oppoſitū. fructus pignoꝝ germinantiū cōputant̓ in ſortē. Terciū pꝫ ꝑ tho. qꝛ non efficiturqͣs peioris ꝯdicōis ex eo ꝙ alteri mutuauit: ſꝫante mutuationē potuit talia reciꝑe: ergo pꝰ¶ Secunda regula. ꝙͣuis ꝓ pͥncipali vſu pecume nullus aliqͥd̓ vltrā ſorte rōe mutui poſſitreciꝑe: tn̄ ſecūdario vſu pecunie qͣs p̄t aliqͣdprecio dignū reciꝑe. Primū pꝫ ex p̄cedenti. ſecundū pꝫ. qꝛ tunc pecunia nō mutuat̉ ſꝫ locat̉vel ꝯducit̉. Pro cꝰ intellcū noͣndum primoduplices ſunt res. q̄dā quaꝝ vſus pͥncipalisē eaꝝ ꝯſūptio. ſic̄ vſus vini pnͥcipalis ē: vt bibatur. panis vt comedat̉. ⁊ talia eoꝝ vſu ꝯſumunt̉. Alie ſunt res qͣrum vſus pͥncipalis nōē eaꝝ cōſūptio: vt domꝰ vſus ē nihītatio. ſecūris ſecatio. Scd̓ noͣndū ꝙ pecunia duplice p̄thr̄e vſū. vnū principalem viꝫ ꝯſūpcōeꝫ ſeu diſtractōem ẜm ꝙ in ꝯmutacōe expendit̉. ꝓpterqd̓ pͥncipal̓r ē inuenta Aliꝰ vſus eiꝰ ē ſcd̓ariꝰviꝫ vt ꝯcedat̉ ſolū ad on̄ſionē diuitiaꝝ vel oſtentacōem. vel ad ponendū eā loco pignoris:vel ad diſcendū numerare ipſa mediate. Adiſtos enim fines poteſt pecunia ipſa locari: ſicut equus vel aliud locabile ⁊ pro vſu iſto retento dominio pecunia licite recipitur: ⁊ tuncex toto eſt contractus locationis vel conductiom̄s: non autem mutuatio ſeu mutui datio