De Sepulchro
non ꝑpetuo dn̄at̉ manet tamē ꝓpter veritatem dei vel ad tp̄s in nob̓ quēadmodumpeccatū etſi iam nō regnat ī nr̄o mortali corpore non tn̄ deeſt penitus nobis. Proindepaulus ex ꝑte qͥdem liberatū ſe a lege peccati ⁊ mortis gloriat̉: ſed rurſum ſe vtraqꝫ nihilominꝰ lege aliqua grauari ex parte ꝯqueritur: ſiue cū adu̓ſus peccatū miſerabilit̓ clamat: inuenio aliā legem in mēbris meis ⁊cͣ:ſiue cum ingemiſcit grauatꝰ haud dubiū qͥnlege mortis: redemptioneꝫ expectās corꝑisſui. Siue itaqꝫ hec ſiue alia quecūqꝫ in hūcmodū ꝓut in talibꝰ in ſuo quiſqꝫ abūdat ſenſu ex occaſiōe ſepulchri chriſtianis ſenſibuſſuggerant̉: puto ꝙ non mediocris dulcedodeuotiōis infundat̉ cominꝰ intuenti: nec parum ꝓficit̉ cernēdo etiam corꝑalibꝰ oculiscorꝑalem locū dn̄ice quietis: ⁊ ſi quippeᶠ iaꝫvacuū ſacris mēbris: plenū tamen nr̄is ⁊ iocundis ad modū ſacramentis. Noſtris inqͣꝫnr̄is: ſi tamē taꝫ ardent̓ amplectimur: qͣꝫ inl̓. 2. dubitant̓ tenemꝰ qd̓ apl̓s ait: Conſepulti eīſumꝰ ꝑ baptiſmū in mortem: vt quō ſurrexitchriſtꝰ a mortuis ꝑ gloriā patris: ita ⁊ nos īnouitate vite ambulemꝰ. Si enī complantati facti ſumꝰ ſimilitudini mortis eius: ſimulet reſurrectiōis erimꝰ. Quā dulce eſt ꝑegrinis poſt multā longi itineris fatigationeꝫ pplurima terre mariſqꝫ ꝑicula: ibi tandē quieſce̓: vbi ⁊ agnoſcit̉ ſuū dn̄m quieuiſſe. Puto iam p̄ gaudio non ſentiūt vie laboreꝫ necgrauame reputāt expenſarū: ſed tanqͣꝫ laboris p̄miū curſus ve brauiū aſſecuti: iuxta ſcripture ſnīam: gaudent vehement̓ cum inuenerint ſepulchꝝ. Nec caſu vel ſubito aut veluti lubrica popularis furoris opiniōe id taꝫcelebre nomē ſepulchꝝ nactū eſſe putet̉: cūhocipſum tantis retro tꝑibꝰ eſaias tam aꝑte.ii. p̄dixit: Et erit inqͥt in die illa radix ieſſe queſtat in ſignū ppl̓oꝝ ipſum gentes dep̄cabū/tur: ⁊ erit ſepulchꝝ eiꝰ glorioſum. Reueraergo impletū cernimꝰ qd̓ legimꝰ ꝓphetatū:nouū quidē intuenti ſed legenti antiquū: vtſic aſſit de nouitate iocūditas: vt de vetuſtate nō deſit auctoritas. Et de ſepulchro iſtaſufficiant.¶ De Bethfage Capitulum XIIAd de bethfage dicā viculo ſacerdotū: quaꝫCpene p̄tererā: vbi ⁊ ꝯfeſſiōis ſacmentū: ⁊ ſacerdotal̓ mīſterij myſteriū ꝯtinetur. Bethfage qͥppe domꝰ bucce interptat̉.10. Scpͥtū eſt aūt: Prope eſt v̓bū in ore tuo ⁊ īcordę tuo. Nō in alterū tm̄: ſꝫ ſimul ī vtroqꝫ
ꝟbū hr̄e meminerꝭ. Et qd̓ v̓bū in corde peccatoris oꝑat̉ ſalutiferā ꝯtritionē: v̓bū ꝟo inore noxiā tollit ꝯfuſionē ne impedit neceſſariā ꝯfeſſionē. Ait enī ſcpͥtura: Et ē pudor ad Educēs pctm̄ ⁊ ē pudor adducēs gloriā. Bonus pudor ē qͦ peccaſſe aut certe peccare cōfunderis ⁊ oīs licet hūanꝰ arbit̓ forte abſit:diuinū tanqͣꝫ hūanū tāto verecūdiꝰ reuererꝭaſpectuꝫ: qͣnto ⁊ veriꝰ deū qͣꝫ hoīeꝫ cogitaspuriorē tātoqꝫ eū gͣuiꝰ offendi a peccante: qͣꝫꝯſtat longiꝰ ab illo eſſe oē pctm̄. Huiuſcemodi ꝓculdubio pudor fugat opprobriuꝫ: parat gloriā: dū aūt pctm̄ oīno nō admittit autcerte admiſſum ⁊ penitēdo punit ⁊ ꝯfitēdoexpellit: ſi tn̄ gloria etiā nr̄a hec eſt teſtimoniū ꝯſcientie nr̄e. Qd̓ ſi qͥſpiā ꝯfiteri ꝯfunditur id qͦꝫ vnde compūgit̉ talis pudor pctm̄adducit ⁊ gloriā de ꝯſciētia ꝑdit: qn̄ malumqd̓ ex ꝓfundo cordis cōpūctio conat̉ expellere pudor ineptꝰ obſtruſo labioꝝ oſtio nonꝑmittit exire: cū eum exēplo dauid dice̓ potius oportet: ⁊ labia mea non ꝓhibebo dn̄e pꝫtu ſciſti. Qui ⁊ ſeipſum redarguēs puto ſuꝑhoīum ſtulto ⁊ irrōnabili pudore: qm̄ tacui pꝫinqͥt inueterauer̄t oſſa mea. Un̄ ⁊ optat oſtium poni circūſtātie labijs ſuis: vt oris ianu/ pram ⁊ aꝑire ꝯfeſſionē: ⁊ defenſiōi claude̓ norit. Deniqꝫ ⁊ aꝑte hocip̄m orās petit a dn̄oſciens qꝛ ꝯfeſſio ⁊ magnificentia opus eius.Et ꝙ videlicꝫ nr̄aꝫ maliciā ⁊ ꝙ eque diuinebonitatis ⁊ ꝟtutis magnificentiā minime tacemus magnū quidem gemīe ꝯfeſſionis bonū: ſed dei eſt donuꝫ. Ait itaqꝫ: Non declines cor meū in v̓ba malicie ad excuſādas excuſationes in peccatis. Quāobrem mīſtrosverbi ſacerdotes caute neceſſe eſt ad vtrūqꝫvigilare ſollicitos: quo videlicet delinquentium cordibꝰ tanto moderamīe verbum timoris ⁊ ꝯtritionis infligant: quatenus eosnequaqꝫ a verbo ꝯfeſſionis exterreant: ſiccorda aperiant vt ora non obſtruāt: ſed necabſoluāt etiā compūctū: niſi viderint ⁊ ꝯfeſſum: qn̄quidem corde creditur ad iuſticiaꝫ:ore aūt ꝯfeſſio ſit ad ſalutem. Alioqͥn a mortuo tanqͣꝫ qui nō eſt perit ꝯfeſſio. Quiſquisverbū in ore hꝫ ⁊ in corde nō habet: aut doloſus eſt aut vanus. Quiſqͥs ꝟo in corde etnō in ore aūt ſuꝑbus eſt aut timidus.De Gethania Capituluꝫ XIIIAne non oīnoet ſi multū feſtinē: debeo tranſireCſilent̓ domū obediētie bethaniaꝫvidelꝫ caſtellū marie ⁊ marthe in qͦ lazarꝰ ēreſuſcitatꝰ: vbi nimirū ⁊ vtriuſqꝫ vite figu-
Gall̓ .2.
Bo. 7
Coll̓. 2.
Ao .10.
Ea. 1ι.
Ao .10.
Ecc̄i. 4.
pd̓. 35.psͣ. 31.psͣ. .140.
p20
psͣ. .140.
psͣ. 31.
Abi. A