Folio. xxxviii.mitate ſed ſi ip̄e vadit d̓ vna infirmitate ad aliā. tunc ip̄e p̄t bis vngi. Etergo ſacerdos qn̄ vult aliquē infirmū vngere tunc dꝫ requirere vtꝝ ſit vnctꝰ in illo anno tunc autor in lrā addit ꝙ aliter eſt d̓ ꝑſouis clauſtralibus⁊ ſpūalibꝰ. qꝛ iſte ꝑſone pluries pn̄t vngi qͣꝫ ꝑſone ſeculares. Et iō ſac̓doscaute dꝫ ſe regere circa vngēdos qꝛ tenet̉ ſcire an vngendi ſtꝭ ſpūales ⁊ etꝭſeculares. Et tenet̉ interrogare an infirmus infirmabat̉ ꝑ totū annu-an non. ⁊ ẜm hoc ſe regat. ¶ Scd̓a regula eſt. ꝙ ille qui debet vngi debeteſſe decemocto annoꝝ antiquus. Et rōem aſſignat ſanctꝰ homas ⁊ d̓tꝙ ip̄e vngendus debet habere rōem ⁊ voluntatem ꝯplexam ⁊ ꝑfectam.Et id̓o pueri non vtentes rōne non debent vngi ſed ſi aliquis puer eēt qͣttuordecim annorum vel circa cum bona ratione ⁊ diſcretione talis poſſivngi vt pꝫ d̓ multis pueris vbi vnꝰ magis vtitur ratione qͣꝫ alter.¶ Mercia regula. ꝙ nullꝰ dꝫ vngi niſi pͥus cū deuotione illā vnctōem deſiderauerit ⁊ poſtulauerit. Sꝫ ſi eſt ita debilis ꝙ non p̄t ſacr̄m vnctiōis po-ſtulare tunc ſufficit ꝙ ſignum facit cū oculis vel cū manibꝰ illd̓ ſacr̄mdefiderando. Et vera ſigna ſtꝭ illa vt cum oculis lachrymat̉ ⁊ vt manus ſuas ad celum eleuat. Et etiam ꝙ ſupirat in ſuo corde-¶ Quarta regula eſt. ꝙ ip̄e mutus non dꝫ ſumere corpus chriſti nec debet vngi niſi poſtulauerit cum certis ſignis ⁊ cū hoc ſi ē catolicꝰ ſiue xp̄ia-nus verus. ¶ Quinta regula eſt talis. ꝙ loca vngenda ⁊ mēbra ſepius dꝫlauari ⁊ locio in ignē ꝓijci: Et ſacerdos debet ip̄m infirmū monere ꝙ omnia peccata ſua confiteatur ⁊ patienter ſuſtineat ꝯpunctōeꝫ ꝓ ſuis pctīsSexta regula. ꝙ ſi aliqͥs eſt ꝯfirmatꝰ tunc ſacerdos non debet ip̄m vngere in fronte. Et ratio eſt. qꝛ ep̄s cum eū ꝯfirmauit tunc vnxit eū in fronte ⁊ iō non eſt vngendꝰ in fronte poſt. ¶ Septima regula eſt talis. ꝙ oculi. aures: nares. mauus. ⁊ pecus. nec non ⁊ pedes om̄ia hec ſtꝭ vngēda. Sꝫſcapule non dn̄t vngi. Et rō illiꝰ pꝫ in lrā. qꝛ ſcapule carent miſterio diuio¶ Octaua regula eſt. ꝙ p̄ſbyter aliter eſt vngendꝰ qͣꝫ laicus. Et rō eſt: qꝛmanus preſbyteri interius non debent vngi. qꝛ ab Ep̄o vncta ſtꝭ illa locaquando gradum ſacerdotij condonauit. Sed manus preſbyteri debentvngi exterius. ¶ Nona regula. ſi aliquis p̄ſul inunxit aliquem infirmūtunc ſimplex ſacerdos non debet vngere eum ⁊ hoc eſt verum in vna ⁊ eadem infirmitate: ¶ Decima regula. Si infirmus vnctus facit creſim .i.tranſitum de infirmitate ad ſanitatem. tunc loca vncta debent lauariEt lotio illa proijciatur in ignem vel in aquam fluentem vnde dicūt expoſitores hic circa textum. ꝙ creſis eſt mutaio alicuius morbi ſiue in firmitatis ad ſanitatem. ¶ Ultima regula eſt talis. ſi aliguis infirmus eētinclinatus ad agonem mortis. tunc ſacerdos hoc cognoſcens dꝫ emittere ſeptem pſalmos. Et debet agonizantem vngere ⁊ poſtea ſeptē pſalmoslegere ne aliquis ſine vnctione moriatur. ⁊ ſic ſb̓ſtātia ſacr̄i carens etiamcareret effectu ſacr̄i.¶ Notādum eſt circa lrām. ꝙ communiter in paſſu pn̄tis textus habet̉timpora non eſt hoc opinādum eſſe d̓ intentōe autoris ſed ꝓpt̓ antiquosquoſdam ⁊ poſitiuos grammaticos. Pro quo ſciendum eſt. ꝙ quidā antiqui grammatici dixerunt ꝙ hoc nomen tempus haberet duo ſignificata. nam quando ſcriberetur ꝑe ꝙ tunc ẜcaret quandam dimenſionemg ii