hominū ꝯgnicōnem venire. Ne dum boni inchoacio humanis oculis reſeratur a virtute ꝑfectionis inaneſcat cepcō ſanctitatis. Ante maturitatis enim tempus meſſes florētes cīto ꝑeuntgeminaqꝫ inutilia fiūt. virtutes ſactorū per oſtētacōnis appetitum dn̄io immūdoꝝ ſpirituūſubiciūtur. Sicut ezechias rex qͥ diuicīas ſuaschaldeis ꝑ iactanciam ꝓdiclit. ⁊ propterea ꝑituras ꝑ ꝓphetam audiuit. ut ſignificaret dei ſeruū virtutes ſuas dum ꝑ vane glorie ſtudiū ꝓdiderit ꝑdere. ⁊ ſtatiīm demones ſuorū operumdn̄os facere. ſicut ille ꝑ oſtentacōem chaldeosrerū ſuarum dominos fecīit. optima eſt illa diſcrecō ut ⁊ nota ſint oꝑa noſtra ad augendamdei gloriam. ⁊ occulta pro vitāda laude humana. Ille aūt debet publicare bonum quod agitqui tā ꝑfecta humilitate fundatus eſt. ut nulla iam clacōue cōtingatur. Nā hijs qui ſe intelligit adhuc amore laudis pulſari. facta ſua bona in occulto agat. ne forte quod egerit ꝑdatqnterdū viri ſācti dum cupiunt funditus ſuāmutabilitatem corrigere. aliquādo tumore tangūtur elacōnis. ſue cōſcij actionis iuſticie. ſꝫ abhuius abrep̄cōnis malo. humilitatis ꝯpunctione purgantur. vri ſancti nō nūꝙͣ quoſdamde ſe audientes in ſruūt. ⁊ tamē in hijs alta ſecōſideracōne cuſtodiunt. ne dū alios a terrena