Seati Bernardi.Se. CLXXI
Boati. ernardi.legē tuā dn̄e: ⁊ nō eſt illis ſcādaluꝫ. Porroqd̓ dixi volūtatē ſuſpēſaꝫ teneat: aut voluntatē ſuā diuīe ſb̓ijciat volūtati: nō de ꝯcupiſcētijs deſiderioꝝ: nō d̓ affectiōibꝰ dico. Illud em̄ īpoſſibile eſt: dū adhuc in hͦ pctī corpore: ī hͦ corꝑe mortis aīa detinet̉. Quid em̄eſſet aliud qͣꝫ vita eterna tota affectiōe: diuinam in oībꝰ ſeqͥ volūtatē? Sꝫ ꝯſenſuꝫ nr̄mneceſſe ēⁱ diuine ſb̓ijcere volūtati: ſi pacē eternaꝫ: ⁊ pacē deſideramꝰ hr̄e pn̄tē: ſicut ſcpͥtūf. eſt: Pacē meā do vobis: pace meā relīquovob̓. Dn̄e (ait ꝓph̓a) in lumīe vultꝰ tui ambulabūt: ⁊ in nomīe tuo exultabūt tota die.Aliꝰ em̄ ambulat in lumīe vultꝰ ſui: ſollicitꝰfacere ſuaꝫ volūtatē: ⁊ bn̄placitū cordis ſuiꝯſiderās: aliꝰ ābulat in lumīe vultꝰ hūani ineo ſꝑ intētꝰ qͥd hoībꝰ placeat: qͥd mūdus iu7. dicet: de quo die ꝓph̓a loqͥtur: Diē hoīs nōꝯcupiui: dn̄e tu ſcis. Cōtritio ⁊ infelicitas invijs eoꝝ: ⁊ viā pacis nō cognouerūt: nō eſttimor dei an̄ oculos eoꝝ. Nam qͥ timorē deiſꝑ habet p̄ oculis: vie eiꝰ vie pulchre: ⁊ oēs.2. ſemite eiꝰ pacifice. Uenite ad me inqͥt oēs qͥlaboratis ⁊ onerati eſtis: ⁊ ego reficiaꝫ vos:quos vr̄e ſeu aliene volūtatis dura p̄mit ſeruitꝰ: ⁊ īuenietis requiē aīabꝰ vr̄is. Iugū em̄meū ſuaue ē: ⁊ onꝰ meū leue. Quato em̄ benignior ⁊ dulcior ē diuīa clemētia quolibethoīe: tāto ſuauiꝰ eſſe manifeſtū ē iugū eiꝰ ceteris hoībꝰ. Propterea hoīes ſibijpſis autalijs hoībꝰ placere ſtudētes ꝯfuſi ſūt: ſꝫ qͥ inlumīe vultꝰ tui ābulāt dn̄e: id ſolū cogitātesquō tuā faciāt volūtatē: ⁊ toto corde ꝯtēdētes placere tibi: nunc qͥdē in noīe tuo exultabunt: ⁊ nō erit illis ſcandalū. Demū in iuſticia tua exultabūt: qn̄ exuētes īfirmitates ſuas ⁊ intrantes potentias dn̄i memorabunt̉iuſticie tue ſolius: vt eam tūc teneant ſine labore quam modo ſequi laborant.Cōtra peſſimū vitiū ingratitudīsAgna eſt ſupernos dilectiſſimi magna valde miſericordia dei nr̄i: quos tā īeffabili ſpūsſui virtute: tā ineſtimabili dono gr̄e ſue eripuit: a vana nr̄a ꝯuerſatiōe huiꝰ ſeculi: in qͦeramꝰ aliqn̄ tanqͣꝫ ſine deo: aut certe (qd̓ execrabiliꝰ eſt) etiā ꝯͣ deū nō ignorātiā habētesſꝫ ꝯtētū: cuius vite aut potiꝰ mortis (aīa em̄q̄ peccauerat ip̄a moriebat̉) vtinā frequentin oculis cordis nr̄i tetra verſet̉ imago: qͣꝫtavidelicet cecitas: quāta ꝑuerſitas illa fueritvt ſedula meditatione peſantes miſerie pondus: ⁊ ſi non tam ꝑfecte ſicut eſt: aliquatenꝰtamen eſtimarę poſſumus liberatricis miſę-
cordie quantitatē. Iam vero ſi quis ex vobis diligenter conſiderare non negligat: nōmodo vnde erutus ſed vbi ſit cōſtitutꝰ: nonſolū qͥd euaſerit: ſꝫ ⁊ qͥd acceꝑit: nō tm̄ vn̄ reuocatꝰ ſit: ſꝫ etiā qͦ vocatꝰ: īueniet ſine dubiocumulū huiꝰ miẜicordie oīs mēſure pͥoris excedere quantitatē. Neqꝫ em̄ fecit talit̓ omninationi: vt nō ſolū iudicia ſꝫ ⁊ cōſilia ſua manifeſtaret eis: ſꝫ oīno magnificauit facere nobiſcū: nō ſolū in ſeruos aſſumens ſꝫ eligēs inamicos. Neqꝫ em̄ nos eligimꝰ eū: ſed ip̄e elegit nos: ⁊ poſuit nos vt eamꝰ ⁊ fructū afferamus: fructū non ſolū non ꝑemptoriū qd̓ adiudiciū ꝑtinēſ: notū ſit etiā ſeruis: ſꝫ nec pariturum quidē qd̓ de ꝯſilio eſt: ⁊ reuelat̉ amicis. In hoc ſiqͥdē poſiti ſumꝰ: vt nō pctō ſeruiamꝰ: ipſe em̄ eſt ꝑemptoriꝰ labor: nec ſeculo qͦꝫ quēadmodū hi quos videmus ſubditos curis terrenis: ⁊ ſi nō culpis: corꝑalibꝰofficijs: ⁊ ſi nō flagitijs implicatos ⁊ in ea q̄p̄terit huiꝰ mundi figura ꝓ ſua ſuorūqꝫ pn̄tiſuſtētatione laborantes: quoꝝ vtiqꝫ labor ⁊ſi nō ad dānationē: mīme tn̄ ꝑtinet ad ſalutēita vt ⁊ ſi ꝯſeruauerint fundamētū: detrimētum tn̄ patiant̉: ꝑeuntibꝰ q̄ ſuꝑedificauerāt:ipſi ꝟo ſalui ſint: ſic tn̄ quaſi ꝑ ignē. Nobisaūt qͥd d̓r: Qd̓ ꝯſiliū datur amicis? Operaſmini nō cibū qͥ perit: ſꝫ qͥ ꝑmanet in vitā eternam. Nec ceſſamꝰ ab oꝑando hoc cibo etiācum terrenis forte occupamur oꝑbus: autobediētia dictāte: aut fraterne charitatis intuitu: quoniā diſſimilis nobis intētio eſt abhis quoꝝ laborē ꝑiturū eſſe p̄diximus. Diſſimili ꝓinde radicę inherēs labor ſimilis nōſimilit̓ habet ꝑire: qm̄ radicatꝰ eſt in ea quenunqͣꝫ perit eternitate. Deniqꝫ ſi forte nō qͥdem illicita: nec tn̄ impediētia ſectantes priori forſitan fornicatione relicta ſtetiſſemꝰ inconiugij caſtitate non capiētes qd̓ de celibivita datū nouimus eſſe ꝯſiliū: ſed a rapinis⁊ fraudibꝰ abſtinētes: licite ꝓprijs rebꝰ vteremur: necdū tn̄ ad ꝑfectionē angelicam attingentes ſicut ſcriptum eſt: Si vis eſſe ꝑfe Actus vade ⁊ vēde oīa que habes: veni ſeq̄reme ⁊cͣ. hocip̄m quāte piętatis eſſet: ſi a tātiscrimībꝰ in qͥbꝰ multi ex vobis inuoluti: ſolūin ſe rn̄ſum mortis: ⁊ iudiciū certe dānatiōishaberēt: datū eſſet vel inferiori aliquo reſpirare gradu? Prodigꝰ certe filius ad filioꝝnumerū aſpirare timebat: btm̄ ſe reputas ſiforte vl̓ in mercēnario numero recipi mereretur: mīme tn̄ ſufficere potuit paterne pietati: niſi tā copioſaꝫ ei miſcd̓iam exhiberet:cui poſſet ⁊ ip̄e qͥ nūqͣꝫ a pr̄e diſceſſerat ſenior filiꝰ inuidere. Sic ⁊ nos dilectiſſimi abunt
Iere. .1ª
Io. 14.
Aba .2.
Mut.13.