Hij mala agūt ⁊ bona ꝓfitētur. per oſtentacōnē quippe boni apparent ꝑ actionem vero maliexiſtunt. Omnia poſſunt ex ſimplicibus vicīaperpetrae̓. ſil̓acō vero ⁊ ypocriſis nō ꝯmittit̉ niſi a male aſtutis. ꝑ calliditatē valentibus viciaſb̓ ſpecīe virtutū celare ⁊ non verā ſanctitatēobicere. Sancti nō ſolum gloriā ſupra modumſuū omnino nō appetunt ſꝫ etiam hoc ipſum videri refugiunt qd̓ eſſe meruerūt. ypocrite autēmaliciam ſuam occulte agētes ante oculos hominū quadā innocentie ſanctitate ſe veſtiuntut venerētur. Quibus bene diuina voce diciturve vob̓ ypocrite quia ſimiles facti eſtis ſepulchris dealbatis. que foris quidē apparent hominibus ſpecioſa intus vero plena ſūt oſſibꝰ mortuorum. Ita ⁊ vos foris quidē apparetis hominibus iuſti. intus vero pleni eſtis auaricia ⁊ iniq̄tate. Dupliciter dāpnantur ypocrite. ſiue proocculta iniquitate ſiue ꝓ aꝑta ſimulacōue. Exillo enim cōdempnantur qꝛ iniqui ſunt. ex iſtoquia oſtendūt qd̓ non ſūt. Non ſemper latentypocrite. qꝛ et ſi in principio fui quidā non patent. priuſꝙͣ vita eoꝝ finiatur qꝛ ſimilate vixerunt detegūtur. Omne enim ſincerū permanetnā que ſimulata ſunt diuturna eſſe nō poſſuntNon eoꝝ deſꝑanda eſt ſalus qui adhuc aliqͥdterreni ſapiunt. dū poſſint et in occultis agere