De Noua Militia
tet̉ ip̄e in hereditatē domūqꝫ ſuā: de qͣ iratꝰ.23. in euāgelio: ecce inqͥt relinquet̉ vob̓ domusvr̄a deẜta ⁊ ꝑ ꝓphetā ita cōquerit̉: reliqͥ domū meā dimiſi hereditateꝫ meā: implebitqꝫillud ꝓpheticū. Redemit dn̄s ppl̓m ſuū ⁊ liberauit eū: ⁊ veniēt ⁊ exultabūt ī mōte ſyon⁊ gaudebūt de bōis dn̄i Letare hierl̓m: ⁊ cognoſcę iā tp̄s viſitatiōis tue. Gaudetē ⁊ laudate ſimul deẜta hierl̓m: qꝛ ꝯſolatꝰ eſt dn̄spopulū ſuum: redemit hierl̓m: parauit dn̄sbrachiū ſuū ſctm̄ in oculis oīm gentiū. Uirgo iſrael corrueras: ⁊ nō erat qͥ ſubleuaret teSurge iaꝫ excutere de puluere virgo captiua filia ſyon. Surge inqͣꝫ ⁊ ſta in excelſo: etvide iocūditatē q̄ venit tibi a deo tuo. Nonvocaberis vltra derelicta: ⁊ terra tua nō vocabit̉ ampliꝰ deſolata: qꝛ cōplacuit dn̄o ī teet terra tua īhabitabit̉. Leua ī circuitu oculos tuos ⁊ vide: oēs iſti cōgregati ſūt: venerūt tibi. Hoc tibi auxiliū miſſum de ſctō. Oīno ꝑ iſtos tibi iā iamqꝫ illa ꝑſoluit̉ antiqͣ ꝓco. miſſio. Ponā te in ſuꝑbiā ſeculoꝝ gaudiumin generatiōe ⁊ generationē: ⁊ ſuges lac gentiū: ⁊ māmilla regū lactaberis Ei itē. Sicutmater ꝯſolatur filios ſuos: ita ⁊ ego conſolabor vos: ⁊ ī hieruſalē ꝯſolabimī. Uides neqͣꝫ crebra veteꝝ atteſtatione noua approbtur militia: ⁊ ꝙ ſicut audiuimꝰ ſic vidimꝰ inciuitate dn̄i ꝟtutū? Dūmō ſane ſpūalibꝰ nōp̄iudicet ſenſibꝰ lr̄alis interp̄tatio: qͦ minꝰ .ſ.ſperemꝰ in eternū: qͥcqͥd huic tꝑi ſignificando ex ꝓphetaꝝ vocibꝰ vſurpamꝰ: ne per idqd̓ cernit̉ euaneſcat qd̓ credit̉: ⁊ ſpei copiasīminuat penuria rei: p̄ſentiūqꝫ atteſtatio ſiteuacuatio futuroꝝ. Alioqͥn terrene ciuitatiſtꝑalis gl̓ia nō deſtruit celeſtia bōa ſꝫ aſtruit:ſi tamen iſta minime dubitamꝰ illiꝰ tenere figuram: que in celis eſt mater noſtra.De conuerſatione militum templiCapitulū quartumEd iam ad imitationē ſeu ad cōfuſionē nr̄oꝝ militū nō plane̓ deo ſꝫ diabolo militantiū dicamꝰ breuit̓ xp̄i eqͥtū mores ⁊ vitāqualit̓ bello domive cōuerſent̉: quo palamfiat qͣꝫtū ab inuicē differāt dei ſecl̓iqꝫ militiaPrimo qͥdē vtrolibꝫ diſciplina non deeſt: obediētia neqͣqͣꝫ ꝯtēnit̉: qꝛ teſte ſcriptura: et. filiꝰ īdiſciplinatꝰ ꝑibit: ⁊ peccatū ē ariolandirepugnare: ⁊ qͣſi ſcelꝰ ydolatrie nolle acqͥeſcere. Itur ⁊ redit̉ ad nutū eiꝰ qͥ p̄eſt. Induitur qd̓ ille donauerir: nec aliūde veſtimentū ſeu alimētū p̄ſumit̉. Et ī victu ⁊ veſtitucauet̉ oē ſuꝑfluū: ſoli neceſſitati ꝯſulit̉ Uiui
tur plane in cōi iocūda ⁊ ſobria ꝯuerſationeAbſqꝫ vxoribꝰ ⁊ abſqꝫ liberis: ⁊ ne qͥd deſitex euāgelica ꝑfectōe: abſqꝫ oī ꝓprio habitātvniꝰ moris ī domo vna: ſolliciti ẜuare vnitatē ſpūs ī vincl̓o pacis. Dicas vniuerſe ml̓titudinis eē cor vnū ⁊ aīaꝫ vnā: ita qͥſqꝫ nonoīno ꝓpriā ſeqͥ volūtatē ſꝫ magis obſeqͥ ſatagit imꝑanti. Nullo tꝑe aut ocioſi ſedent autcurioſi vagāt̉: ſꝫ ſꝑ dū nō ꝓcedūt qd̓ qͥdē raro ꝯtīgit: ne gͣtis comedāt panē armoꝝ ſeuveſtimētoꝝ: vel ſciſſa reſartiūt: vel vetuſtareficiūt: vel īordīata cōponūt: ⁊ q̄qꝫ poſtremo faciēda mgr̄i volūtas cōis indicit neceſſitas. Perſona int̓ eos minīe accipit̉: defert̉meliori nō nobiliori. Honore ſe īuicē p̄ueniunt alterūtꝝ onera portāt: vt ſic adīpleāt legē xp̄i. Verbū inſolēs: opꝰ īutile: riſus īmoderatꝰ: murmur vel tenue ſiue ſurſū neqͣqͣꝫibi dep̄hendit̉ īemendatū. Scachos et aleas deteſtat̉: abhorrēt venatōeꝫ: nec ludicrailla auiū rapina vt aſſolet delectāt̉ Mimoſet magos ⁊ fabulatores: ſcurrileſqꝫ cantilenas aut ludoꝝ ſpectacula: tanqͣꝫ vanitateset inſanias falſas reſpuūt ⁊ abhomīant̉. Capillos tōdēt: ſciētes iuxta apl̓m ⁊ ignominiam viro ſi comāᵗ nutrierit. Nunqͣꝫ cōpti: raro loti: magis āt neglecto crine hiſpidi: puluere fedi: lorica caumate fuſci. Porro īminēte bello intꝰ fide foris ferro nō auro ſe muniunt qͣtenꝰ armati ⁊ nō onerati hoſtibꝰ mētūincutiāt: nō ꝓuocēt auaritiā. Eqͦs hr̄e cupiunt fortes ⁊ veloces: nō tn̄ coloratos aut faleratos: pugnā qͥppe nō pōpā: victoriā ẜ nōgl̓iam cogitātes: ⁊ ſtudētes magis eſſe formidini qͣꝫ āmiratiōi. Deinde nō turbulenti autimpetuoſi ⁊ qͣſi ex leuitate p̄cipites: ſꝫ ꝯſulteatqꝫ cū oī cautela ⁊ ꝓuidētia ſeip̄os ordinātes ⁊ diſponētes ī acie̓ iuxta qd̓ de pr̄ibꝰ ſcriptū ē. Veri ꝓfecto iſraelite ꝓcedūt ad beliapacifici. At ꝟo vbi vētū fuerit ad certamentū demuꝫ pͥſtinaʸ euitate poſtpoſita: tanqͣꝫ ſidicerēt: nōne qͥ oderūt te dn̄e oderā et ſuperᵖinimicos tuos tabeſcebā: irruunt ī aduerſarios: hoſtes velut oues reputant: neqͣqͣꝫ ⁊ ſipauciſſimi vel ſeuā barbariē: vel numeroſāmultitudinē formidātes: Nouerūt ſiquideꝫnō de ſuis p̄ſumere viribꝰ: ſꝫ de ꝟtute domīſabaoth ſperare victoriā cui nimiꝝ cōfiduntiuxta ſnīam machabei ꝯcludi multos in manus paucoꝝ ⁊ nō eſſe differentiā ī conſpectudei celi liberare ī ml̓tis ⁊ in paucis: qꝛ nō inmultitudīe exercitꝰ ē victoria belli: ſꝫ de celofortitudo ē. Qd̓ frequētiſſime exꝑti ſunt itavt pleꝝqꝫ qͣſi ꝑſecutꝰ ſit vnus mille: et duofugarunt decē milia. Ita deniqꝫ miro qͦdamH iij
H iij
Ecci. 22
Mat. 23.
Eſa. 5.
pͣs. 132.
1. Coꝝ. 11.