mortē. Per hoc ꝙ d̓t infirmus excludit̉ ſanꝰ. imo ſi iſtſtatim peterēt non ſt vngendi. Per hoc qd̓d̓r poſitꝰ in articulo mortꝭ excludit illos infirmos qui non timēt morte. nā tales non ſtꝭ vngēdi. ſed ꝑhoc ꝙ d̓t in textu. ꝙ dꝫ poſtulare vnctōeꝫ. excludit illos qui nō poſtulātcū debita rōne ſacramentalē vnctōem. vt ſtꝭ frenetici qͥꝯtinue ſt furibundi. qꝛ tales ſtꝭ ſine rōne. ¶ Mercio notādum. ꝙ ſctūs Iacobꝰ in canonicaſua d̓t. ſi qͥs vr̄m infirmat vngat̉ oleo ſctīficato. ⁊ ſi quis ē in pctīs p̄ſbyteri orāt ꝓ eo vt remittent̉ ei pctā. Ex quibꝰ ꝟbis notat̉ triplex effectꝰ vn-ctionis. Primꝰ eſt. ꝙ vnctio augmetat grām ⁊ deuotōem. Scd̓s effectusꝙ ꝑ vnctōem alleuiat̉ morbꝰ nā ſi infirmꝰ eēt euaſurꝰ mortē tūc citiꝰ euaderet qͣꝫ ſi n̄ eēt vnctꝰ. Et hoc eſt ꝯtra illos qͥ credūt ꝙ qn̄ aliqͥs vngitur ꝙille non p̄t euadere morte. Mercius effectꝰ ē. ꝙ vnctio delet venialia. vnꝭd̓t metriſta. Ungor in extremis ꝙ ſit mihi gr̄a maior. Et morbus leuiorac mea culpa minor.¶ Itē nota ꝙ in ip̄a vnctōe duo ſtꝭ. ſcꝫ materia ⁊ forma. materia vnctio-nis eſt oleū oliue ꝯſecratuꝫ ab ep̄o. ſꝫ forma vnctōis ē dudlex quā īſtituitbtūs Gregꝰ. ⁊ ē dep̄catīa. Et ē iſta ꝑ iſtā ſacrā vnctiōeꝫ deleat tibi d̓s qͥcqͥddeliqͥſti ꝑ viſum. auditū. guſtū. tactū. ⁊ ſic d̓ alijs. Alia ē quā inſtituit btūsHieronymꝰ ⁊ ē indicatiuā ⁊ ē iſta. Ungo oculos tuos olio ſctīficato ī nomine pr̄is ⁊ fili ⁊ īpūſſctī. am̄. Sꝫ aliqͥ moderni p̄ſbyteri faciunt vnā aliāformā mixtā ex illis duabꝰ. Dicentes vngo oculos olio ſctīficcto in noīepr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī. Et ſb̓iungūt ⁊ ꝑ iſtā ſacrā vnctōem deleat tibi d̓s quicqͥd deliqͥſti ꝑ viſum. auditū. guſtū. ⁊ tactū. ⁊ ſic d̓ alijs.¶ Tte nota d̓r in vna regula. ꝙ mēbra vngenda pͥus dn̄t lauari hͦ em̄ fitduplici d̓ cā. Prima cā ē ꝓpt̓ reuerentiā ſacri videlꝫ. ne ſacramētū ad lociimmundū ponatur. ¶ Scd̓a cā eſt in ſignū huiꝰ ꝙ nr̄a ꝯſciētia dꝫ eē lo-ta ab om̄lbꝰ pctīs. Sed d̓r vlteriꝰ in regl̓a. ꝙ infirmꝰ nō dꝫ vngi in fronte ⁊rō huiꝰ eſt. qꝛ ep̄s frontē vnxit in ꝯfirmatōe mō ptās ſuꝑioris non ꝯuenitinferiori. ¶ Item nota in vnā regula d̓r ꝙ ſacerdos debet inducere infi-mū vt ꝯfiteatur ⁊ penitentiā agat Dubitatur gͦ vtrum penitentia ſcrotī-vel contritio ſit vera penitentia dicūt aliqui doctores ꝙ nō. qꝛ oīs peni-