Summula RaymundiScd̓a cā eſt. ponat̉ ꝙ aliqͥs ſacerdos infirmus celebraret ⁊ poſt ꝯſecrationem intantū debilitet̉ ꝙ vlterius nō poſſit celebrare. quid gͦ faciendū eētRn̄det̉ ꝙ ſi eēt aliqͥs ſacerdos circūſtans ille dꝫꝯſiderare puncta vbi di-miſit. ⁊ ibi debet incipere ⁊ adimplere miſſam. Si aūt ibi non eēt ſac̓dostunc corpus xp̄i debet ẜuari iſſis infirmis ⁊ porrigi qn̄ eſt ncc̄arium.¶ Tercius caſus. ponat̉ ꝙ ſacerdos inueniat hoſtiā cruentantē ꝓpt̓ miraculū aliqd̓. quid eſt ibi faciendum Rn̄det ſctūs Hieronymus. ꝙ hoſtiaꝫſanguinolenta apta non eſt ſumenda a ſacerdote. ſed inter reliqͥas ſctō-rum ē tenēda ⁊ tāqͣꝫ reliquie in ſanctuario reuerenter ē habēda.¶ Quartꝰ caſus. ſi ſacerdos volens ꝯſecrare corpus chr̄i dicat hoc eſt corpus meū dimittēs lyem̄. tūc dubitat̉ an ꝯſecrat corpus xp̄i. Rn̄et̉ ꝙ ſic. qꝛly em̄ non eſt d̓ ncc̄itate ꝯſecratōis. qꝛ Apl̓s pͥmo ad Corinthios. xj. nō ponit. Et rō eſt. qꝛ ſi d̓ neceſſitate poneret̉ tūc an̄ appoſitiōeꝫ illius dictionisſaceerdotꝭ nō ꝟe ꝯſecraſſent corpus xp̄i. ſed hoc eſt hereticū dicere. Sꝫ di-ceret aliqͥs. quid tunc facit lyem̄ inter illa ꝟba ꝯſecratōis. Rn̄r. ꝙ nihil aliud. niſi qd̓ ponit̉ ibi ꝓter ꝟboꝝ p̄cedentiū ꝯnectōem. dd̓o. accipite ⁊ māducate ex hoc oēs. hoc em̄ eſt corpus meū. Et lꝫ em̄ d̓ neceſſitate non ponitur inter ꝟba ꝯſecratōis tn̄ ſi aliquis omitteret friuole ⁊ ex intentiōe pec-caret mortalit̓. qꝛ faceret ꝯtra ſtatuta rhomane eccl̓ie.¶ Quintꝰ caſus ē. quare ſacerdos d̓t. hoc em̄ eſt corpꝰ meū: ⁊ nō. hoc em̄fit corpꝰ meū Rn̄det ꝙ hoc ꝟbū fit importat qͣndā ſucceſſionē ſeu trāſmutatōem. ſed hoc ē importat ꝑmanentiā. ſed in deo nulla eſt trāſmutationec vlla ſucceſſio. ſed pura ꝑmanentia. Id̓o ꝯuenientiꝰ ſacerdos d̓t. hͦ em̄eſt corpꝰ meū. qͣꝫ ꝙ diceret. hoc em̄ fit corpꝰ meū.¶ Sextꝰ caſus ē. ponat̉ ꝙ ſacerdos leuādo calicē cū ſanguine ꝯſecrato incidat in magnā infirmitatē. ſic ꝙ calix cadat ⁊ tāgit coronā capitis ip̄iꝰ ſacerdotis. vtꝝ tunc corona ſacerdotis ⁊ cutꝭ corone debeat abradi. Itē ponat̉. ſi euenerit caſualiter. ꝙ turbo vel aliꝰ ventꝰ impetuoſus in eleuatōnefugaret hoſtiā ꝯſecratā. ſic ꝙ ꝑtes hoſtie caderēt ſuꝑ coronā ſacerdotꝭ vtꝝeēt corona ip̄iꝰ abradenda an non. Ad pͥmū rn̄det̉. ſi talis ſanguis ſiue calix tetigerit crines. tunc ſtꝭ decidendi ⁊ ꝯcremandi Si ꝟo tetigerit coronātunc ſumat lotōem cū vinor bibat. vel ſaltē lotionē ponit ad locū ſanctuarioꝝ. Alij rn̄dent ſi fiat hm̄oi negligentia ex ꝑte corꝑis xp̄i vel ex ꝑte ſangninis xp̄i. tunc crines deberent abradi. ſed corona ſacerdotꝭ creberrīe de-bet lauari: ⁊ lotio illa ſumenda eſſet a ſacerdotē: ſi tā fortꝭ nature eēt ꝙ n̄timeret nauſeam. vel illa lotio firmiter cuſtodienda eſt in loco ꝯſecratꝭ cūalijs reliquijs. Et fil̓r eēt faciendum: ſi ſacerdos circa ſumptōem ſanguīsvel circa eleuationem calicꝭ dormierit. ita ꝙ calix cadit ei ſuꝑ caput. Siceodem mō d̓r d̓ ſcd̓o.Septimꝰ caſus ē: vtꝝ ſacerdos faciēs de ſpelta panes poſſit d̓ tali pāe corpus chr̄i ꝯficere. ⁊ ſpelta ẜm aliquos appellat̉ ligumen ad modum triticidiſpoſitum. ⁊ creſcit de tritico ꝓpter ignobilitatem agri. Ad hoc quidā rn̄dent. ꝙ cum ea poteſt celebrare. Et ratio eſt. quia generatur de tritico. ⁊panis tritici ꝯſecrat̉. ergo ⁊ panis ſpelte: Nlij dicunt oppoſitum ⁊ ꝓbant̉ h̓ſic. qꝛ generans ⁊ generatū debent eſſe eiuſdē ſpēi. ſed ſpelta ⁊ triticū ſuntdiuerſaꝝ ſpērum. id̓o vnum non generat̉ ex alio. Ad rōem ꝯcedat̉ maior
Druckschrift
Summula Raymundi : brevissimo compendio sacramentorum alta complectens misteria, de sortilegis, symonia, furto, rapina, usura, etquam variis casibus ... resolutiones abunde tradens
Seite
XXVIv
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten