ſecratoij
Folio. xxvii.Sed negat̉ minor. qꝛ ſpelta generat̉ indirecte ꝓpt̓ groſſaꝫ naturā ip̄iusterre vel agri. ⁊ ꝑ ꝯn̄s relinquit̉ ꝙ cū ea nō p̄t fieri ꝯſecratio corꝑis chriſti.Cōtrariū tn̄ tenet Albertꝰ magnꝰ qͥ d̓t ꝙ ſpe lta n̄ differt a tritico ſpecifice¶ Octauꝰ caſus. Si aliqͣ vetula fingeret ſe eē infirmā ⁊ peteret corpꝰ dn̄iiudeis traderet vel vēderet. tūc dubitat̉ qͥd huic vetule ſeu mulieri eēt faciēdū. Rn̄r breuit̓. ꝙ talis mulier ē ꝯcremāda. eo ꝙ talis mulier eiꝰ crea-torē ⁊ qͥ ſanguinē ſuū ꝓ ea effudit ad crucifigēdū ſcd̓ario tradidit.¶ Nonꝰ caſus ē. Si ſacerdos eleuat corpꝰ chr̄i ⁊ ī eleuādo īduas ꝑtes di-uidat. tūc dubiū ē qͥd ibi ſit faciēdū. Rn̄r. ꝙ vnā medietatē circa agnꝰ deiin duas ꝑtes diuidat. ⁊ vnā medietatē in calicē ponat.¶ Decimꝰ caſus ē. Si ſacerdos eleuando calicē gladio ꝑforat̉ ⁊ retro ca-des ſanguinē effuderit ad faciē homicide ⁊ cū hͦ tāgeret manꝰ eiꝰ. tūc du-bitat̉ qͥd ſit ibi faciēdū. Rn̄r. ꝙ manꝰ eiꝰ ⁊ facies eiꝰ lauētur ⁊ lotio a ſacerdotibꝰ ſumat̉ vel ad locū ſanctuarioꝝ reẜuet̉.¶ Undecimꝰ caſus. ſacerdos leuās calicē ⁊ ſi auis ſtercorizat in calicē fa-cta ꝯſecratōe. tūc dubitat̉. vtꝝ ſacerdos dꝫ totū ſumere. Rn̄r ſi ip̄e ſac̓dosnō adhorret: tūc ſumat in noīe dn̄i. ſi ꝟo adhorret. ponat totū ad locū ſanctuarioꝝ ⁊ vinū ⁊ aquā īcipiat d̓ non oꝯſecrare.¶ Duodecimꝰ caſus. Exquo in p̄cedēti ſnīa ⁊ ſil̓r p̄ſenti dictū ē d̓ miſſa. c̄rit̉ qͣre miſſa q̄ fit in die paraſceues. nec hꝫ pͥncipiū nec finē. qꝛ nec introi-tus pͥncipiat̉ nec bn̄dicamꝰ finit̉. Rn̄r. ꝙ illd̓ fit ad innuēdū. ꝙ ille qͥ ē pͥn-cipiū ⁊ finis tūc a nobis receſſit. Etiā ex eo. qꝛ ille qͥ ē in tribulatōe nō indiget bn̄dictōe. ſed cōpaſſione. ⁊ ideo nō dicimꝰ bn̄dicamꝰ. Etꝭ iſta miſſanon hꝫ mediū. qꝛ hoſtia nō ꝯſecrat̉. exeo. qꝛ ꝟba hoſtia tūc fuit immolataVel p̄t etꝭ dici. ꝙ talis miſſa nō hꝫ pͥncipiū nec finē nec mediū. qꝛ ille tūca nobis receſſit qͥ ē pͥncipiū a quo oīa. ⁊ qͥ ē mediū ꝑ quē oīa. ⁊ qͥ ē finis adquē om̄ia. ẜm Apl̓m rhoma. xj.¶ Decimuſterciꝰ caſus eſt. quare in die paraſceues altaria ſunt denudata. Rn̄r. ꝙ tūc chr̄s ſuis veſtibus fuerat denudatus: habebat em̄ tria gn̄aveſtimentoꝝ. pͥmū genꝰ fuerat materiale ſeu veſtes materiales qͣs vt alihoīes ferebat. ⁊ illis veſtibꝰ fuit denudatꝰ. Un̄ Pſal̓. Diuiſerunt ſibi veſtimāta mea. Scd̓o habuit veſtimēta aīe. ſcꝫ corpꝰ ꝓpriū. qd̓ erat veſtimētūdeitatis. iſto veſtimēto aīa chr̄i fuerat ſpoliata ⁊ corꝑe ſuo denudata Un̄in paſſione Math̓. xxvij. d̓r. Et inclinato capite emiſit ſpm̄ Mercio chr̄shabuit veſtes ſpūales .i. ſctōs apl̓os. qͥ eū quodāmō veſtiebāt ⁊ ornabant.iſtis veſtibꝰ chr̄s etiā fuerat denudatus. qꝛ ab omnibꝰ erat derelictꝰ Und̓ſacra ſcpͥtura. Ecce venit hora vt oēs diſpergemini vnuſquiſqꝫ in locū ſuum ⁊ me ſolū derelinquetis.ſcꝫ chr̄m5 chr̄ifidelis sº mēteOmnis homo purus et confeſſus ſit vt illumſcꝫ ad et̓nā ſaluatōemDigne ſuſcipiat qui dignos nos iubet eſſesᵉ qͥcūqꝫ p̄latꝰ .i. ſb̓iectꝰ mortali pctōPreſbyter oppreſſus mortali crimine. miſſame iij