In Concilio remenſiSe.
dio inqͥt eccleſie aꝑuit os eius. Et rurſus ineuangelio dicit̉: Stetit ieſus in medio diſcipuloꝝ ſuoꝝ. Ue mihi dn̄e ieſu ſi tēcū ero indomo tua: ⁊ nō ī medio domꝰ tue. At iſti nōſic: ſunt qͥdē cū ieſu: ſꝫ nō in medio domꝰ eiꝰ:qꝛ amāt ⁊ faciūt ſuꝑbiā: parētes ſuos extollētes: pauꝑes aūt negligētes ⁊ deprimētes.Male viuunt ⁊ ſubiectos male viuere volunt: Et idcirco ꝯparant̉ apoſtate angelo qͥ4. dixit ī corde ſuo. Ponā ſedem meā ad aqͥlonē ⁊ cętera. Quid ē diabolū ad aqͥlonē ſedēvelle ponere: niſi ſuꝑbū quēpiā ⁊ impiū ſuper ſuos ſimiles a charitatis calore vel fapientie luce alienos principatuꝫ appetere veladeptū tenere? Talis erat abſalon ſuꝑ filiosiſrael: patri ſuo rebellis: principatū appetēsTalis erat hieroboaꝫ qui peccauit: ⁊ peccare fecit filios iſrael in vitulis aureis. Talesfuerunt ſcribe ⁊ phariſei: cōtra quos ait do. minus. Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei qui clauditis regnū celoꝝ ante hoīes: vos em̄ nō intrabitis: ⁊ introeuntes non ſinitis introire.Porro epiſcopi huiꝰ tꝑis auariciā quomodo declinent? Quod em̄ ſine ineſtimabili gemitu dicēdū nō eſt: chriſti obprobria: ſputa:flagella: clauos: lanceam: crucē: mortē: hecoīa in fornace auaricie conflant ⁊ ꝓfligant inacqͥſitionē turpis queſtus: ⁊ p̄cium vniu̓ſitatis ſuis marſupijs includere feſtināt: hocſolo ſane a iuda ſchariothis differētes ꝙ illehoꝝ oē emolumētū denariorū numero compēſauit: iſti vacationi ingluuię lucroꝝ infinitas exigūt pecunias. His inſatiabili deſiderio inhiāt: ꝓ his ne amittāt timēt: ⁊ cū amittunt dolent. Harū in amore qͥeſcūt quātumdūtaxat libeꝝ eſt eis arbitriū ſeruādi vl̓ augmentandi. Cura aīaꝝ nec caſus reputaturnec ſalus. Nō ſūt ꝓfecto martyres qͥ cū ſintd̓ crucifixi pr̄imonio nimiū incraſſati impinguati: dilatati nō cōpatiunt̉ ſuꝑ ꝯtritione ioſeph. Archip̄ſbyt̓ circūit obediētiā ſibi creditā: ⁊ vt impleat ſaccū ſuuꝫ tradit ſanguinēiuſtū. Uēdit nēpe homicidia: adulteria inceſtus: fornicationes: ſacrilegia: ꝑiuria: ⁊ vſqꝫad ſummū implet manticā ſuā. Fama itaqꝫvolāte īnoteſcit ep̄o talis q̄ſtus: ⁊ accerſitoarchip̄ſbytero: da mihi inqͥt ꝑtē meā. At ille: Nihil dabo tibi. Ecōtra ep̄s: ſi non dederis mihi inqͥt ꝑtē meā: auferā tibi oīa. Fitqꝫaltercatio maxima: ⁊ ꝓpt̓ auariciā fit diſcordia. poſtea ꝟo archyp̄ſbyt̓ reuoluēs ſecū ꝙauccͣitate ep̄i fungat̉ ptāte iſta: ⁊ ꝙ ſine gr̄aip̄iꝰ nihil poſſit ꝑuerſe ꝯuerſus: penitet inqͥtme: accipe ꝑtē tuā: ⁊ inſuꝑ de mea qͥd bn̄placitū fuerit ⁊ recōciliant̉. Heu ſic hęrodes et
pilatꝰ ſic recōciliati ſūt: ⁊ xp̄us crucifixꝰ eſt.Sic nihilominꝰ iſti recōciliāt̉: ⁊ pauꝑes xp̄iſpoliati ſunt. En tꝑa iſta plane feda a negocio ꝑambulāte in tenebris qͣꝓpt̓ ve gnatiōihuic a fermēto phariſeoꝝ qd̓ ē hypocriſis:ſi tn̄ hypocriſis dici dꝫ q̄ iā latere p̄ abūdantia nō valet: ⁊ p̄ īpudētia nō q̄rit veꝝ. Serpit hodie putrida tabes ꝑ oē corpꝰ eccl̓ie: qͦlatiꝰ: eo deſꝑatiꝰ: eoqꝫ ꝑiculoſiꝰ qͦ īteriꝰ. Nāſi inſurgeret aꝑtꝰ hereticꝰ mitteret̉ foras ⁊areſceret: ſi violētꝰ inimicꝰ abſcōderet ſe qͥsforſitā ab eo. Nūc quō eijciet aūt quō abſcōdet ſe? Oēs amici ⁊ īimici: oēs neceſſarij: oēſdomeſtici ⁊ nulli pacifici: ⁊ q̄ ſua ſūt q̄rūt oēſMīſtri xp̄i ſūt ⁊ ẜuiūt antixp̄o: honorati īcedūt de bonis dn̄i: cui honorē nō deferūt̉:Un̄ hinc eſt eis quē qͦtidie videmꝰ meretriceꝰ nitor: hyſtrionicꝰ habitꝰ: regiꝰ apparatꝰInde auꝝ in ſellis ⁊ ī calcaribꝰ. Plus nitētcalcaria: qͣꝫ altaria. Inde mēſe ſplēdide ⁊ cibis ⁊ cyphis. Inde comeſſationes ⁊ ebrietates. Inde cythara ⁊ lyra ⁊ tybia: redūdātiatorcl̓aria ⁊ ꝓmptuaria plena eructātia ex hͦī illud. Inde dolia pigmētaria: inde refertamarſupīa. Huiuſmodi ſūt ⁊ volūt eē ecl̓iaꝝp̄poſiti: decani ep̄i archiep̄i. Nec em̄ hͨ merito cedūt: ſꝫ negocio illi qd̓ ꝑambulat in tenebris. Olim p̄dictū ē: ⁊ nūc tp̄s īpletiōis aduenit. Ecce in pace amaritudo mea amariſſi Ema. Amara priꝰ in nece martyꝝ: amarior pꝰin ꝯflictu hereticoꝝ: amariſſima nūc in moribus domeſticoꝝ. Nō fugare: nō fugere pōtita īualuerūt: ita ml̓tiplicati ſunt ſuꝑ numerū. Inteſtina ⁊ īſanabilis eſt plaga eccl̓ie: ⁊iō in pace amaritudo mea amariſſima. Sꝫ īqͣ pacę?. Pax eſt: ⁊ nō ē pax. Pax a paganiſpax ab he̓ticis: ſꝫ nō ꝓfecto a filijs. Vox plāgētis in tꝑe iſrl̓. Filios enutriui ⁊ exaltaui:ip̄i aūt ſpreuerūt me. Spreuerūt ⁊ inualuerūt a turpi vita: a turpi q̄ſtū: a turpi cōmertio: a negocio pambulāte in tenebris: ſuꝑeſtvt iā d̓ medio fiat demoniū meridianū ad ſeducēdos ſi qͥ ī xp̄o reſidui ſunt: adhuc ꝑſiſtētes ī ſimplicitate ſua: ſiqͥdē abſorbuit fluuioſſapiētiū ⁊ torrētes potētū: ⁊ hꝫ fiduciā ꝙ influat iordanis in os eiꝰ .i. hūiles ⁊ ſimplicesqͥ ſunt in eccl̓ia: ip̄e em̄ eſt antixp̄s qͥ nō ſolūſe diem ſꝫ ⁊ meridiē mētit̉ ⁊ extollit̉ ſupra idqd̓ colit̉ vt deꝰ: quē dn̄s ieſus interficiet ſpūoris ſui: ⁊ deſtruet illū illuſtratiōe aduētꝰ ſuiEcce diximꝰ qͣles habemꝰ paſtores ī via hacqua ambulamꝰ: nō quales habere oportet.Nō ſunt oēs amici ſpōſi: qͥ hodie ſpōſe .i. eclcleſie hincide aſſiſtere cernunt̉: ⁊ vt vulgoaiunt eā quaſi addexterare vident̉. Pauci
I
pe. 8
Aa. 14.
x
Io. 29.
Eſa. 38.