Druckschrift 
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

SeparationesNFQue dicit̉ virtus expulſiua. Solutō que ſuꝑfluū ſi-QIL Que ſit purū ſiue impurū expellit per inferius fooramē ininteſtinū duodenū ⁊ ibi relicto qd̓ ꝯuenit eius nutrimento. tranſit ī aliudinteſtinū quod ieiuniū dicit̉ quia quacunqꝫ hora anīal occidit̉ nihil in eo deſucco inuenit̉. Et huic cōiungunt ſe quedam ſubtiles vene que ꝓgrediūt̉ab epate. quia ep̄ar ē pͥncipiū venaꝝ cor arteriarū. ⁊ cerebrū neruoꝝ.Quot vaſa ſiue receptacula habet. Solutō tria. quiaMVventer cū ſuis inteſtinis ſuſcipit groſſum expulſum aſto(macho. veſica humidū vrinali ſtillans ex epate. ⁊ vaſa ſeminalia recipiuntſuperfluū quarte digeſtionis qd̓ eſt ſuꝑfluū in quāto. ſed nō in quali. id ē ſuperfluū eſt indiuiduo ſed nō ſpeciei. qͥa ex illo fit generatio ꝑ qua ꝯſeruatureſſe ſpecificū qd̓ eſt eſſe diuinū. Quare iſte virtutes quatuor vocant̉ naturales So-Qb ¶E Iutio quia oꝑantur ꝑ inſtrumēta naturalia ſiue corpora-lia ſic ut natura. ⁊ oīm eaꝝ inſtrumentū ſiue vehiculū eſt ſpiritus ille enimqn̄ digeſtus eſt ⁊ purus directus ab aīa. ꝑficere p̄t oēs oꝑatōnes qͣs anīahꝫ in corꝑe. Et eſt abundanter in corde ⁊ in pulmone ⁊ in arterijs ſꝫ pau-tior in alijs. eſt tn̄ ī oībꝰ qd̓ on̄dit alioꝝ ſpūmoſitas q̄nō ē in eis niſi ex ſpū incluſo. ⁊ portat etiā formas ꝑ cellulas capitis q̄ ſtꝭ tres īterior media ⁊ vltīaQuare ph̓s ꝓbat ꝙ aīa eſt pͥncipiū in triplici genere cāeQVV Solutō ꝓpter antiquos qͥ dicebāt nutritōnē ⁊ aug-mentatōnē nō eſſe ab aīa ſꝫ a natura motiuū aūt eoꝝ fuit qͥa ſicut naturavtit̉ qͣlitatibꝰ actiuis ⁊ paſſiuis in ſua oꝑatōne. ita etiā aīa vegetatiua. ⁊ gͦꝓbat ph̓s aīam excedere naturā. qꝛ ē pͥncipiū ⁊ cauſa viuentis corꝑis in triplici genere cauſe-N- Quot rōnibꝰ ꝓbat ꝙ ē pͥncipiū in gn̄e cāe formalis.QIVLI Sol̓o duabꝰ. Prima. qꝛ illud ē forma alicuiꝰ qd̓ datilli eſſe nomē ⁊ rōnē ſꝫ aīa dat eſſe corꝑi nomē ⁊ rōnē. gͦ aīa eſt cauſa formal̓ip̄ius corꝑis. Minor ptꝫ. qꝛ aīa ē pͥncipiū qͦ viuimꝰ. ſꝫ viuere in viuētibuseſt eſſe. gͦ aīa dat eſſe. Secūda rō ē. qꝛ quicqͥd ē actꝰ corꝑis hoc eſt formaſed aīa eſt actꝰ corꝑis. gͦ aīa ē forma corꝑis. Minor ptꝫ. Quia oīs formaeſt actus. Minor patꝫ per definitōnem primā eiusCorpus habet eſſe ab elemētis ante anime introductōnem. ergo anima nō dat eſſe corpori. Solutō corpus ante aīe introductōnem habꝫ bene eſſe. ſed nō habet eſſe viuū. quia hoc eſſe viuū eſt ab anima.Anima em̄ eſt pͥncipiū quo viui ſumus.VQuō ꝓbat ph̓s ꝙ aīa ē cā finalis corꝑis. Sol̓o dua-QQV ILhus rōnibꝰ. Prima qꝛ ſicut ſe hꝫ intellectꝰ practicus īdiſponēdo materiā artificialē ad extra ita ſe hꝫ natura ad materia natura-lem in viuētibꝰ naturalibꝰ. ſꝫ intellectꝰ practicus diſponit materiā artificialem ꝓpter formā tanqͣꝫ ꝓpter finē. gͦ natura ſiue agans naturale etiā diſponitꝓpter finē ⁊ tal̓ finis e aīa. Scd̓a rō ē qꝛ inſtrumētū ē ꝓpt̓ pͥncipale agenstāqͣꝫ ꝓpt̓ f. nē. ſꝫ corpꝰ organicū ē inſtrumētū aīe. gͦ aīa eſt finis corꝑis.