ẜm iſtam vendere ⁊ non ẜm ſenſū ſuum. Si veroſcit vel credit coitatem errare in eſtimatōep̄cij rei: tunc nullo mō dꝫ eam ſequi. qꝛ etiā ſireciꝑet veꝝ ⁊ iuſtū precūūi: tr̄ face̓t ꝯtrā ꝯſciētiam. Sed ncc̄e eſt ſibi vt videat ne fingat ſibidubiū vbi habet credulitatē ⁊ econuerſo. Expremiſſis pꝫ aliqͣliter quis ſit rei valor ⁊ quoac quomodis emptor l̓ venditor ſe hr̄e p̄t r̓ſpectū. qꝛ aūt ſcit vel credit. A. preciū eē ẜm erroneā eſtimationē ꝓ re: iſtā nō dꝫ ſequi. Autſcit vel credit. A. p̄cium eē veꝝ nō ẜm eſtimationē erroneā: iſtam dꝫ ſequi Aut dubitatanA. p̄cium ſit iuſtum: puta qꝛ nulla ē eſtimavel erronea de re vendibili. ⁊ tunc dꝫ recurre̓ad rōem penſando ſūptus. labores. etiā bonafide ꝓut melius p̄t fieri: necnon melioracōēꝫſiue realem ſiue eſtimatā: ⁊ iuxta iſtam remvendere.¶ De regulis ẜm quas videri poteſt quō ⁊ oliter mercatores magis vel minus ſecuri ſint.¶ Capitulum. iij.Ercius articulus erit primō de regul̓ẜm quas videri p̄t quō mercatores ſecuri eſſe pn̄t vel minus ſecuri vel inſecuri. Et ſunt regule. xxiiij. Et pͥme quinqꝫ ſuntſcoti. ¶ Prima ē ꝯmutatio negociatiua: vbi