Summula Raymandi.i. fecerit ꝯfeſſionē debitāNon celebrat niſi ſit confeſſus crimine primosͨ habeat intētōem nunqͣꝫ incidēdi pctm̄ mortaleAut ſit contritus ſe nunqͣꝫ velle redire¶ Poſtqͣꝫ autor poſuit documēta ẜuādū iuxta ꝯſecratōem corꝑis chriſtiIn hac ꝑte on̄dit a quibꝰ corpꝰ chr̄i ſit ſumēdū. Et pͥmo facit hoc Scd̓oon̄dit quibꝰ ſit denegādū. ibi (Cū vomit infirmꝰ ( Primo d̓t ſic. hō chri-ſtianus volēs ſuſciꝑe corpꝰ chr̄i dꝫ eē mundꝰ a peccatis ⁊ debet eē ꝯfeſſus ⁊ꝯtritus. Et reddit cām que eſt talis. vt iſte ſcꝫ qui reddit nos dignos di-gne ſuſcipiatur a quolibet Subdit etꝭ ꝙ nullus p̄ſbyter debet celebraremiſſam niſi ſit ꝯfeſſus. ⁊ hoc eſt verum ſiipe ē ꝯſtitutꝰ in peccato mortali.⁊ debet habere ꝓpoſttum ammodo ſe a peccat abſtinere.¶ Sciēdum pͥmo. ꝙ ratō littere p̄t capi in ſimili. quicunqꝫ enim inuitataliquem honeſtum hominem ad hoſpitium ſuum. ille diſponit hoſpitiūſuum qͣnto curialius ⁊ puriꝰ p̄t. ⁊ ergo multomagis debet hoc fieri iuxtacreatorē nr̄m. ſcꝫ. ꝙ hō ip̄m inuitat in domū ſua .i. in aīam ſuā quā maxime dꝫ purgare a peccatꝭ mortalibus vt ip̄e creator celi ⁊ terre digne ſuſci-piat̉: Et rō huiꝰ ē. qꝛ ſi illd̓ qd̓ minꝰ videtineſſe ineſt. gͦ illd̓ qd̓ magis videtur ineſſe ineſt. ſed magis videt̉ ineſſe ꝙ hō magꝭ dꝫ purgare ſuū hoſpitiūaduerſus ſuum creatorem qͣꝫ ꝓximū ſuū.¶ Scd̓o notādū. autor d̓t in lrā (Om̄is hō purꝰ) ꝙ hō etꝭ debet eē pur-⁊ mundꝰ in volūtate ſua. ſic ꝙ ip̄e ſit in firmo ꝓpoſito dimittēdi ampli-pctā: qꝛ licet hō eēt ꝯfeſſus ſua pctā ⁊ non ꝓponeret ea dimittere. ip̄e indigne caꝑet hoc venerabile ſacr̄m. Etꝭ ip̄e debet eēt mundꝰ a cibo corꝑali-qꝛ debet eē ieiunus ⁊ ſobrius vt pͥus viſum eſt. niſi hō eēt in magna infir-mitate poſitus. Iteꝫ autor d̓t in lrā (e ꝯfeſſus ſit) Rō quare hō debꝫ ꝯfi-teri pctā ſua volens ſumere corpꝰ dn̄i ē iſta. qꝛ ẜm Apl̓m pͥma Corinth̓. xjSi qͥs corpꝰ dn̄i manducat ⁊ ſanguinem indigne bibit. iudiciū ſibi māducat ⁊ bibit. ſed hō ꝯſtitutꝰ in pctō mortali non ē dignꝰ ſumere corpꝰ ehriſti⁊ gͦ ſi ſuſcipit. indigne ſuſcipit. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſumit et̓nā dānatōem. Unde notādum: ꝙ illud non eſt inſtitutū ꝓpterea ne hoc venerabile ſacr̄m maculetur. qꝛ in malo homine ita purum ⁊ verum eſt ſacramētuꝫ ſicut in bonohomine. Hoc p̄t declarari in hac ſimilitudine. qꝛ ſol ſplendet ſuꝑ omniamūda ⁊ immunda. ſcilicet ſuꝑ aurum ⁊ lapidem p̄cioſum ⁊ etiam ſuꝑ lutū. ⁊ tn̄ ſol non maculat̉ ꝓpter lutū magꝭ qͣꝫ ꝓpt̓ anꝝ. Sic ē de recipiētibꝰcorpꝰ dn̄i indigne. De quibꝰ canit eccl̓ia. Sumunt boni ſumūt mali. ſorte tn̄ ineqͣli: vite vel interitꝰ. Itē nota. ꝙ hoīes accedūt ad hoc ſacr̄ꝫ tribꝰmōis. Quidā accedūt digne. qͥdā indigne. qͥdā nec digne nec indigne Illi accedūt digne qͥ abſqꝫ omī pctō accedūt in timore ⁊ reuerētia ⁊ in amo-re. ⁊ ſtꝭ illi qͥ ſatiſfaciūt ẜm ꝟitatē. ⁊ illis auget̉ grā. Quidā accedūt nec indigne. nec digne. ⁊ ſtꝭ iſti qui ſatiſfaciunt. ſed non cum tanta ꝯtritione qͣnto merito deceret. ⁊ illud nihil vel parum augetur gratia. Quidaꝫ acce-dunt indigne ſimpl̓r. ⁊ ſtꝭ iſti qui nec ſatiſfaciunt ẜm ꝟitatem nec ẜm ꝓ-babilitatem. ſicut dixit Apl̓s ad Coꝝ. loco p̄alle. Probat autem ſeip̄m ho
Druckschrift
Summula Raymundi : brevissimo compendio sacramentorum alta complectens misteria, de sortilegis, symonia, furto, rapina, usura, etquam variis casibus ... resolutiones abunde tradens
Seite
XXVIIv
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten