Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati BernardiSermo CCI

ra ⁊ dei erga pctōres mira clemētia: necnō ⁊virtus obediētie vna cū fructibꝰ penitentiecōmendat̉. Hoc gͦ in loco breuit̓ intimatumſufficiat: ꝙ qͥdem ne ſtudiū bone actiōis necociū ſctē ꝯtemplatiōis: nec lachryma penitētis extra bethaniā accepta eſſe poterūt illi qͥtanti habuit obediētiā: vt vita quā ipſaꝫ ꝑdere maluerit: factꝰ obediēs pr̄i vſqꝫ ad mortem. He ſunt ille ꝓfecto diuitie qͣs ſermo ꝓ.i. pheticus ex v̓bo dn̄i pollicet̉: ꝯſolabit̉ inqͥens dn̄s ſion: ꝯſolabit̉ oēs ruinas eiꝰ: ⁊ ponit deſertū eius qͣſi delitias: ⁊ ſolitudinē eiꝰqͣſi ortū dn̄i: gaudiū ⁊ leticia inueniet̉ in ea:gr̄arūactio ⁊ vox laudis. He igit̉ orb̓ delitie: hic theſaurus celeſtis: hec fideliū hereditas ppl̓oꝝ: vr̄e ſunt chariſſimi credita fidei: vr̄e prudētie ⁊ fortitudini commēdata.Tūc aūt celeſte depoſitū ſecure ⁊ fidelit̓ cuſtodire ſufficitis ſi nequaqͣꝫ de ipſa vr̄a prudentia vel fortitudine ſꝫ de dei tm̄ adiutoriovbiqꝫ p̄ſumitis: ſciētes quia nō in fortitudine ſua roborabit̉ vir: ⁊ ideo dicētes cū pro17. pheta: Dn̄s firmam̄tū meū ⁊ refugiū meū ⁊38. liberator meꝰ: ⁊ illud: fortitudinē meaꝫ ad tecuſtodiā: qꝛ deꝰ ſuſceptor meꝰ: deus meus.. miſcd̓ia eiꝰ p̄ueniet me. Et itē. Nō nob̓ dn̄enō nob̓: ſꝫ noī tuo da gloriā: vt in oībꝰ ſit ip̄ebn̄dictꝰ qui docet manus veſtras ad preliū:et digitos veſtros ad bellum.Ad clerū in concilio Remenſi congregatumRaue ē quodiniūgit̉ mihi videlicet vt doceaꝫdoctoreſ: inſtruā pr̄es. Preẜtim32. cum ſcriptum ſit: Interroga pr̄es tuos etannūciabūt tibi. Sꝫ p̄cipit mihi moyſes iſtecuiꝰ manꝰ graues ſunt: cui obediēdū eſt nōſolū a me: ſed etiā ab oībꝰ. Et pluſqͣꝫ moyſesh̓. Moyſi cōmiſſa fuit vna plebs iſraelitica: iſti aut vniu̓ſa eccleſia. Et pluſqͣꝫ angeluſhic. Cui enī angeloꝝ dixit aliqn̄ deꝰ: q̄cūqꝫligaueris ſuꝑ terrā erūt ligata ⁊ ī cel̓:. Scd̓mofficiū dico: nō ẜm meritū. Pret̓ deū nō eſtſimilis ei: nec in celo nec in terra. Hic eſt petrus qͥ miſit ſe in mare cū alij diſcipuli nauigarēt ad ieſum. Unuſqͥſqꝫ vr̄m ꝯtentꝰ ē nauicula ſua: hͦ eſt archiepatu ſuo: abbatia ſuap̄poſitura ſua. Iſte aūt miſit ſe in oēs archiępatus: abbatias: p̄poſituras. hoc maremagnū ⁊ ſpacioſuꝫ mānibꝰ: illic reptilia qͦrūnō eſt numerꝰ. Et vob̓ dico frēs mei ep̄i: ml̓tū exaltauit vos deꝰ. Vos eſtis ſal terre: ſic̄5. dicit dn̄s in euāgelio: Vos eſtis lux mundi:Ego dixi dij eſtis: ⁊ filij excelſi oēs. Verun-

tamē ſicut hoīes moriemī: ⁊ ſicut vnꝰ de pͥncipibꝰ cadetis. Ubi ſapiens: vbi ſcriba: vbiꝯq̄ſitor huiꝰ ſeculi? Nōne ſicut hoīes moriētur? Et nōne ſicut vnꝰ de pͥncipibus cadēt?Un̄ cadēt vel qͦ? De latere dn̄i: in ꝓfunduꝫinferni. Frēs: duo mala magͣ reſtāt: mors videlicet ⁊ iudiciū. Dura ē enī ꝯditio mortis:et idcirco rarꝰ ē qui velit mori. Sꝫ que curamori: cū hec ſit viā vniu̓ſe carnis: Eya quoibo a ſpū tuo ⁊ qͦ a facie tua fugiaꝫ: cuꝫ dicatapl̓s: oēs nos rep̄ſentari oportet ante tribulnal chriſti vt referat vnuſqͥſqꝫ rōnē de his q̄geſſit in corꝑe ſuo ſiue bonū ſiue malū: Fratres: aliā ſynodū ꝓnūcio vob̓: vbi dn̄s deuſſedebit in iudicio: ⁊ ibi oēs nos oportet rep̄ſentari ⁊ ibi deꝰ iuſte iudicabit orbē terrarūHic includit̉ iniuſticia in marſupio. Sed iurſtę iudicabit deus in illo iudicio: ⁊ ibi omēsnos oportꝫ repn̄tari: niſi forte qd̓ dici nefaseſt mentiat̉ apl̓s: ſiue ſit papa ſiue cardinal̓ſiue archiep̄s: ſiue ep̄s: ſiue diues: ſiue pauper: ſiue doctꝰ: ſiue indoctꝰ: vt referat vnuſiquiſqꝫ rōnē de his q̄ geſſit in corꝑe ſiue bonū ſiue malū. Et ſi reddēda ē ratio de his q̄quiſqꝫ geſſit in corꝑe ſuo: heu qͥd fiet de hisque qͥſqꝫ geſſit in corꝑe chriſti: qd̓ eſt eccl̓ia?Eccleſia dei vob̓ cōmiſſa ē: ⁊ dicimini paſtores: cū ſitis raptores. Et paucos habemusheu paſtores: multos aūt examīatores. Etvtinā ſuffice̓t vob̓ lana ⁊ lac: ſititis eniꝫ ſanguinē. Quattuor tn̄ in his qͥ preſunt in eccleſia dei neceſſaria eſſe p̄ oībꝰ reor: videlꝫ vt ꝑoſtiū intrēt: vt ī hūilitate ſe ꝯtineāt: auariciam declinēt: mūdiciā tā corde qͣꝫ corꝑe ẜuare ſtudeāt. Sꝫ qͥd ꝓdeſt ſi canonice eligant̉qd̓ ē ꝑ oſtiū intrare: ⁊ n̄ canonice viuāt: Dixit dn̄s ad duodeci. Nōne ego vos duode­ ⁊cim elegi: ⁊ vnꝰ ex vob̓ diabolꝰ ē? Dn̄e ieſucū eſſet electio illa ī manu tua ⁊ nō hr̄es aliquē ꝯͣdicētē ⁊ reclamātē tibi: qͣre elegiſti diabolū ep̄m: Cur bone ieſu nō elegiſti bonū ⁊iuſtū ⁊ ſctm̄: ſicut petrꝰ bonꝰ iuſtꝰ ⁊ ſctūs fuit? Uel ſi elegiſti diaboluꝫ: cur te iactas elegiſſe? Frēs: ſic facit ieſus hodie: eligens ſibimultos diabolos ep̄os. Ubi ꝓchdolor reperiemꝰ ep̄os qͥ poſt adeptā dignitatē in humilitate ſe ꝯtineāt? Nēpe ſuꝑbia eiſ occaſioē vt ad tāta dignitatē aſpiret: vt ī ouile chriſti impudent̓ irrūpāt: cū ꝑ pſalmiſtā dn̄s dicat: Nō habitabit ī medio domꝰ mee qͥ facit̉ psſuꝑbiā. Ieſus aūt ī medio eſt nō in angulo.Un̄ ip̄e in euāgelio: vbi duo inqͥt vel treſcō ꝓgregati fuerint in noīe meo: in medio eorumſum. Et iterum: Ieſus autē tranſiēs ꝑ medi Luum illorū ibat. Et in libro ſapientie. In me­ Ec

Deut̓. 32.

Mat 5.

Zach .1.

psͣ. ij.

psͣ. 17.pͣs. 58.

psͣ. 17.pͣs. 58.

Mat .18.

Lic̄. 55Ecc̄i. 15.

psͣ. 100.

Io. 6.

Io. 6.

3.fex.