PrologusIrca initium ſummūle Raymundi de ſumma. Oēm ſcientiā ⁊ do-ctrinam ſacra ſcriptura trāſcēdit. veꝝ p̄dicat. ⁊ad celeſtē vitā imitat. Iſtā ꝓpōem ſcribit ſanctus Ambroſius in moralibꝰ ſuis. In qua ꝓ-poſitione tria tangunt̉. Primo tāgitur ꝙ ip̄aſacra ſcriptura trāſcendit oēs alias ſciētias indignitate. Scd̓o tangit̉ ꝙ ip̄a ſacra ſcpͥtura predicat vera. Mercio ꝙ ip̄a ſacra ſcriptura reducit ⁊ inuitat ad celeſtem patriam. Primum patet in verbis predictis cum dicit ſacra ſcriptura (oēꝫſcientia ⁊ doctrinam tranſcendit) Scd̓m tangitur cum v̓t (verum pre-dicat) Tercium tangit̉ cuꝫ d̓t (⁊ ad celeſtē patriā inuitat) Qō licet illatria iam dicta d̓ ſe ſunt nota ⁊ manifeſta. tn̄ poſſunt ꝓbari autoritatibꝰ ⁊rōnibꝰ. Primū videlꝫ ꝙ ſacra ſcriptura excellit ⁊ trāſcendit oēs alias ſciētias. ꝓbat̉ ſic. Quia illa ſciētia eſt nobilior alijs ſciētijs ⁊ doctrinis q̄ eſt d̓nobiliori ⁊ dilectiori ſb̓iecto: ſed ſacra ſcpͥtura eſt hmōi. gͦ ⁊cͣ. Maior rōispatet ꝑ ph̓m pͥmo d̓ anima vbi d̓t ꝙ vna ſcientia eſt nobilior alia eo ꝙ eſtde nobiliore ſb̓iecto. Sed minor rōis pꝫ. quia ſb̓iectum ſacre ſcripture ēip̄e deus. ⁊ nihil eſt excellentius deo. vt d̓t Areſtotiles in ꝓhemio meta-phiſice. vbi d̓t. Deus eſt optimū eoꝝ que in natura ſunt. ¶ Scd̓o ꝓbat̉hoc idem ſic. illa ſciētia trāſcendit oēs alias ſcīas cuiꝰ autoritas traſcen-dit humanū intellectum ſed autoritas ſacra ſcripture eſt hmōi. ergo ⁊cͣ.Qaior illius rationis patet. quia tranſcendit humanū intellectum ẜmꝙ cōmentator ſcd̓o metaphyſice loquēs d̓ rebus immaterialibus vbi d̓tComp̄henſio veritatis eſt nobis impoſſibilis in multis rebus. Sed mi-nor rōnis patet per autoritatē beati Auguſtini ſuꝑ Geneſim vbi d̓tMaior eſt ſacre ſcripture autoritas. qͣꝫ totiꝰ humani generis intellectꝰ ꝑſpicuitas. ¶ Tercio ꝓbatur hoc idē ſic. Ulla ſciētia eſt dignior ⁊ excellentioralijs que magis deſideratur ⁊ eſt dulcior in intellectu. ſed ſacra ſcriptu-ra eſt hmōi. ergo ⁊cͣ. Maior rōnis eſt nota. eo ꝙ obiectū appetitus ē bo-num. vt habetur pͥmo phyſicoꝝ ⁊ quāto aliquid magis deſiderat tantomagis eſt bonum vel apparet bonum: id̓o inqͣntū aliqͥd maxime deſide-ratur in tantū maxime eſt bonū ꝑ regulā topicalē ſcd̓o topicoꝝ Sicut ſehꝫ ſimile ad ſil̓e vel alias ſimpl̓r ad ſimpl̓r. ſic ſe hꝫ maxime ad maximuꝫ⁊minime ad minimū. Sed minor pꝫ ꝑ Huguitōem in libro pͥmo d̓ aīavbi d̓t. de quāto aliquid ſentitur dulcius de tanto auidiꝰ ſumit̉ ⁊ cū maiori deſiderio. ſed nihil magis mentem ab amore mūdi ſeꝑat. nihil eādeꝫmagis corroborat. nihil etiā tantū hoīes ad dilectionem dei excitat ⁊ adopus celeſte adiuuat qͣꝫ ſtudiū ſacre ſcripture. gͦ excellit om̄es alias¶ Scd̓a ꝯcluſio prefate ꝓpoſitōis videlꝫ ꝙ ſacra ſcriptura p̄dicat veruꝫ.ꝓbatur ſic. Illa ſcientia p̄dicat verum in qua nihil docet niſi veritas. ſꝫſacra ſcriptura nihil docetur niſi veritas. ergo. ⁊cͣ. Maior patet ex termi-nis. Sed minor pꝫ ꝑ Huguitōem pͥmo d̓ anima vbi dicit. quicquid docetur in ſacra ſcriptura eſt niſi veritas. quicquid ꝑcipit̉ ē niſi bonitas. ⁊ qͥc-LAIIILii53iij

a4ωα MꝯturoXe.eIō5 aliee75a 5C06 C0 5gi.AFa Ie.-660acra (eri vtamꝓͣ qecerum