Se. CXCIIC
ByqF Noardiri: vbi dūtaxat xp̄s n̄ ē cā militādi Quotiēsnāqꝫ cōgrederis tu qͥ militiā militas ſecularē in corꝑe: te ꝟo ī aīa aut forte occidaris abillo ⁊ ī corꝑeꝑit̓ ⁊ ī aīa. Ex cordis nēpe affectu nō belli euētu penſat̉ vel p̄iculū vl̓ victoria xp̄iani. Si bona fuerit cā pugnātis pugne exitꝰ malꝰ eſſe nō poterit: ſicut nec bonusiudicabit̉ finis: vbi cā nō bona ⁊ intētio nōrecta ꝓceſſerit. Si in volūtate alteꝝ occidēdi te potiꝰ occidi ꝯtigerit: morieris hōicida.Qd̓ ſi p̄uales ⁊ voluntate ſuꝑandi vel iudicādi forte occidis hoīem viuis hōicida. Nōāt expedit ſiue mortuo ſiue viuo ſiue victori ſiue victo eſſe homicidā. Infelix victoriaqͣ ſuꝑas hoīem: ſuccumbis vitio. Et ira tibiaut ſuꝑbia dn̄ante: fruſtra gl̓iaris de hoīeſuꝑato. Eſt tn̄ qͥ nec vlciſcēdi zelo: nec vīcēdi typo: ſꝫ tm̄ euadēdi remedio int̓ficit hoīeꝫſꝫ ne hāc qͥdē bonā dixerī victoriā. cū d̓ duobus malis in corꝑe qͣꝫ in aīa mori leuius ſit:nō aūt qꝛ corpus occidit̉ etiā aīa morit̉: ſedꝯnima que peccauerit ip̄a moriet̉.¶ De militia ſeculari Ca. II.Uis igit̉ finisfructꝰ ve ſecl̓aris huiꝰ nō dico militie ſꝫ malitie: ſi ⁊ occiſor letaliterpeccat: ⁊ oceiſus eternal̓r perit. Enīuero vt.5. ꝟbis vtar apl̓i: ⁊ qͥ arat ī ſpe dꝫ arare: ⁊ quitriturat ī ſpe fructꝰ ꝑcipiēdi. Quis gͦ o milites h̓ tā ſtupēdꝰ error: qͥs furor h̓ tā nō ferēdus: tātis ſūptibꝰ ac laboribꝰ militare: ſtipēdijs ꝟo nōnullis niſi aut mortis aūt crimīs?Oꝑitis eqͦs ſericis: ⁊ pēdulos neſcio qͦs pāniculos loricis ſuꝑiuduitis: depingitis haſtas clipeos ⁊ ſellas: frena ⁊ calcaria auro ⁊argento gēmiſqꝫ circūornatis ⁊ cū tāta poipapudēdo furrōe ⁊ īpudēti ſtupore ad mortē ꝓperatis. Militaria ſunt hec īſignia: anmuliebria potiꝰ ornamēta? Nūqͥd forte hoſtilis mucro reuerebit̉ auꝝ: gēmis ꝑcet ſerica penetrare nō pot̓it. Deniqꝫ qd̓ ip̄i ſepiuscertiuſqꝫ expimī: tria eē nccͣria p̄lianti: vt ſcꝫſtrēnuꝰ īduſtriuſqꝫ miles ⁊ circūſpectꝰ ſit adſe ẜuādū ⁊ expeditꝰ ad diſcurrendū: ⁊ ꝓmptꝰ ad feriēdū. Vos ꝑ ꝯͣriū oculoꝝ gͣuamēritu feīneo comā nutritis: lōgis ac ꝓfuſis camiſijs ꝓpͥa vob̓ veſtigia obuoluitis: delicatas ac teneras manꝰ aplis ⁊ circūfluētibꝰ manicis ſepelitis Suꝑ hͦ oīa ē qd̓ armari magiſterret cā illa nimiruꝫ ſatis leuis ac friuola: qͣvicꝫ tal̓ p̄ſumit̉ ⁊ tā ꝑicl̓oſa militia. Nō ſaneint̓ vos aliud bella mouet liteſqꝫ ſuſcitat: niſi irrōnabilis iracūdie motꝰ aut īanis gl̓ie appetitꝰ: aut t̓rene qͣliſcūqꝫ poſſeſſiōis cupidi
tas: talibꝰ certe ex cauẜ: neqꝫ occiderę neqꝫoccūbere tutum eſt.De noua militia ¶ Ca. III.Thero chriſtimilites ſecuri preliant̉ prelia dn̄iſui: nequaqͣꝫ metuētes aut de hoſtiū cede pctm̄: aut de ſua nece ꝑiculū: qn̄qͥtdē mors ꝓ xp̄o vel ferēda vel inferēda: ⁊ nihil habeat crimīs: ⁊ pl̓imū gl̓ie mereat̉. Hīcqͥppe xp̄o inde xp̄s acqͥrit̉: qͥ nimiꝝ ⁊ libenter accipit hoſtis mortē ꝓ vltiōe ⁊ libentiuſp̄bet ſe ip̄m militi ꝓ ꝯſolatiōe. Miles inqͣꝫxp̄i ſecurꝰ interemit: interit ſecurior. Sibi p̄ſtat cū vicerit: chriſto cū interemit. Nō enīſine cā gladiū portat. Dei etem̄ mīſter eſt advindictā malefactoꝝ: laudē vero bonorumSane cū occidit malefactorē nō homicida:ſꝫ vt ita dixerim malitia ⁊ plane xp̄i vindexin his qͥ male agūt: ⁊ defēſor xp̄ianoꝝ reputat̉. Cū aūt occidit̉ ip̄e: non ꝑiſſe ſꝫ ꝑueniſſecognoſcit̉. Mors ergo quā irrogat chriſti ēlucꝝ quā excipit ſuū. In morte pagan xp̄ianus gl̓iat̉ qꝛ xp̄s gl̓ificat̉ In morte xp̄ianiregis liberalitas aperit̉: cū miles remunerādꝰ educit̉. Porro ſuꝑ illo: Letabit̉ iuſtꝰ cū r.viderit vindictā: de iſto dicet hō: ſi vtiqꝫ esfructus iuſto: vtiqꝫ es deus iudicās eos interra. Nō em̄ vel pagani necādi eēt: ſi quōalit̓ poſſent a nimia infeſtatiōe ſeu opp̄ſſiōefideliū cohiberi. Nūc autē meliꝰ eſt vt occidant̉ qͣꝫ certe relinquat̉ ꝟga pctōꝝ ſuꝑ ſortēiuſtoꝝ: ne forte extēdant iuſti ad iniqͥtatemmanꝰ ſuas. Quid em̄? Si ꝑcutere in gladiooīno nephas nō ē xp̄iano: cur ergo p̄co ſaluatoris ꝯtentos fore ſuis ſtipēdijs militibꝰindixit: ⁊ nō potius oēm militiā int̓dixit. Siautē qd̓ verū eſt omībꝰ fas eſt ad hocipſumdūtaxat diuinitꝰ ordinatis: nec alid̓ ſane qͥcqͣꝫ meliꝰ ꝓfeſſis: qͥbus queſo potiꝰ qͣꝫ quorūmanibꝰ ⁊ viribꝰ vrbs fortitudinis nr̄e ſyonꝓ nr̄o oīm munimine retinet̉ vt depulſis diuine trāſgreſſoribꝰ legis: ſecura ingrediaturgēs iuſta cuſtodiēs veritatē: Secure ꝓindediſſipentur gentes que bella volūt ⁊ abſcindant̉ qui nos conturbant̉: et diſperdanturde ciuitate domini omnes operantes iniquitatem: qui repoſitas in hieroſolimis xp̄ianipopuli ineſtimabiles diuitias tollere geſtiunt: ſācta polluere: et hereditate poſſidereſanctuariū dei. Exerat̉ gladiꝰ vterqꝫ fideliūin ceruices in micoꝝ: ad deſtruendā omneꝫaltitudinē extollentē ſe aduerſus ſciētiā deique eſt chriſtianoꝝ fides: ne qn̄ dicant gentes vbi eſt deus eoꝝ. Quibꝰ expulſis reuer
a. Coꝝ. 9.
bsͣ. 57.