intencōne erigunt. ip̄i in terrene laudis appetitu dimergantur. Quidam per incautam virtutum iactanciam relabūtur ad vicīa. ⁊ quidamdum vicōrum impulſum frequenter planguntde ipſa infirmitate validiꝰ per humilitatem cōualeſcunt. Plerumqꝫ vtile eſt arrogantibusdeſeri a deo quatinus ſue infirmitatis conſij adhumilitatem redeant. ⁊ humiles poſt caſum exiſtant. Nōnulli falſa opinione arrogantie ſe eſſe perfectos exiſtimant dum nō ſint. quia obortis temptacōibus innoteſcunt. Quanto quiſqꝫ veritati fit vicinior tanto longuis ſe eſſe abea arbitratur. hoc enim humilitatis eſt. quedeo hominē iungit. Ceteꝝ iactācīa oculos qͥbꝫdeus videri poterit claudit. Sicut ſol̓ radiꝰ dūcōſpicitur acies oculi hebetatur ſic ⁊ q̄ immoderate alciora ſe ſcrutat̉. ab intēcōe veri obtūdit̉Sicut aquila ex alto ad eſcas collabit̉. ſic hō dealto bone cōuerſacōis ꝑ carnalē appetitū ad inferiora dimergitur.Cap̄. 22.de ypocriſi.Pocrita verba ſanctorum habet. vitamInon habet. ⁊ quos per ſermonem doctrine genuerit non fouet exemplis ſed deſerit.Quia quos verbo edificat. vita ⁊ moribus deſtruūit. ypocrite ſimulatorasdicuntur. qui iuſtieſſe nō querunt. ſed tantum videri cupiuūt.