O ctaui̓ libri phyſicorū.natura. qualia ſunt grauia ⁊ leuia. Et rō iſtius eſt. quia natura eſt pͥncipiūintrinſecū mouendi ⁊ quieſcendi eorū quorū eſt. ⁊ ſic non videt̉ a quo prin-cipio extrinſeco moueant̉. Quia iſta mouent̉ ad oppoſita loca per violentiāqꝛ hoc modo locus oppoſitus ⁊ ꝯtra naturā graui eſt ſurſum ⁊ locus op-poſitus leui eſt deorſuꝫ. et in iſta loca mouentur violēte grauia ⁊ leuia. Sꝫdubitatio magna eſt a quo moueant̉ in loca ſua ꝓpria naturalia. dicere tamāea moueri a ſeipſis in ꝓpria loca. ſicut animalia mouent̉ eſt impoſſibile. Ethoc probat ph̓us tribꝰ ratōibꝰ. Prima eſt. moueri a ſeipſis propriū eſt aīaliūet animatoꝝ. ſed grauia ⁊ leuia non ſunt animalia vl̓ animata. ergo nō mouent ſeipſa. Qaior eſt ph̓i ſecūdo ⁊ tercio de aīa. vbi oſtendit ꝙ aīa exceditnaturā in certis gradibꝰ ⁊ in hoc ꝙ mouet ſuā naturaꝫ. ¶ Secūda rō eſtiſta. om̄e aīal qd̓ eſt ſibi cauſa ambulandi ꝑ principiū coniūctum ſibi ꝑ ideꝫprincipiū eſt ſibi cauſa nō ambulandi ſiue nō mouendi. ſed ſic nō eſt de gra-uibꝰ ⁊ leuibꝰ. igit̉ non mouent ſeipſa. Maior patet. qꝛ aīa aīaliū ⁊ aīatoruꝫeſt princpiū motuū pluriū et quietum. ⁊ non vnius. et ergo ſi diceretur in ip̄ſo igne per principiū ꝯiūctum ſibi eſſe ſurſum ferri. ſicut in animali eſt cauſaambulandi. tūc etiaꝫ erit in igne cauſa ſtandi ⁊ cauſa ꝙ ferat̉ aliqn̄ deorſumquādo fuerit ſibi appetitus deſcendendi. ⁊ hoc eſt falſum. qꝛ graue. vt ma-nifeſtū eſt non poteſt ex ſeipſo pauſare a motu quando al̓s eſt extra locuꝫſuū. nec poteſt ſeipſum in loco ſuo mouere. ¶ Tercia rō eſt. nullū ꝑfecteꝯtinuū mouet ſeipſum. ſed grauia ⁊ leuia ſunt perfecte ꝯtinua. ergo nō mouent ſeipſa. Maior probatur. qꝛ quod mouet ſeipſum diuidit̉ in parteꝫ ꝑſe mouentē ⁊ partē motā. ⁊ ſic nō poteſt eſſe perfectū ꝯtinuū. qꝛ ꝯtinuū eſtcuius eſt vnus motus. eo ꝙ eiuſdē rōnis eſt in toto ⁊ in partibꝰ. Minor ꝓbatur. qꝛ ſunt corpora ſimplicia ſiue hōgenia nō habētia diuerſitate in ꝑtibꝰy. Animal eſt etiā ꝑfecte ꝯtinuū. ⁊ tamen diuiditur in partē ꝑ ſe mo¶ Luentē ⁊ partē per ſe motā. ergo tercia rō eſt falſa Sol̓o. aliqͥd d̓rO dupliciter ꝑfecte ꝯtinuū. Uno mō formaliter. puta qꝛ partes eius cōpulantur ad aliquē terminū ꝯmune. et ſic animal eſt perfecte ꝯtinuū Alio mō d̓raliquid cōtinuū formaliter ⁊ finaliter. qꝛ ſcꝫ eſt hō geniū. ⁊ mota vna partemouet̉ totū. et ſic aīal qd̓ eſt totū heterogeniū nō d̓r ꝑfecte ꝯtinuū☞ Contra. hoc ſic inſtatur. grauia et leuia diuiduntur in partem mouentem ⁊ in partem per ſe motam. igitur ipſa mouent ſeipſa. Antecedenspatet. quia ſicut in animalibꝰ forma que eſt per ſe mouens diſtinguit̉ a cor-pore. ita etiam in corporibꝰ ſimplicibꝰ forma ſpecifica diſtinguitur ab eſſentia materie. ergo eſſentia forme in talibus poteſt mouere materiam. ſicut inanimalibꝰ anima mouet ⁊ corpus mouetur. Sol̓o alberti. non eſt ſuuilede materia ſimplicium corporum ⁊ corporibꝰ animaliū. quia materia ſim-plex ẜm ꝙ eſt in potentia ad eſſe non eſt aliquo modo mobilis. quia opor-tet ꝙ mobile ſit actu quo ad eſſe. licet ſit in potentia ẜm ꝙ eſt motum. ma-teria vero elementorū diſtincta a forma nō eſt aliquo modo actu. ergo forma non poteſt eam mouere. ⁊ ergo talia corpora ſunt a ſe penitus īmobiliaEtiam non quelibet forma dicitur pars mouens. ſed forma que eſt eleuata ſuper materiam. qualis eſt anima. quia forma naturalis ſolum dormitiij ſua materia ⁊ eandem non mouet.t ij