De Subiectiōe noſtre volūtatis Ber
Dep̄cipue in or̄one. Etem̄ ſicut in regula nr̄a legimꝰ: licꝫ hora oī ⁊ oī loco oculi dn̄i ſuꝑ nos⁊ āgeli dn̄i ſpeculent̉: maxīe tn̄ in or̄one. Licet em̄ ſꝑ videamur: ſꝫ nūc etiam p̄ſentamꝰ ⁊on̄dimꝰ nos qͣſi facie ad faciē cū deo loquentes. Porro qͣꝫuis vbiqꝫ ſit deꝰ: in celo tn̄ orādus eſt: ibiqꝫ or̄onis tꝑe cogitādus: vt mēsnr̄a nō oratorij tecto: nō aeris ſpacio: nō ip̄aretardet̉ nubiū dēſitate iuxta eā formā q̄ noat. .6. bis a xp̄o tradita ē vbi ait: Sic orabitis: Pr̄nr̄ qͥ es in celis. Celū idē quadā p̄rogatiuaetiā ſedes ſiue thronꝰ dei vocat̉. qꝛ ad eā cōparationē qua deū ī celis angeli ſancti ⁊ electoꝝ aīe vidēt: nos miſeri ⁊ ꝑegrini ſuꝑ terraꝫ: vix ſolū nomē habere videmur. Sic igitur oret qͥ orat: tanqͣꝫ aſſumptꝰ ⁊ pn̄tatꝰ ei qͥſedet ſuꝑ excelſum thronū in āgelis qͥ mīmececiderūt: ⁊ eleuatū in hoībꝰ qͦs ſuſcitauit d̓puluere inopes: ⁊ erexit de ſtercore pauꝑesſic inqͣꝫ ſemetip̄m ꝯſideret: ⁊ ſic attēdat tāqͣꝫ. 1i. Loqͣr ad dn̄m meū cum ſim puluis ⁊ cinis.pn̄tatū dn̄o maieſtatis vt dicat cū abraam.Et qꝛ tuo p̄cepto cōmonitꝰ: tua inſtitutioneformatꝰ: id p̄ſumo dn̄e fons pietatis. Amē.Quomodo voluntas noſtra diuine volūtati tripliciter ſubici debeatOdiſtis nūc exregula nr̄a frēs: d̓ humilitate ſentētiam: cui ego quotiēs legit̉ toto animo intētos vos eſſe volo. Inſipiēs eſt em̄ ⁊inſanꝰ qͥcunqꝫ in alijs vite meritis: qͥcūqꝫ inalia religione ſeu ſapiētia: niſi in ſola hūilitate ꝯfidit. Apud dn̄m frēs ius habere nō poſumꝰ: qm̄ in multis offendimꝰ oēs: ſꝫ nec fallere eū: ipſe em̄ nouit abſcōdita cordis: qͣꝫtomagis oꝑa manifeſta: vtiqꝫ nec reſiſtere viribꝰ: qm̄ oīpotēs eſt. Quid ꝟo reſtat niſi adhumilitatis remedia tota mēte confugere: ⁊quicqͥd in alijs minꝰ habemꝰ d̓ ea ſupplere:Sed o mira vanitas: o mira fatuitas cordisnr̄i: cuiꝰ elationē ꝑfecte repͥmere: cuiꝰ ceruicōſos motꝰ om̄ino domare humilitatis materia tāta nō ſufficit qͥn ſuꝑbiat adhuc terra⁊ cinis. Porro totiꝰ humilitatis ſūma in eovidet̉ ꝯſiſtere: ſi volūtas nr̄a: diuine (vt dignū eſt) ſubiecta ſit volūtati: ſicut ait ꝓph̓asi. Nōne deo ſubiecta erit aīa mea? Scio qͥdeꝫcreaturā oēm velit nolit ſb̓iectā eſſe creatoriSed ⁊ creatura rōnali volūtaria ſubiectioq̄rit̉: vt volūtarie ſacrificet dn̄o ⁊ ꝯfiteat̉ nomini eiꝰ: non qꝛ terribile eſt ⁊ ſctm̄: nō qꝛ oīpotēs: ſꝫ qꝛ bonū eſt. At ꝟo ſb̓iēctionē iſtamtriplicē eſſe neceſſe ē: qd̓ certū eſt: deū vellę:
Volritatis Ber.id nos velimꝰ oīno: ⁊ qd̓ certū eſt eū nolle ſimilit̓ execremur ⁊ nos. Qd̓ aūt incertum eſtvtrū velit aut nolit: neqꝫ velimꝰ ex toto neqꝫ penitꝰ nō velmꝰ. Hic certe frēs in hͦ medio totū ꝑiculū eſt religioſoꝝ: dū infeliciterblādimur nob̓: ⁊ palpātes ſeducimꝰ noſmerip̄os. Hic accidit vt diſſimulemus dn̄i q̄rerevolūtatē: dū ⁊ nr̄aꝫ facere: ⁊ aliquā de ignorātia habe̓ volumꝰ excuſationē. Quis em̄ ēille tā infelix monachꝰ qͥ id nolle audeat qd̓certꝰ eſt deū velle: aut qd̓ certꝰ ē euꝫ nolle idvelle p̄ſumat? Sꝫ in medio ꝑiculū eſt his qͦiā egreſſi de ſeculo in loco ꝯuerſiōis habitāttāqͣꝫ in ꝑadiſo voluptatis: ſicut in medio paradiſi lignū trāgreſſiōis poſitū erat: ī qͦ p̄uaricati ſunt parētes primi: lignū ſciētie boni ⁊mali: nō tm̄ boni vel mali ſoliꝰ: ſꝫ boni ⁊ mali. Propterea rogo vos frēs diligent̓ attēdite: qꝛ nihil mihi occurrit qd̓ vtilius poſſitisaudire: Ubi certa eſt dei volūtas oīno nr̄aſequat̉: in his videlꝫ de qͥbus certū aliqͥd inſcripturis inuenimꝰ: aut ip̄e ſpūs manifeſteclamat in cordibꝰ nr̄is qͥd ſentiēdū ſit: vt eſtcaritas: humilitas: caſtitas: obediētia. Hecapprobemꝰ indubitant̓ ⁊ appetamus: q̄ placere deo ſcimꝰ indubitant̓. Sꝫ ⁊ ea oīmodisodiſſe debemꝰ: de qͥbꝰ certuꝫ eſt ꝙ oderit eadeꝰ vt eſt apoſtaſia: fornicatio: iniqͥtas: īpatiētia. In his ꝟo rebꝰ de qͥbꝰ nihil certi poſſumꝰ īuenire: nihil certū voluntas nr̄a deſiniat: pēdeat inter vtrūqꝫ: aut ſaltē neutri ꝑtinimis inhereat: cogitās ſꝑ ne forte altera ꝑsdeo magis placeat: ⁊ parati ſimꝰ volūtatemeius ſequi in quācūqꝫ ꝑtē eā cognouerimusinclinari. Nemo ſuꝑ his q̄ certa ſunt heſitetnemo dubia ꝓ incertis admittat: nemo ſibiin dubijs iudiciū vēdicet p̄cipitet ve ſententiam ⁊ exipiemur qd̓ ſcriptū eſt. Pax multa psͣdiligētibꝰ legē tuā dn̄e: ⁊ nō eſt illis ſcandalum. Vnde em̄ ſunt ſcādala: vn̄ turbatio niſi ꝙ ꝓpriā ſeqͥmur volūtatē? Et temere qd̓volumus in corde nr̄o definiētes: ſi quo mōid ꝓhiberi ꝯtingat aūt impediri: ꝯtinuo etiāin impatiētiā in murmurationē in ſcādalumꝓni ſumꝰ: nō attēdentes qm̄ oīa cooꝑant̉ inbonuꝫ his qͥ ẜm ꝓpoſitū vocati ſunt ſancti.Et ip̄e qͥ ꝓ nobis caſus videt̉: ẜmo qͥdē deieſt: ſuā nobis indicans volūtatē. At qͥcunqꝫnihil certū de hmōi in corde poſuerit in quācūqꝫ ꝑtē poſtea ꝯuertat̉: ſcādaliſari nō poterit. Aut ſi qͥs facere cogitat vn̄ mandatū certum nō hꝫ: ſi volūtatē ſuā ſuſpēſam tenueritdonec p̄latū interroget: ⁊ ab eo q̄rat dn̄i voluntate: cui vice ip̄ius obedit: non turbabit̉quicqͥd ei p̄cipiat̉: qm̄ pax multa diligētibꝰE iiij
E iiij
pd.s.
Oat .6.
℟. 11.
jpsͣ. 118.