Prologusquid ꝓmittitur eſt felicitas. ¶ Scd̓o illa ꝯcluſio ſic ꝓbatur. Illa ſciētiapredicat verum cuiꝰ ſb̓iectum eſt ip̄a ꝟitas. ſed ſubiectum ſacre ſcriptureeſt hmōi. gͦ ⁊cͣ. Maior pꝫ. qꝛ omnis ſcientia habet denoīatōem a ſuo ſb̓ie-.l.ę.cto. vt pꝫ pͥmo poſterioꝝ. Sed minor pꝫ ꝑ Huguitōem in libro p̄allega-l.to dicente. Subiectū ſacre ſcpͥture eſt deꝰ. mō deꝰ ē ip̄a ꝟitas. videlꝫ finefallacia: bonitas ſine malicia. felicitas ſine miſeria ⁊ triſticia.Id cya ſerihauya ixui¶ Tercia ꝯcluſio que tacta eſt in p̄fata ꝓpōne. videlꝫ ꝙ ſacra ſcpͥtura īui-dFccele(ctat nos ad celeſtē patriā. ꝓbatur fic. Illud inuitat hoīem ad celeſtē paa triam.tria cuiꝰ intētio ſiue poſſeſſio reddit eū btm̄. ſed intētio ſiue poſſeſſio ſacre ſcripture reddit hoīem btm̄. gͦ ⁊cͣ. Conſequentia tenet Maior pꝫ perC...Boetiū t̓cio d̓ꝯſolatione vbi d̓t. Beatitudo eſt ſtatꝰ bonorum omnium1aggregatione ꝑfectꝰ. ſed hoc non eſt intelligēdum ꝑfectiſſime niſi ī celo-a.ibr eſt ſtatꝰ oīm bonorum. Minor pꝫ ꝑ Salomonem in ꝑabolis vbi dicitvL5.Nulla alia ſapīa meretur dici ſapientia niſi ph̓ia ſacra. Et ſanctꝰ Paulꝰloquens de ſapientia dicit. Beatꝰ homo qui inuenit ſapiētiam ⁊ qui affuit prudentia melior eſt acquiſitio eius negotiatione .i. lucratione auri etargenti puriſſimi. fructus vero eiꝰ precioſior cunctis operibꝰ ⁊ om̄ia aliaa yientiaopera non valeant huic comꝑari. ¶ Scd̓o ꝓbatur hoc ideꝫ Prouerbioꝝviij. ſic. Ulla ſcientia inuitat nos ad celeſtē patriam in qua tanqͣꝫ in ſpe-culo videmꝰ bona noſtra ⁊ multa in quibus ꝓficimꝰ ⁊ deficimus. ſꝫ ſacraſcriptura eſt huiuſmodi. gͦ. ⁊cͣMaior patet. quia per bona noſtra oꝑa nosappropinquamur celeſti patrie. ſed per mala oꝑa elōgamur ab ip̄a. quiaoppoſita iuxta ſe poſita magꝭ eluceſcunt. vt dicitur ſecundo elencorum.Oxx. j. 1a. .⁊ pͥmo Topicorum. Sed minor patet ꝑ btm̄ Gregorium in ſecūdo moraLlium vbi d̓t Sacra ſcriptura tanqͣꝫ ſpeculum mentꝭ noſtre opponit̉ ocu-5Ilis vt ibi eterna ſcientia videatur. ibi enim fetida .i. mala noſtra ꝓſpicim⁊ bona vberiꝰ conſideramus. Quare dicit ſanctꝰ Auguſtinꝰ in ẜmōe quēfecit de laude ſacre ſcripture cui ſb̓ordinatur ius canonicum. qui primoſic incipit. Nodie decet fratres chariſſimi ſacras paginas laudare. ⁊ ſb̓-A an. A¶dit. rogo vos diſcite ſacram ſcripturam ⁊ ſepe legite eū que dulcior ē melle. fortior vino. ſuauior oleo. ſb̓limior auro. precipue enim deum inuocatAe laude ſ. cꝝi pturadiligentes inuitat. corda illuminat. fidem corroborat: linguam certificatdiabolum reijcit. peccata ſpernit. animas frigidas lumine ſcientie calefacit. tenebras ignorantie expellit. triſticias ſeculi extinguit. leticiā ſancti-ſpiritꝰ accendit. ſomnolentos excitat. ocioſos increpat. quāobrem qͥ hancdiligit ⁊ legem eiꝰ diligent̉ ad implere curauerit in regno celorum maximus vocabatur. Cum ergo ſit tāta dignitas ⁊ ſacre ſcripture autoritas.gͦ auidiꝰ ſuꝑ eā eſt diſſerendum.¶ Ulteriꝰ ſciēdum. exquo iſte liber (quem pre manibꝰ habemꝰ) ſummaRaymundi intitulatur. in quo ꝑtractat̉ ius canonicum ⁊ ea que perti-cnent ad p̄ſbyterum. que om̄ia ſacre ſcripture ſb̓ijciunt̉. Nā hic agitur deemiſſa ⁊ d̓ ſeptem ſacramentis. vt plenarie videbitur in ꝓceſſu. Ergo adquedam generalia accedamꝰ ſine quibꝰ prelibatꝭ nō poſſumꝰ ſcire ea q̄ inQue ſcientia liotere Lecē ance iſto libro traduntur. Primum quod requiritur ad preſbyterum eſt ſcia.vt ſcilꝫ ſeip̄m cognoſcat ⁊ vt ſuos ſb̓ditos debite valeat in bonis operibꝰinformare ⁊ inſtruere. Quadruplex autem ſcientia eſt neceſſaria cuilibꝫ